Alle inzendingen, jaar 2009, week 42

Er waren eens twee mannen die in het parkje elkaar spraken terwijl ze aan het vissen waren. Zegt de ene tegen de andere: mijn leven is net een sprookje, elke keer als ik met een vis thuis kom zit er een prinsesje op de bank. Zegt de andere man: mijn leven is ook net een sprookje, elke keer als ik thuis kom zit er een heks op de bank! - naar…

Kunst bestaat niet, het is slechts verbeelding.…

Het Zuiderpark in Den Haag heeft botanische tuinen, maar er is werkelijk niemand die daar weet van heeft. Vandaag wist ik weer eens niet wat te doen, dan maar wandelen in het park, misschien was er iets te zwammen. Opvallend hoe groen het nog is, de bladeren vallen steeds later, maar de herfst kleurt onmiskenbaar. Aan de rand van de vijver, de Olifantenvijver…

tip: As your mind flies by, Rare Bird…

Piet: ‘Hij speelt het leuk maar niemand weet wat er in zijn kerstboom hangt. Neem van mij aan, hij heeft ’t steeds laten druipen. Naar het buitenland, naar z’n familie. Steeds ’n druppie – zoals wij vroeger de levertraan. Vrienden heeft de bankier niet zeggen ze maar wat dacht je wat. Op papier echt wel. In verre oorden – Barbados Trinidad voor mijn…

Veel christelijke feesten bevatten elementen die teruggaan tot voorchristelijke tradities. Allerheiligen en Allerzielen, die respectievelijk op 1 en 2 november worden gevierd, zijn daar twee duidelijk voorbeelden van. Het zijn de dagen waarop men in de kerk de gestorven ‘heiligen’ en gemeenteleden herdenkt. Ze zijn grotendeels ontstaan uit het Keltische…

(voor Guy de Maupassant) Teder de lach van opium, weg van de wereld die je toch nooit opnam, als een boek van hoge kwaliteit. High van alles wat ronddraaide in zinvolle vervoering, als door de mand gevallen engelen. Maar de grond was bikkelhard en er was weinig lafenis voor hoge zielen. Zijn lach was de lach van een tot wanhoop gedreven gevangene…

Er zijn zo van die gedichten, die blijven maar spoken in mijn hoofd, daarvoor hoeven ze ogenschijnlijk niet eens van een hoog kaliber te zijn, nee, het gaat juist om een ondefinieerbare intentie, die me op een wrede manier blijft achtervolgen. Vrouwelijke krijgers op afschrikwekkende strijdwagens, met zwarte, vlijmscherpe zwepen in de pezige dameshanden…

Het leven is soms erg leuk, vooral als je maling hebt aan alles (natuurlijk wel de beleefdheidsvormen in acht nemend) en je onbevangen op pad kon gaan. Voor mij een nieuwe ontwikkeling, veroorzaakt doordat ik zekerder ben van mezelf dan ik ooit geweest ben. Heerlijk, je hebt een afspraakje in Utrecht met iemand die je 47 jaar niet gezien hebt.…

Sinds een paar jaar woon ik in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel in een klein dorpje op het Franse platteland. Ogenschijnlijk onbelangrijke dingen kunnen daardoor wel aan waarde winnen. Over dit soort zaken bericht ik maandelijks aan familie vrienden en kennissen in Nederland. ------------------  Mijn buurvrouw houdt van slakken. Niet zoals…

Politieke partijen waarvan het belangrijkste bindmiddel bestaat uit de gezamenlijke afkeer van bepaalde bevolkingsgroepen beginnen uiteen te vallen vanaf het moment waarop hun leden en sympathisanten hun onderdrukte haat op elkaar gaan richten. Voorbeelden daarvan zijn o.a. de Boerenpartij, de Centrumpartij en de LPF. Geen wonder als je bedenkt dat…

Enkele vormen van ontwikkelingshulp zijn niet effectief. Dat betekent echter niet dat we daarom moeten stoppen met het geven van effectieve hulp om een einde te maken aan de armoede en de honger in grote delen van de wereld. De roep om ontwikkelingshulp volledig stop te zetten is dan ook een uiting van kleinburgerlijk egoïsme, dat met allerlei drogredenen…

Krampachtig houd ik vast. Wetend dat het leidt tot niets. Altijd is ergens een opening, loslaten in deze. Dat lijkt me theorie en geen praktijk. Houvast heb ik nodig zolang zich geen gelijkwaardig alternatief aandient. Dan wòrd ik losgelaten. Hier heb ik niets in te brengen, maar moet het er mee doen. Een knoop die is doorgehakt. Waar is dat alternatief…

Besluitvorming over wijkontwikkelingsprogramma Helmond West komt steeds dichterbij. Het is goed om in een project achterom te kijken. Zo ook in dit project dat algemeen en individueel belang moet dienen. Soms lijkt het alsof die twee voortdurend met elkaar in oorlog zijn. Cruciaal in oorlogsvoering is bevoorrading en communicatie van juiste informatie…

‘OV-chipkaart, geen gedoe meer met losse kaartjes’. Met deze slogan voert het openbaar vervoer haar nieuwe vervoerbewijs in. Godzijdank reis ik zelf niet veel met openbaar vervoer. Mijn wederhelft doet dat wel. Af en toe OV-en wij samen naar en door de hoofdstad. In bewondering sla ik haar gade, terwijl zij haar voordeelurenpas, kortingskaart, trajectkaart…

Haar bruine ogen leken op de halkast van mijn oma, toen ze nog leefde, zo glad gepoetst, zo mooi glanzend. In haar armen lag het kind, zij streelde het in volle overgave. Even leek de wereld een vruchtbaar paradijs, een stilleven van Renoir. Onder zijn grauwe tropenhoed leken zijn hersens weg te smelten, ik voelde een zuivere leegte bij het staren in…

tip: No chance, Moon Martin…

Gisteravond keek ik naar AZ-Arsenal. Op de tribune schalde het volk ‘Dirruk bedankt!’ Het kwam recht uit het hart en sneed dwars door mijn hart. Brood en spelen. Eerder die dag had ik mensen boos het kantoor van de DSB zien uitlopen. Een man, gekleed in het uniform van een verkoper of manager, sprak recht in de kamer ‘Bos bedankt.’ Dit was cynisch…

Ik ben moe en in de war. De kerst(feest?)dagen gaan onherroepelijk gepaard met herinneringen aan het afgelopen jaar, en daar wil ik nu net niet aan herinnerd worden. De periode dat Kim net werd opgenomen op de PAAZ afdeling. Heftig! En ook nu verlopen de feestdagen verre van soepel. Ik ben dus wel aan wat afleiding toe en kijk er enorm naar uit strakkies…

Geert Wilders noemt ontwikkelingshulp een linkse hobby. Ik noem het een verplichting tegenover al die mensen die mede dankzij de extreem egoïstische economie van het Westen in bittere armoede leven of zelfs kreperen van de honger.…

Normen en waarden gedijen alleen op wormen en maden.…

Mijn meester trok mij aan één oor van de grond omdat ik het Wilhelmus niet zong. Vlak daarvoor hoorde ik namelijk een gedachte, maar was nog niet bij machte om hem te verwoorden. Dat kwam pas veel later, toen ik erachter kwam wie de Vader van de vader van mijn vader was. Kind, je hebt groot gelijk, ga jij maar naar K2 en zing je rijk.…

tip: Als de deur zacht open gaat, Max van Praag…

Ik sta op een middelgrote stand in Barcelona. Met een kleine delegatie collega´s vertegenwoordigen we ons bedrijf tijdens de World Congress of Cardiology. Het is strak blauw, zonnig en heet, 38 graden. Binnen in de gigantische hal is het nauwelijks koeler. De focus dit jaar ligt op ischemic heart disease, hartinfarcten dus. En laat ik nu zelf zo’n beetje…

De laatste tijd vaak in het nieuws, 's ochtends op BNR en 's avonds bij 1Vandaag/NOVA/P&W. De pakken staan op hun strepen, smaakvol grijs, gestropt met gesteven boorden, uitgestreken gelaat. De pakken pakken wat ze pakken kunnen, ongeacht het leed dat ze veroorzaken, als zij er maar beter van worden. Ze stonden iets eerder op dan jij en ik, achter…

Met mooi weer rondzwerven en sfeer proeven in een onbekende stad. Aan elk genoegen komt een eind. De tijd is op, dat betekent terugkeren naar het station voor het vervolg van de reis. Gewend te vertrouwen op mijn inwendig kompas, laat ik het stratenplan nog in de zak. Maar dit keer wordt het dwalen. Zó dat ik na een half uur de plattegrond erbij neem…

Schilderij in het Mauritshuis, 'anatomische les van dr.Nicolaes Tulp' door Rembrandt van Rijn 1632. Ik sta geëmotioneerd voor het doek, het onaangename gevoel dat ik nooit kon verklaren wordt onthuld in het schokkende verhaal van de jaarlijkse anatomische les, traditie in december of januari als men door de kou de doden gemakkelijker kan bewaren…

Tijdens de vakantie las ik het prachtige verhalenboek van de voetbaljournalist Hugo Borst 'Over vaders en zonen'. Het meest benieuwd was ik naar het verhaal ’De jongenskamer van Van Basten’, maar er staan veel mooiere vertellingen in dit boek. Aangrijpende verhalen over voetballers die openhartig vertellen over hun zonen, hun liefde voor hen, soms…

Ik heb Peter Rehwinkel, de nieuwe burgervader van Groningen, een brief geschreven. Ik wil namelijk van het College van B&W alsnog antwoord op mijn vraag. Pas als je in beroep gaat, wordt je klacht gegrond verklaard, zei mijn advocaat, maar daarna sta je weer op straat, je krijgt geen antwoord op je vraag, dit is pure machtswellust van de ambtenaar,…

Het licht flikkerde aan en uit in de kamer. Buiten gierde de wind langs de ramen en dikke sombere regendruppels sloegen tegen de gebarsten ruiten. De harde en koude wind rukte enkele jonge bladeren van hulpeloos op en neer zwiepende bomen en ze zweefde wild en zwijgzaam door de lucht. Een enkele hond blafte wild en luid in de verte. Het kleine gloeilampje…