nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (5)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 64):

16 jaar en STRAF

Zestien was ie zo'n dertig jaar geleden. De gulden regel was in ons gezin: wanneer je later bent, waarschuwen d.m.v. bijvoorbeeld een simpel telefoontje en om dat te kunnen doen, hadden de kinderen een kwartje in hun schoen, want mobieltjes, iPods, iPads en dat soort gerei, dat was er simpelweg niet. En dat muntje was nodig om te kunnen bellen in de telefooncellen die overal in de gemeente stonden, wat zeg ik: door het gehele land!

Maar de meeste mensen hadden wel telefoon....nog zie en hoor ik hem weggaan, dag ma, tot straks. Is goed, negen uur thuis oké? Het was een joch wat slecht zijn bed uit kon komen en dus was dat tijdstip toen zo gek nog niet. Ach ma, over een uurtje ben ik terug. Ja, maar als je dat niet lukt ff bellen en anders negen uur hè. Ja hoor, maar echt ik ben rond acht uur echt weer thuis....

Hij vertrekt op zijn brommer, om half zeven en is natuurlijk rond acht uur NIET thuis. Logisch toch? Het wordt kwart over, het wordt half negen...ik loop te ijsberen, kwart voor negen, negen uur. De zenuwen gieren door mijn lijf en om half tien bel ik de politie om te vragen of er soms een joch een brommer ongeluk heeft gehad?

Nee krijg ik te horen, de tijd KRUIPT maar toch wordt het half elf, vijf over half...tien over....dan hoor ik een gerucht, de slimmerd had de motor van de brommer aan het begin van het erf afgezet en parkeerde zonder geluid het ding bij de voordeur. Ik sta boven in de slaapkamer als hij beneden de kamerdeur opendoet en tegen Pa zegt: ik ga gelijk door hoor, de deur meteen weer dichtmakend.

Dan: kom IK de trap af en brul hem toe: DACHT JE DAT JE ER ZO VANAF KWAM? Dan heb je het MIS. Je bent een WEEK vanuit school direct thuis en geloof me, zelfs je vrije uren want ik bel je mentor! OHHH nee ma, dan doe ik een week de afwas, ( hij had een bloedhekel aan dat karweitje) en als ik zeg, EEN WEEK THUIS, zegt ie, TWEE weken de vaat dan?

Niks ervan, een week thuis, heb je enig idee wat je geflikt hebt? En waar is je kwartje om te bellen? Tja dat zat nog in zijn schoen, hij was bij een vriendje aan het knutselen in een kelder en had NIET OP DE KLOK GELET. Ik was onvermurwbaar. Zijn straf heeft ie uitgezeten.

Maar zeg nou zelf: daar moet je tegenwoordig mee aankomen, ze verslijten je voor gek!

schrijver

Schrijver: An Terlouw, 24-07-2015

An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: woede

Deze inzending is 98 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl