nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (2)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 99):

Utrechtse herinneringen

Utrecht kwam pas goed in beeld toen ik nog in de gereformeerde pastorie in Voorthuizen woonde en dan met name via de jonge dichter en archeologie-student Peter V., die ik ontmoette in de discoruimte achter de kerk. Hij was lid van een dichtersgroep in Utrecht en hij wilde mij er wel bij hebben. De anderen waren nog drie studenten aan de Universiteit van Utrecht. Zodoende kwam ik in contact met Peter en Willem du G. en ene Stephan E., niet te verwarren met de bekende romancier. Hoe en wanneer weet ik niet meer, maar ik kwam ook in contact met Hanneke M., die literatuurgeschiedenis studeerde en met Peter verloofd was. De dichtersgroep was al gauw van de baan, maar met Hanneke hield ik contact. Ze bezocht me zelfs in de pastorie en achter in de tuin hebben we getongzoend, zodat ik dacht dat ze van me hield en ze twijfelde tussen Peter en mij. In mijn dromen koos ze natuurlijk voor mij, maar ik studeerde niet en ik had weinig toekomstperspectief, ook al wist ik dan veel van de literatuur, ons bindingsmiddel. Ze gaf me een foto van haarzelf in Egypte en ik bezocht haar huurkamer in de binnenstad van Utrecht, terwijl ze de zwoele muziek van Sade opzette. Ik was een leuk bijspeeltje voor haar, een zielige flirt om niets mee te doen. Ze bezocht me nog eens in mijn armoeflatje aan de Berliozstraat in Amersfoort. Ik was te beschaafd om toe te slaan, hoezeer ik dat ook wilde. Het voorgoed onbereikbare heeft ook iets zeer zwart-romantisch, waar ik wel op kickte.

Met mijn kroegmaat en blowmaat Hette bezocht ik de meest duistere undergroundlokaties in Amersfoort om flink te chillen. Voor een prikkie dronken we dat Antwerpse amberbiertje met die hand op het etiket. We waren getuige van de meest agressieve hardrocksbands en de meest bezopen en door drugs beïnvloede chicks in de meest sexy outfits met de meest opwindende dansbewegingen. We begeerden beiden onze sociaal werkster A. te Na, een strenge, aan haar pappie gekleefde domineesdochter, met wie hij inderdaad nog de liefdesdroom gerealiseerd heeft. Ze heeft hem zodanig gekwetst, dat hij bij haar heeft ingebroken, waarna hij de bak in moest van haar. 'Waarom toch?', vroeg ze hem later, toen hij in een supermarkt bedelde om geld. 'Emoties!', schreeuwde hij terecht. Daar begreep de babbelzieke, slappere creaturen inpalmende ijskoningin/ijzeren bitch helemaal niets van. Met Hette ging ik geregeld naar Utrecht om relaxed wat platenzaken aan te doen en om wat biertjes te scoren. Die dronken we dan op de stoep van het voormalige huis van Ina Boudier Bakker op. Ik vond in de Slegte altijd wel een uniek exemplaar.

Tijdens een dagje uit met mijn moeder kwamen we in een posterwinkel en daar kreeg ik een poster van Arthur Rimbaud van haar, waar is superblij mee was en die ik jaren als een mascotte bij me heb gehouden.

Aan de Oude Gracht ging ik dikwijls naar een New Age winkel, waar ik nieuwe inspiratie op deed. Verderop deed ik een cursus Emotioneel Lichaamswerk in zo'n onderaardse opslagplaats. Daar had ik een kundalini-ervaring en werd ik idolaat van de wijze vrouw/goeroe Evelien Hogeweg, destijds Ketan genoemd. Zij leerde me totale overgave en absolute geweldloosheid. Haar goddelijke liefde is als van Maria Magdalena. Met haar bedreef ik astraal de liefde en dat heeft mijn ziel behoorlijk verrijkt. Andersom ook.

Ik heb enkele Nachten van de Poëzie bijgewoond (Jean-Pierre Rawie stootte me bij de ingang van Vredenburg brutaalweg aan met zijn decadente kloffie, omdat hij als VIP erdoor wilde), waarna ik de rest van de nachten op het station moest wachten tot de eerste ochtendtrein, wat ik altijd gruwelijk troosteloos vond, vooral als dan die lawaaierige schoonmakers met hun dikke machines vlak langs je voeten scheren, alsof je nog net niet extra vuilnis bent, terwijl je toch demonstratief een dichtbundeltje in loert. Zij denken 'Lastige zwervers!', ik denk 'Stomme cultuurbarbaren!'. Misschien had ik toch maar beter in één van die vele studentencafés moeten blijven. Zo van, doe mij nog maar een Westmalle Tripel!...

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 22-10-2015


Geplaatst in de categorie: geschiedenis

Deze inzending is 83 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl