nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 43):

Weegschaal

Schuldig en beschaamd voelde ik mij, omdat ik erotische fantasieën had over een vrouw die tenminste zestien jaar ouder was dan ik, en waarmee ik in de toekomst niet meer dan een zakelijke relatie zou hebben. Mijn toekomstige hospita, ze bleef me maar in mijn dromen lastig vallen.
Ik hield het niet meer uit op de bank waar ik op moest slapen. Het was weekend, ik had wat gedronken in een kroeg waar veel scholieren kwamen. Daar was weer die meid, die ik al eerder had gesproken. Ze vroeg me naar mijn sterrenbeeld. “ Weegschaal” zei ik, en ik bood haar iets te drinken aan. Ik bestelde ook nog een biertje voor mezelf. Zo'n zware bruine jongen uit het Zuiden in een glas met een voet.

We gingen aan een tafeltje zitten, in de buurt van de muziekboxen. Er stond rustige luistermuziek op. We raakten aan de praat. We bestelden nog twee bruine jongens, schuimend van geluk en verdiepten ons verder in het gesprek. Haar sterrenbeeld was ook weegschaal en ze wist er alles over te vertellen. Ze vertelde dat “wij“ weegschalen het vermogen hadden om de dingen vanuit het perspectief van een ander persoon te kunnen zien. En dat we ons intellect uitdrukten via creativiteit. Ik voelde me aangesproken omdat ik op school veel waardering kreeg voor mijn zelfgemaakte fantasietekeningen.
“Ha, ha, ha, ja, ik kan zeker goed tekenen, ik vind het hartstikke leuk om te doen”, vertrouwde ik haar toe in een zelfverzekerde bui, die mede werd gestimuleerd door het zwaar vallende bier uit België.
Ze was meteen nieuwsgierig, maar ik vertelde haar dat ik bij een vriend logeerde. Toen begon ze plotseling een heel verhaal over haarzelf. Ze had binnenhuisarchitecte willen worden, maar was toen bij toeval in de modewereld terechtgekomen als model. Ze verdiende er veel geld mee. Ze had een mooie etage gekocht in de stad, en daar hingen ook kunstwerken aan de muur. Ze bleef maar praten, en ik luisterde ademloos naar wat ze te vertellen had. Ze hechtte bijzonder veel waarde aan het karakter dat volgens haar bij de weegschaal hoorde. Ik had daar zelf eigenlijk nooit zo bij stil gestaan. Plotseling zei ze iets waar ik van schrok: “Pas op voor beeldschone oudere vrouwen Bjarne! Ze zullen je met huid en haar opvreten!”

Hoe kon ze weten dat ik een prille liefde voor een beeldschone oudere vrouw koesterde. Het bier begon een beetje tegen te staan, maar tot mijn verbazing bestelde ze twee glazen whiskey en een bakje pinda's. Ik begon me een beetje onevenwichtig te voelen en wilde eigenlijk naar huis, naar die ellendige bank waar ik de laatste tijd op sliep. Maar nee, volgens haar was het gesprek nog niet afgelopen, en ze begon verder naar mijn tekeningen te vragen. Ik moest ze maar eens aan haar laten zien, ze had wel interesse voor mensen die tekeningen maakten, ze kon aan mijn handen zien dat ik een artistiek mens was.

De whiskey kwam keihard aan. Ik had dat nooit moeten doen. Het duurde niet lang voordat ik bij haar op de bank zat. Ze had thee gemaakt. Kamillethee. Volgens haar een goed middel om een kater te voorkomen. Ze had ook een poes, die zat naast me op de bank, een beetje nieuwsgierig naar wat ik daar deed. Ze begon aan mijn kleren te sjorren alsof ik een pop was. Voordat ik het wist, lag ik naakt naast haar in bed.

Ik werd de volgende ochtend wakker zonder kleren aan. Ik dacht niet dat ik het met haar had gedaan, maar zij dacht daar anders over. Ze had waarschijnlijk veel fantasie. Veel meer dan ik, die moeite met denken had.
Waar ging dit naar toe, dit lege behang van de nacht, ik had maandag een proefwerk over bodemleven. Ik gaf haar een kus, en bedankte haar voor de kamillethee, op weg naar mijn studieschrift bodemkunde, en de warme maaltijd van een vriend.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 11-06-2015


Geplaatst in de categorie: drank

Deze inzending is 194 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl