nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (14)
vrijheid (1)
vrouwen (5)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 79):

Alie

Vanuit Kollum verhuisde ons domineesgezin naar Coevorden. In Kollum werden we door de gastvrije, grote slagersfamilie Zeldenrust uitgezwaaid. Enkele dochters van heit en mem Zeldenrust hadden nog op ons gepast. Auke was mijn vriend geweest. Johanna de vriendin van mijn jongste broer Gustaaf. Het afscheid was behoorlijk pittig. In Coevorden woonden we in een pastorie naast de gereformeerde kerk en aan een drukke snelweg. Op die weg zou later onze geliefde poedel onder een auto komen en overlijden. Dat kwam, omdat de andere dominee, Gert Snel, aan de deur kwam en Pedro ontglipte. De karakters van mijn vader en Gert botsten enorm. Altijd, wanneer ik door Woerden treinde, zag ik daar het bedrijf G. Snel en dacht ik aan die bullebak terug, die volgens mij Pedro de dood in had gedreven. Ik sliep op zolder, met een klein zwart-wit-tv-tje. Vaak loerde ik naar de koster, Geert Krist, die meestal naar voetbalwedstrijden keek en daarbij pijp rookte en biertjes dronk.

Gustaaf en ik werden wel eens opgevangen door deze bijzonder aardige kostersfamilie en op een dag gingen Gustaaf en ik een concert van Normaal geven. We zongen 'Oerend Hard' en 'Alie'. 'Vrouw Haverkamp' nog net niet. Het was grote lol. Ik denk dat Bennie Jolink het graag had willen meemaken. 'Onze lieve Heer heeft vreemde kostgangers', was een uitspraak, die mijn vader geregeld deed. Met een hele dikke mevrouw zijn we met haar schip door Friesland gevaren en ze bracht ons eens een supergrote taart vol slagroomsoesjes. Maar dan Alie, haar achternaam is mij ontschoten.

Alie woonde op een afgelegen boerderij langs een kanaal en wij waren daar wel eens op bezoek en we hebben daar overnacht. Wij: Mijn oudste broer Addy, mijn jongste broer Gustaaf en ik. Alie had een broer, Riekus of zo, een beer van een kerel, net als de zanger van Kayak, en die liet tijdens het eten geweldig dikke scheten, terwijl hij van de boerenjongens slurpte. Tijdens het naar bed gaan, mochten Addy en ik beiden afzonderlijk bij Alie in bed kruipen, Addy eerst. Hij kwam verengeld terug. Ik was uiterst timide, maar ik vond het heerlijk om tegen haar warme lichaam aan te liggen en om haar dikke borsten tegen mijn borst te voelen drukken. 'Dit is Alie!', dacht ik, 'Alie van Normaal, van amper achttien joar!'. Ik sliep op een aparte slaapkamer tegenover die van Riekus en Alie kwam me daar nog lief instoppen, terwijl haar sappige watermeloenen bijna uit haar pyama vielen. Ik was iets van twaalf, dertien jaar. Ik had nog nooit zoveel erotische spanning gevoeld, ook al was ik nog maar een broekie. Het straalde vooral van haar af, vermoed ik.

Jaren later zagen we haar toevallig weer in een straat nabij onze oud-pastorie en ze blaakte opnieuw van opperste gezondheid, vuurrode wangen als altijd en heerlijk Pipi Langkous sproeten. Ze had haar kind in de kinderwagen bij zich en het enige wat ik kon doen, was opnieuw ademloos naar haar Vanessa-achtige borstenpaar loensen, die door de moedermelkproductie extra volume had gekregen. Het kon niet op en tijdens de terugweg naar onze villa in Oranjewoud zong ik baldadig 'Alie' van Normaal.

Schrijver: Joanan Rutgers, 06-09-2015


Geplaatst in de categorie: geschiedenis

Deze inzending is 108 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:08-09-2015
Bericht:Oh, maar het was helemaal niet als een verwijt bedoeld, Joanan. Gewoon een constatering. En je hebt helemaal gelijk hoor, wij vrouwen hebben ook allemaal een Arie. Maar sinds het laatste seizoen van 'Boer zoekt vrouw' heet hij Tom!

;-)



Naam:Joanan Rutgers
Datum:08-09-2015
Bericht:Leuk, Gabriëla, maar veel mannen zijn niets anders dan veel vrouwen, die zo hun Arie's hebben! De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Be aware!



Naam:Gabriëla Mommers
Datum:07-09-2015
Bericht:Ik dacht even dat ik in een verhaal van Kees zat, maar blijkbaar hebben veel mannen een eigen 'Alie', wat ook het succes van het gelijknamige liedje verklaart!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl