nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (6)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 159):

NAGEDACHTENIS

Een korte toespraak over mijn vader Pieter Messie (27 oktober1923 - 10 maart 2016), die ik bij zijn uitvaartdienst, crematie, gehouden heb naast de preek van onze dominee:

Mijn vader en moeder leerden elkaar kennen in Zwitserland, toen Nederlandse studenten daar een rondreis maakten.
In 1949 trouwden ze en kreeg vader als dominee zijn eerste gemeente in Terherne (Friesland), waar ik geboren ben. Zijn Frans sprekende vrouw leerde heel snel het Nederlands en kon hier ook meteen aarden.

Enige jaren zendingswerk op het toenmalige Nederlands Nieuw-Guinea waren welbesteed. Mijn vader preekte met alle gemak in het Indonesisch, was daarbij ook opziener van Papoease scholen. Moeder, die ook vaak preekte, gaf vooral de kampongvrouwen les in naaien en handwerk. Tussen ons verblijf op Nieuw-Guinea en mijn latere huwelijk met Anchie, mijn vrouw uit Indonesia, zie ik min of meer een verband.

In 1956 gingen we terug naar Nederland, waar mijn vader in Drachten werd beroepen. Zijn tweede zoon Herman is daar geboren. Drie jaar later maakten we weer een grote stap naar Breda, waar we tot nog toe zijn gebleven.
Het was een groot kruis voor mijn vader dat zijn vrouw op de leeftijd van 52 jaar al moest gaan. Gelukkig had hij alle kracht om zich over dat verlies heen te zetten. Hij bleef onverminderd zijn werk doen. Mijn broer en ik hebben steeds liefderijke aandacht van hem mogen ontvangen. Op vader konden we steeds terugvallen. Met alle zorg en toewijding omringde hij ons steeds.

In 1988 ging vader met emeritaat, werd spoedig daarna verblijd met zijn eerste kleindochter Renate. Twee jaar later volgde haar zusje Petra. Ja, die twee meisjes hebben opa's oude dag rijke glans gegeven. Wat gaf het hem een vreugde om uitstapjes met zijn oogappeltjes te maken. Bij opa thuis werd er ook veel aan gezelschapsspelen gedaan.
Het preken kon opa ook lange tijd bekoren. Als gastpredikant liet hij zich nog dikwijls horen tot zijn 83e jaar.

Nadat hij vier jaar geleden een klein hersenbloeding had gehad, werd opa geleidelijk aan hulpbehoevender. Naast de professionele wijkverpleging besteedde zijn schoondochter alle mogelijke aandacht aan haar schoonvader, van wie zij ook alle vaderlijke liefde mocht ontvangen. Ja, de zorg voor vader was het eerste, waar Anchie altijd aan dacht. Naast haar daagse werk gaf zij zich hier geheel aan over.

Op vrijdag, 4 maart, werd vader in verzwakte toestand opgenomen in het Amphiaziekenhuis van Breda. Aanvankelijk leek het goed te gaan. Maar woensdag verslechterde zijn toestand snel en besloten mijn vrouw, Renate en ik bij hem in de ziekenkamer te blijven. In de nacht van donderdag heeft vader zonder te lijden en in vrede de geest gegeven.

Wij vertrouwen vader en opa toe aan de genade van onze Hemelvader, die over alle leven heerst.

Pappa, namens uw kinderen en kleinkinderen, dank voor alles.

schrijver

Schrijver: Han Messie, 02-04-2016

hmessieatlive.nl


Geplaatst in de categorie: verdriet

Deze inzending is 118 keer bekeken

4/5 sterren met 10 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:06-04-2016
Bericht:mijn deelneming, beste Han
we mogen wel een krachtig gedenkteken oprichten ergens in het hart van Nederland
ter ere van die prachtige, nederige, menselijke, karaktervolle generaties mensen/ouders op wier nalatenschap van soberheid, oprechtheid en vertrouwen in het goede onze samenleving nog steeds is gebaseerd.



Naam:Gabriëla Mommers
Datum:03-04-2016
Bericht:Gecondoleerd met dit grote verlies, Han. Veel sterkte toegewenst voor jou en je familie.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:03-04-2016
Bericht:Een waardig en diep ontroerend in memoriam over je zo geliefde vader, Han. Ik wist niet dat ook jij een domineeszoon bent. Ik verloor mijn vader op 1 mei 2014 en hij was ooit dominee in Heerenveen, niet ver van Drachten. Hij werd 76 jaar. Een welgemeende arm om je treurende schouder!...



Naam:Redactie
Datum:02-04-2016
Emailadres:infoatnederlands.nl
Bericht:Van harte gecondoleerd bij de dood van een geweldige vader.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl