nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (6)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 109):

Mijn moeder was een heks

Het telefoongesprek met mijn hospita die mij vanuit Amerika had gebeld, duurde niet lang. 
Ze bleef voorlopig bij haar schatrijke minnaar in Amerika, ik hoefde geen huur meer te betalen als ik voor Frits wilde blijven zorgen en op het huis wilde passen. Het leek me geen slechte deal, maar het spookte in mijn hoofd dat dit wel een heel vreemde gang van zaken was. Het kwam me goed uit, ik was bij het tuincentrum ontslagen vanwege mijn idealen en ik had nog geen andere weekendbaan gevonden.
 
Ik zat er behoorlijk doorheen. Bedrogen, dat woord spookte door mijn hoofd. Ze had me gewoon bedrogen met een rijke vent. Ik liep naar de boekenkast vanwege de mogelijke troost van het geschreven woord die mij te wachten stond. “Overzicht van de belangrijkste Nederlandse heksen.”
Een lijvig boek met illustraties. Lelijke vrouwen die riepen dat schoonheid van binnen kwam.
De een nog afzichtelijker dan de ander, nog lelijker dan mijn moeder begon ik mij te bedenken, toen ik een illustratie zag die wel erg veel op mijn monsterlijk lelijke moeder leek. Ik keek goed om het duidelijker te zien. Ja, net mijn moeder, ik begon de tekst onder de afbeelding te lezen.
“Ongetwijfeld de belangrijkste heks van Nederland, mevrouw Janneke Gosse Peerenboom.”
Daar stond dus werkelijk de naam van mijn moeder. Het kwartje begon bij mij te vallen. Dit was dus de reden dat alle zilveren lepels van mijn hospita krom bogen wanneer ik er naar keek.

Ik had zin om heel erg dronken te worden. Ik ging met Peter naar een feest, en ik ontmoette daar een jongeman die de zoon van een bekende actrice bleek te zijn. We raakten met elkaar aan de praat en ik gaf hem mijn telefoonnummer, omdat zijn intelligentie mij ontroerde. 
Hij belde me een week later op, met de vraag of ik naar Blaricum wilde komen, zijn ouders waren niet thuis, en hij voelde zich eenzaam. Ik had mijn twijfels maar ik ging toch. Hij deed proeven met spontaan ontstane energie, kleine raketmotoren die je aan voorwerpen kon bevestigen. 
Toen begon het vreemde avontuur, een experiment met een pil, dat leek hem te gek, we namen allebei zo'n tablet met een lachende clown er op. Het ging al meteen mis met de kleuren, ze veranderden en ze bewogen. Ik keek naar de zoon van de actrice. Zijn gezicht leek op dat van een oude vrouw, ik zag dat er aan zijn onderkin een sik begon te groeien. We begonnen te hallucineren, hij schreeuwde, we moesten naar de heksenbezems die stonden in de schuur, daar had hij een raketmotor aan bevestigd.
We gingen ieder op zo'n bezem zitten alsof we heksen waren, door de hallucinerende waanzin. We waren het dorp in gegaan en bezemden alles bij elkaar als twee overijverige heksen, de heksen van de dorpse nijverheid. We kregen het aan de stok met oom agent die onze gemotoriseerde bezems wilde inpikken. Hij haalde er versterking bij en we werden door vier agenten overmeesterd.
Uiteindelijk brachten we een nacht in een cel door met bewegende muren. Toen de pil was uitgewerkt zag ik pas hoe normaal hij eigenlijk was, die zoon van een actrice. 
Ik moest met de bus terug naar Utrecht terwijl hij in Blaricum bleef. Ik had er nadien nachtmerries over, maar we bleven wel vrienden. Hij kwam af en toe naar Utrecht om met Frits te spelen, dan vertelde ik over het acteerwerk van mijn moeder.
 
Het was allemaal niets vergeleken met de avonturen die mijn hospita in Amerika meemaakte, ze had haar reis met een maand verlengd, en schreef me regelmatig uitvoerige brieven over wie ze allemaal had ontmoet en wat ze allemaal had gezien en meegemaakt. 

Ik haalde een zeven voor mijn examen scheikunde.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 04-11-2015


Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 143 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Lilith de Wit
Datum:13-11-2015
Bericht:Mijn moeder is ook een heks. Maar die is wel mooi.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl