nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 2):

Teen gebroken.

2.

Ik ben een jaar of acht. Ik ren op sokken de trap op naar mijn kamer. Door de sokken glijd ik uit en ik stoot mijn grote teen tegen de deurpost. Het doet meteen enorm veel pijn. Zo veel dat er een vlaag van misselijkheid door me heen gaat. Ik kijk naar beneden en zie dat mijn teen een beetje omhoog en scheef staat. Ik roep huilend naar beneden, naar mijn moeder. Ze reageert niet. Mijn vader roept naar boven dat ik niet zo hysterisch moet doen. Er komt niemand kijken. Ik verbijt de pijn en durf niet meer te huilen. Mijn vader had namelijk een enorme hekel aan zogenaamde “aandacht trekkers”. Aandacht trekken was de grootste fout die ik kon maken, dat werd regelmatig en nadrukkelijk tegen mij gezegd.

En ik wil niet dat mijn vader een hekel aan mij heeft.
’s Nachts verga ik van de pijn. Mijn voet is dik en paars geworden en ik kan er geen deken op verdragen. De volgende ochtend als ik naar beneden ben gestrompeld, zegt mijn moeder dat als ik geen schoen aan krijg, ik maar op een extra sok naar school moet gaan. Wekenlang heb ik last van mijn voet en loop ik hinkelend en strompelend naar school.

Jaren later, ik ben dan inmiddels 23, ben ik in het ziekenhuis met een gescheurde enkelband. Er worden foto’s gemaakt van mijn voet. Als de arts de foto’s bekijkt zegt hij dat hij kan zien dat mijn grote teen ooit gebroken is geweest, maar dat die toen niet goed is gezet.
Ik schrik en durf niet te zeggen dat er nooit eerder naar gekeken is en dat het nooit behandeld is.


... Autobiografie ...

schrijver

Schrijver: Lone Wills, 24-04-2015

lone-willsatoutlook.com


Geplaatst in de categorie: ouders

Deze inzending is 189 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:26-04-2015
Bericht:Jeetjemina, Lone, wat ben jij mishandeld door verwaarlozing, genegeerd door Spartaanse nepouders! Wat een navrante liefdeloosheid!



Naam:An Terlouw
Datum:24-04-2015
Bericht:Tjonge jonge wat een geweldige ouders heb jij gehad....




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl