Alle inzendingen, jaar 2008, week 22

Tristan, Simon en Foppe. Zij werden altijd in één adem genoemd. Binnen het betrekkelijk grote kantoor waar zij emplooi hebben gevonden, weet eigenlijk niemand waarom. Eigenlijk iederéén. Op een aantal personen na. Deze mensen, mannen en vrouwen, wisten van zowel de hoed als de rand. Waren op de hoogte van precies alles. Het was 1990. Nazomer. De…

'We zullen de behandeling nog maar eens herhalen,' zei de arts met 'n superieur glimlachje. Moeizaam richtte mijnheer De Boer zich op. Ik schikte het kussen achter zijn hoofd en legde mijn hand impulsief in de zijne. Hulpeloos keek hij me aan. 'Kunnen we zien hoe u deze keer reageert,' vervolgde de arts, terwijl hij het dossier bekeek en het vervolgens…

Wat kan het in een klein landje als Nederland toch raar zijn met het weer. Ik woon in Zeeland en er is hier al 4 dagen aan een stuk regen en regen. Een kennis van mij woont vlak bij Zwolle en wat denk je, hij staat elke avond zijn gazon te sproeien. Hoe is het mogelijk nog geen 300 kilometer uit elkaar en dan zo verschillend. Maar hier is het…

Onthoud mij, geef me een plek in je hart. Als het niet anders kan is een plek in jouw hoofd ook goed. Zeg me maar wat je denkt. Ik zag je gaan, met gebogen schouders, een schril contrast met je opgewekte glimlach. Ik probeerde de mijne te rechten, ik wilde niet dat je ging. Mijn tranen komen als ik de deur dichtdoe, zachtjes. Daarna zou je dan terug…

De bijbel ken ik niet van voor tot achter, maar als ex-katholiek en geliefde van een voormalig zwarte kous, ken ik veel verhalen uit het boek der boeken. Wat me daaraan opvalt is dat de God die volgens de ChristenUnie niet wil dat zijn rammelende schepping in het laboratorium licht wordt verbeterd, zelf dol is op selectie. Dat Eva uit een rib van…

Ik zag laatst een minister-president het hebben over meerdere mogelijkheden. Ik zag laatst een reclame over wasmiddelen en een terneergeslagen vrouwmens die alles overnieuw moest doen. Ik zag laatst een man in een actueel tv-programma langs de mazen van de wet zoeken. Nederland(s) verloedert in rap tempo, ik ben bang dat ik er het laatste nog…

Tenminste vijf weken geen column schrijven, geen badinerende stukjes over de kleinburgerlijkheid van Nederland, over embryoselectie die wel/geen kabinetscrisis waard is, over de slechte tekeningen van Nekschot en de nog slechtere actie van het Openbaar Ministerie, over de treurigheid van Knevel en Van den Brink, want daar schreef ik toch al niet over…

We lopen door Rome. Woemi vertelt. Eigenlijk heeft ze het er nooit over. Haar abortus. Het is geweest, over en klaar. Een jeugdzonde, een faux pas. Het was een vriendelijke dokter, dat weet ze nog. Een beetje gehaast misschien, zakelijk ook wel, maar geen verwijtende blikken, geen preek of boze opmerking. Een onoplettend, een beetje dom, naïef dorpsmeisje…

Tijdens het Songfestival loop ik kruinenkammend mijn kantoor in. Afgeleid door rondvliegende projectielen op het tv-scherm (jazeker, het moet om het liedje gaan, maar wat is dat vuurwerk gaaf! Meer vlammen, grotere schermen! Alleen niet nóg meer avonden of landen alstublieft) schiet mijn kam uit mijn hand en belandt tussen de paperassen. Onvindbaar.…

'Mogen wij ook bloot?' vroeg Julius van vijf. 'Natuurlijk mag dat,' antwoordde ik alsof ik die vraag allang had verwacht. En terwijl hij zich van zijn kleren ontdeed, hielp ik Myrthe van twee, met haar roesjurkje, haar rompertje en haar babydikke luier. Julius keek spiedend rond en ik hoorde hem denken: Dit wordt hartstikke spannend. We waren…

Dit had eigenlijk een hartenkreetje moeten zijn, maar ik wil 'De zoen' eerst even laten bezinken, te mooi om daar niet bij stil te staan. Mij gaat het (weer eens) om Den Haag, wat een incompetent stelletje onbenullen. Daar moesten ze eens met een pipetje te keer gaan, afzuigen in plaats van uitzuigen. Compleet van de pot gerukte fundamentalisten…

Onze prachtige, nu 20-jarige dochter, kwam ter wereld met cerebrale parese, in de volksmond bekend staand als: spasticiteit. Zij kan in lichamelijk opzicht weinig in vergelijking tot haar “gezonde” leeftijdsgenoten maar is geestelijk en hormonaal in topconditie en heeft een uitermate zinvol, gelukkig en vrolijk leven. Haar beperking nam met zich…

Gelijktijdig naderden we de bank die het anders doet. Hij kwam van links aangelopen, ik van rechts. We wilden allebei pinnen. Dat ging mooi niet door: deze geldautomaat was tijdelijk buiten gebruik. Hadden wij weer. De bank suggereerde een paar alternatieven, maar die lagen niet om de hoek. Niettemin kwam de vraag of ik toevallig naar 'andere geldautomaat…

Dodelijk versleten zit ik op een donkere, druilerige zondagochtend aan de ontbijttafel. Ik ben geradbraakt en ik kan nauwelijks uit mijn ogen kijken van de slaap. Wanneer was het toch dat ik hevig naar een zwangerschap verlangde. Een dikke buik, een kind en alles dat daarbij hoorde. Dochterlief zit op haar kamer en laat zich terecht niet zien. Die hele…

De laatste jaren zijn in Nederland door de wetgever belangrijke rechtsregels gewijzigd. Een moordenaar kan na 20 jaar in de kraag worden gevat voor zijn misdrijf dat eerder zou zijn verjaard. En bepaalde criminelen moet wangslijm afstaan waarbij ze – uiteraard ongewild - meewerken aan een veroordeling voor oude en toekomstige door hun gepleegde misdrijven…

Ze glimlachte bij de herinnering en begon de trap af te lopen. Na de tweede trede hield ze stil bij de foto aan de muur. Lachend keken hun kinderen haar aan vanuit een ver verleden. Wat waren ze mooi en wat was ze trots geweest op hun vijftal. Jammer dat het, enkele jaren na het maken van de foto, een viertal geworden was. Hun prachtige oudste zoon…