nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (14)
vrijheid (1)
vrouwen (5)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 132):

En zo is de top van het jaar af

Zondagmorgen, eega heeft het benauwd (COPD), hoest tot ie groen en ellendig ziet, ik bel eerst dochterlief en dan toch maar de HAP, ik hang twintig minuten in de wacht want tja, een stem zegt wel elke 15 seconden dat ik op de 1 moet drukken als ik in levensgevaar ben, maar dat is in mijn ogen niet het geval...dus ik hang, met recht. Niet meer aan een draadje, dat komt vast nog wel, nee, ik hang in de stoel met de telefoon geklemd tussen de rugleuning en mijn (afwisselende) oor.

Dan is ook de laatste wachtende voor mij geholpen en krijg ik een "gewone" stem. Ik hoef eigenlijk alleen maar te zeggen dat ik bel voor.....ohhh zegt ze, ik hoor het al, het is Uw man hè?

Ja, hij is zo benauwd... ze vraagt nog wel, of we die kant op kunnen komen, maarre, tja deze dame heeft geen rijbewijs en ik durf dus echt niet in een auto te kruipen met hem, want een hoestbui en we liggen samen in de berm, of kruipen in een lantarenpaal. Geen optie dus.

Nee hoor, ik stuur de spoedarts. Zo gezegd, zo gedaan. Telefoon gaat, dame van de spoedlijn, er is geen dokter voorhanden en ik moet niet schrikken, ze stuurt een ambulance, wow, ben ik ff blij dat ze dat doorgeeft want dat had ik niet verwacht.

En inderdaad die is iets sneller dan een arts, want binnen twee minuten staat de hulpverlening in huis...filmpje van hart, zuurstof meten, longen luisteren. Alles is prima, oké, alles is net zo oud als hij, maar das net zo als met een auto, die gaan ook kuren vertonen.

Hij mag wel mee naar de EHBO, maar we besluiten om dat niet te doen en onze oude (sorry Jan) vertrouwde huisarts morgen om acht uur te bellen, maar, wordt er nadrukkelijk gezegd, zodra hij erger wordt, meteen bellen en de 1 indrukken.

Met die afspraak vertrekken onze hulpverleners, waarvan we weten dat we ERAF MOETEN BLIJVEN, want anders komen ze nooit op tijd in noodgevallen... DEAL?

schrijver

Schrijver: An Terlouw, 03-01-2016

An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 86 keer bekeken

4/5 sterren met 7 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl