nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 141):

Oude foto's galerie

Foto 1:

Mijn oma van moederszijde houdt mij op de juiste wijze vast, terwijl ik een waarschijnlijk wit doopjurkje draag en mijn oudste broertje over mijn wang aait, terwijl ik een vinger in mijn mond steek. De gordijnen zijn dicht. Het zal in Bedum al vroeg donker geworden zijn.

Foto 2:

Mijn oudste broer staat voor de foto naast me in mijn box, vierkant met ronde houten spijlen. Er ligt iets van een pop, een dier, en zowaar een boek in mijn box. Of is het een blikken doosje met kleurpotloden? Ik zie hoe ik een luier draag, wat ik nog nooit ze bewust heb bekeken. Ik vermoed dat dit in Stedum was.

Foto 3:

Mijn jongste broertje zit in zo'n stoel met eettafeltje en hij draagt een soort van plastic, Duitse klederdracht. Mijn oudste broer staat op de voorgrond met een wollen trui. Ik sta naast mijn jongste broertje en mijn hand raakt de hand van hem. Ik draag ook een wollen trui, waarschijnlijk zelf gebreid door mijn moeder, die dat jaren later nog deed. Ik kijk somber, met toen al wallen onder mijn ogen.

Foto 4:

Ik sta in Stedum verkleed als kip op een praalwagen. De praalwagen achter mij draagt een metershoge replica van de Hervormde toren. Raar dat ze daar een soort carnaval vierden. Protestanten komen soms verrassend uit de hoek. Mijn jongste broertje staat er alleen langs de kant van de weg, omdat ik mijn ouders heb weggeknipt, toen ik in therapie was.

Foto 5:

Mijn oudste broer en ik hebben een huisje gemaakt van tafels en kranten. De kranten zijn met houten wasknijpers aan elkaar vastgemaakt. Op de bovenkant van de tafels staan speelgoedauto's, een grote pan en ligt een sjaal om de kranten vast te laten hangen. Mijn oudste broer draagt een petje en ik zo'n typische ijsmuts met strepen. Ik trek een gekke bek alsof ik de dorpsgek ben.

Foto 6:

Mijn ouders stralen volop, terwijl mijn oudste broer niet al te vrolijk naar iets lijkt te staren. Mijn moeder heeft haar echte tanden nog en op het voorhoofd van mijn vader herken ik de V-vorm/meeuw-vorm, die ik ook heb. Mijn vader, die op de jonge Remco Campert lijkt, houdt mij vast, terwijl ik in doopjurk kijk als een Chinees op de Noordpool onder spervuur. De das van mijn vader zit perfect gestrikt. Dat kon hij goed, wat ik knap vond, want zelf kan ik het nog steeds niet.

Foto 7:

Mijn moeder zit met haar drie zoons achter een ronde tafel. Achter ons staat een opgetuigde kerstboom. Ik zie duidelijk een kerkje of huisje en een bel. In haar linkerarm houdt mijn moeder mijn jongste broer vast. Ik sta een beetje verdrukt tussen haar en mijn oudste broer in, die zijn hoofd volop naar links wendt om er maar bij op te kunnen, wat overigens makkelijk ging. Wellicht op aanraden van mijn vader. Ik kom nauwelijks boven de tafel uit en ik draag weer dat malle broekje met aangeborduurde bretels en lullige knoopjes. Mijn moeder draagt een vierkant geruit jasje en een kralenketting. Ze heeft een kort kapsel, dikke, monsterlijke oorbellen en een bril zoals mijn vader. Tegenwoordig zouden we haar look als lesbisch beschouwen, maar ik zie dat ze sprekend op mijn vader lijkt en daarmee onbewust aan zijn homofiele inborst refereert. Dat moet wel grote liefde zijn geweest!...

Foto 8:

Die is in Kollum gemaakt, waar we na Stedum naartoe zijn gegaan. Het is een foto van de drie broers met hun oma van moederszijde. Ik zie dat mijn oma een zwaar leven heeft gehad of iets bezwaarde haar op dat moment heel erg. Ze is keurig gekleed en alwijs. Wij als kleinkinderen staan om haar heen in onze pyama's, hoewel, mijn jongste broer lijkt op het rechterbeen van oma te zitten. Mijn oudste broer heeft zijn rechterhand op de linkerschouder van oma. Misschien wist oma, dat ze toen niet lang meer te leven had. Aan de muur hangt een opvallend dik kruis.

Foto 9:

De drie gebroeders zitten als engeltjes en bengeltjes in de grootste appelboom in de achtertuin van de gereformeerde pastorie in Kollum, een vrijstaand hoekhuis nabij de Hoofdstraat, winkelstraat. Ieder had een appelboom, van klein tot groot. Op de foto staat de boom in bloei en we kijken vreugdevol en vol trots in de camera.

Foto 10:

Mijn jongste broer en ik poseren voor de basisschool in Kollum. We dragen beiden hoge kniekousen in sandalen, korte broekjes van slappe stof, een wollen trui en een trainingsjackje. Mijn jongste broer houdt zijn handen naar voren bij elkaar. Ik houd mijn gezicht naar rechts afgewend, omdat ik door een infectie een dik opgeblazen oog heb. In mijn wang zit duidelijk een kuiltje.

Foto 11:

Tijdens een vakantie in Middelburg gemaakt, zo te zien in een afbraakbuurt, want de huisramen zijn met planken dichtgetimmerd. De drie gebroeders poseren vlak voor een ronde poort. Ze zijn inmiddels tieners en ze lijken op een vervaarlijke straatbende. Mijn oudste broer zit op zijn knieën, mijn jongste broer hangt tegen een deurpost en ik sta met mijn handen in mijn jaszak in het midden. Het doet denken aan de hoes van 'Desperado' van The Eagles of één of andere cowbowfilmscène van outlaws, die hevig weerstand bieden. Door de onscherpheid heeft het zelfs een magische, iconografische uitstraling. Geduchte poortbewakers. Je bedenkt je wel duizenden malen om langs dat doorgewinterde drietal te gaan.

Schrijver: Joanan Rutgers, 10-02-2016


Geplaatst in de categorie: fotografie

Deze inzending is 92 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:12-02-2016
Bericht:Dat zou zomaar kunnen, Joanan. Ik sluit in dat opzicht niets uit. Het zou een en ander verklaren.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:12-02-2016
Bericht:Dank je wel, lieve Gabriëla, ik begin me zelfs af te vragen of jij niet toevallig mijn zo gewenste, door Opsporing Verzocht ontdekte zus bent?!...



Naam:Gabriëla Mommers
Datum:10-02-2016
Bericht:Wat een prachtig autobiografisch beeldverhaal! Iedere foto is een verhaal op zich. Je beschrijft het zó beeldend dat ik het gevoel heb naar de foto's te kijken. Die laatste foto is fantastisch!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl