nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (2)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 58):

Bizarre droom

Toen ik de volgende ochtend, met mijn kleren nog aan, op de bank wakker werd, herinnerde ik mij onmiddellijk dat ik een bizarre droom had gehad. Ik voelde een onvermijdelijke drang deze droom te omschrijven en aan het papier toe te vertrouwen, maar ik kwam niet verder dan de woorden: Victoria en put.

Toen ik deze woorden had opgeschreven besefte ik hoe bizar de droom geweest was en het leek me beter over de droom te zwijgen. Mensen konden vreemd over mij gaan denken wanneer ik ze over de droom zou vertellen. Ik zweeg en liet niet veel kwijt over het diner waar ik te gast was geweest bij mijn toekomstige hospita, en haar vriendin Victoria en de zwarte kater Frits. Wel vertelde ik dat ik heel goed met Frits kon opschieten en dat ik een korting op de huurprijs van de kamer kreeg als ik op de kater zou passen.

Mijn vriend, die het logeren zo langzamerhand ook wel genoeg vond, was enthousiast over deze korting op de huurprijs, omdat hij wist dat mijn ouders niet rijk waren. Hij vroeg nog iets over de kater en ging toen op weg naar zijn werk, mij achterlatend met de herinneringen aan een bizarre droom.

Ik probeerde alsnog iets over de droom op papier te krijgen, maar ik kwam niet verder dan de woorden: Zwarte wolk en Maanwolf.
Tijd had ik niet om er lang over na te blijven denken, er wachtte een proefwerk Scheikunde en dat was niet mijn favoriete vak. Het was me de vorige keer met veel geluk gelukt om een voldoende te halen, maar deze keer was de leerstof aanmerkelijk moeilijker. Als ik een formule niet begreep dacht ik even terug aan Frits, dat leek te helpen. Ik kom me er op blijven concentreren, ik schreef alle formules nog een keer over en las het toen allemaal nog eens over. Na drie uur studeren moest ik weer aan de droom denken, ik werd er onzeker van. Waren er in de roes van de wijn misschien dingen gebeurd die in de droom waren teruggekomen? Er bleef een fascinerende indruk van Victoria Martin in mijn gedachten hangen. Het was me ook overduidelijk dat ik me nog steeds tot mijn toekomstige hospita Emma Petronella voelde aangetrokken, maar haar rol in de bizarre droom was onduidelijk, alsof de droomwereld haar minder dominant had gemaakt, en gewilliger en sensueler.

Het was onmogelijk om me die zondag nog verder op Scheikunde te concentreren. Ik zocht afleiding om niet te veel aan de droom te denken. Ik begon een vage angst voor de droom te ontwikkelen. Om afleiding te zoeken bladerde ik door de krant van afgelopen zaterdag. Toen ik op de kunstpagina kwam schrok ik van de titel: Inspirerende schilderijen van de eigentijdse Hollandse meester Christiaan Buurtveen stelen de show in Parijs!
Dat was de kunstenaar waar Emma en Victoria het steeds over hadden tijdens het diner van gisterenavond. De maker van het schilderij van de oude man bij de gracht en de man die op Frits de kater paste wanneer Emma Petronella op reis was voor haar werk. Ik begon het artikel te lezen.
“Met deze schilderijenserie van oude mensen zet de kunstenaar een nieuwe stap in zijn carrière, meer nog dan zijn vroegere werk met als thema dode vogels, is de poëzie van zijn sombere schilderstoets bijna aanraakbaar in zijn nieuwste werk.” Ik herinnerde me de sombere kleuren van het schilderij in de eetkamer van het huis van Emma Petronella. Het woord “Vergankelijkheid” kwam telkens terug in het artikel, het was duidelijk dat de recescent onder de indruk was van het werk van deze kunstenaar en diens tentoonstelling in Parijs. Ik vond het jammer dat ik het zo druk had met school, want ik had zin om weer te gaan tekenen, misschien zou het er in de vakantie van komen, als de eerste examens voorbij waren.

Ik scheurde het artikel over Christiaan Buurtveen uit de krant en bewaarde het tussen mijn schoolspullen.

Illustratie: schilderijenserie van oude mensen

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 08-07-2015


Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 139 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl