Alle inzendingen, jaar 2008, week 2

JP verschuilt zich achter de Profiteurs Van De Arbeid, windvaan Bos draaikont zich uit een heikel referendum en laat slachtoffers liggen in een zandbak waar hij ze voorkomen had kunnen. Normen en waarden, benoemen en (op)bouwen, er komt helemaal niets van terecht. Bitter zie ik zuur en zoet, zorgelijk zie ik zelfverzekerd mijn toekomst tegemoet,…

(Voor Watze, Frank en Alina) Er was een tijd dat ik precies wist hoe het zat met goed en kwaad. Rechts was fout, links het beste voor met de mens. Geen kernenergie, geen kruisraketten. Allemaal foute boel. Zo vond ik ook dat er veel te veel geld naar defensie ging en dat het hebben van een leger sowieso een daad van agressie was. En dat terwijl de…

Half juni dit jaar hebben we voor het eerst onze kleindochter Charlotte van twee jaar plus iets meer dan een maand meegenomen naar de jachthaven om haar kennis te laten maken met ons 8,5 meter lange kajuitzeilscheepje. Wat ons betreft een testje, bedoeld om vast te stellen hoe het peutermensje reageert op een voor haar nieuw fenomeen. De zondag…

Je loopt naast me. Af en toe hoor ik, hoe je schoen de grond raakt. Zacht. Haast onhoorbaar. Je gevoel spreekt, zwijgzaam. Ik hoor het, zonder dat je er woorden aan geeft. De zwaarmoedigheid zwaarder dan je gewend bent. Je stemintonatie, donkerder dan gekend. De stilte die tussen ons is, ervaar ik als een leegte, die roept om opvulling, haast smeekt…

De wereld zegt.....ik kan niet liefhebben, wanneer ik mezelf niet liefheb. Gods Woord zegt: Heb anderen lief, zoals uzelf.... Eigenliefde, eigenwaarde, zelfbeeld, al die begrippen, mij niet onbekend. Maar de diepere definitie van het omschreven woord is soms een best ingewikkeld begrip voor mij. Eigenliefde. Of heet het, zelfliefde? Jij…

Net zoals veel mensen heb ik thuis een open haard. Daar stookte ik, zeker in de donkere wintermaanden, nog wel eens wat in op. De restanten van een Betuwse boomgaard, oude kranten, nooit gepubliceerde gedichten, goede voornemens, kortom, waar een fikkie al niet goed voor is. En dan kon ik al mijmerend naar dat alles verterende vuur zitten kijken, er…

Hij is mooi de lul, vindt hij zelf. Stef, de oudste zoon van Cornelis, gaat scheiden. Naar, maar waar. Ik zie me nog wegrijden bij Mischa. Elke week een weekendtasje vol, totdat, nou ja totdat er niets meer mee te nemen viel wat van mij was. Mischa de bescheiden bankrekening en de spullen, ik de auto en de caravan, zo ongeveer ging het bij ons. Maar…

Zet vijf vriendinnen in een auto voor een lang weekend Maastricht en je hebt schrijfvoer voor de komende twee jaar. Het begint al op de heenweg met thermoskannen koffie, heel veel koek en chocolade. De eerste twee uur gaan alle kinderen, echtgenotes of levensgezellen over de tong. Vier koppen koffie verder en nog maar 105 km van Maastricht spelen…

Relaxed stap ik de bibliotheek binnen. Niet dat ik er wat te zoeken heb want de meeste boeken heb ik al gelezen maar het gaat om de sfeer. Op praten in de bibliotheek staat de doodstraf. Op fluisteren alleen 20 jaar eenzame opsluiting. Ik heb wel iets met dat soort ondernemingen met een hoog tiranniek gehalte, waar je de planten kunt horen groeien…

Ondanks de extreem harde wind die er nu al bijna twee weken staat, is de temperatuur hier, op Fuerte Venture, overdags en ‘s nachts heerlijk. Dus wat doen we overdags? We trekken meestal tussen elf en twaalf uur naar het strand om te genieten van datgene, waarmee we in eigen land nogal eens stiefkinderlijk worden bedeeld: de zon. Die zon is voor…

Als ik iets vervelends heb gedaan of iets waar ik tegen op zag, dan neem ik daarna vaak even pauze. Even lekker zitten met een boek of de krant. Bij wijze van beloning voor mezelf. Ik adviseer mijn klanten ook vaak om dat te doen: stel jezelf een (kleine) beloning in het vooruitzicht. Op die manier kun je jezelf zover krijgen iets te doen wat je eigenlijk…

Na een rampzalig verlopen nachtrust, waarbij ik net vóór het aanbreken van de nieuwe dag in een diepe slaap wegzak, word ik met een schok wakker. “Waarvan werd ik wakker”, vraag ik me af. Het antwoord volgt, zonder dat ik er ook maar iets voor hoef te doen, een ogenblik later. Het is de telefoon. De bel van de verrespreker in de huiskamer gaat…

Minister-president, Welterusten. Slaap maar lekker in uw mooie grote huis. Denk maar niet aan dat verre land waar 'onze jongens' zitten. Eenzaam, ver van huis. Denk vooral niet aan die duizenden doden. Die vergissing laatst met dat 'friendly fire'. En vergeet het vierde van die 10 geboden (die u als goed Christen vast wel kent). Denk maar…

Van een vrouw als jij is er geen tweede. Jij met je bruine ogen, je zwarte kroeshaar, je lijf van soepel, atletisch vlees. Je onstuimige manier van vrijen en stoeien, je manier van uitrekken 's ochtends vroeg. Je eigenzinnige karakter. Je was met zo weinig tevreden en als je tevreden was, dan maakte je dat op de jou bekende manier ontegensprekelijk…

De bodem van mijn truckendoos komt na 25 jaar Nederlands geven aardig in zicht, vooral wanneer ik het boekverslag aankondig. Als lifter op de vluchtstrook van de digitale snelweg word je als docent met je leesopdracht echt niet meegenomen. Een boek lézen, wie doet dat nog? De dodelijke opdrachten met samenvatting en bedoelingen van de schrijver zijn…

Het stikt van de mensen. Je hebt ochtendmensen en avondmensen, om maar iets te noemen. (Middagmensen bestaan niet.) Verder zijn er hondenmensen en kattenmensen: je bent of het een of het ander. (Nooit van konijnenmensen gehoord.) Zoals er ook - en daar kan ik me nog wel wat bij voorstellen - een onderscheid wordt aangebracht tussen stadsmensen en dorpsmensen…

Mooie-vrouw-met-dikke-donker-rode-haar-dos zit op een bankje aan de zonnigste kant van de buurtkroeg, in het centrum. Ze klampt zich vast aan een groot glas stevige koffie waarin een bijna uitpuilende dot slagroom drijft. In haar schoot zit Hekel. Zijn oogjes zijn gesloten en de zon valt op zijn wat witte gelaat. ‘Ik heb vandaag iets toegevoegd…

"Foei opa, dat mag niet!" klinkt het vanonder zijn dekentje, wanneer opa de tang op de houten vloer van zijn slaapkamertje laat vallen. Opa zet een schakelaartje in het snoertje van het lampje aan de muur, zodat niet steeds de stekker er in moet als mama het licht aan wil doen. De kleine man wil slapen, hij is hartstikke moe. Moe van het "kleine…

Het paard stond in de wei dromerig voor zich uit te kijken. Elke dag, dat ik langs kwam stond het er, met die weemoedige blik in de ogen. Vandaag ben ik even gestopt. Zenuwachtig zwiepend met de staart kwam het langzaam naar me toegelopen. De dag was nog jong. Er hing zo'n mysterieuze lichte grondnevel, die, als de zon zou doorbreken, wel zou optrekken…

Thijs, onze vanaf het prille begin door eczeem gekwelde en voor zijn leeftijd onwaarschijnlijk temperamentvolle kleinzoon van ruim tweeëneenhalf, loopt op een zonnige voorjaarsdag samen met zijn moeder heerlijk door het dorp te wandelen. Door een speling van het lot wordt hij vanuit het niets door een vogel op zijn hoofd gepoept. Het is een hele…

Mooi woord, rolmodel, voldoen aan wat er van je wordt verwacht, jij mag er zijn, maar dan ook niet meer dan dat. Opzitten, pootjes geven, thee met koekjes als de kinderen thuis komen van school, het eten staat klaar en de was is gedaan, stomend hangen sokken en ondergoed te drogen. Het enige verweer dat jij hebt is, dat je er werk van wil maken…

"Met uitgestoken handen sta ik voor U allen. Die handen zijn nog leeg. Zij dragen nog geen bouwstenen en geen cement voor de vele taken. U allen wil ik vragen mij te helpen mijn grage hoofd en handen te vullen." Denk nu niet: “Die Happyturf is aan de bedelstaf. Hij is platzak en wil zijn fans via een emotionele tekst geld en goed laten doneren.”…