nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (14)
vrijheid (1)
vrouwen (5)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 171):

Zolang ik nog leef

Op RTL4 was woensdagavond een ingrijpend televisieprogramma over vijf mensen die allen ongeneeslijk ziek zijn en "ten dode zijn opgeschreven": ze zijn allemaal stuk voor stuk dood-gewone (sinister in dit geval) mensen. Vier hebben kanker, een man heeft ALS, en alle vijf hebben ze één ding gemeen: ze sterven over niet al te lange tijd.

Het is een opluchting voor mij, om mensen frank en vrij te horen praten over hun ziekte, immers, als je kanker hebt en er gewoon over praat - níet als scheldwoord - dan is het bijna stoer te noemen dat er gewoon mensen zijn die er geen moeite mee hebben om erover te praten.

Over de onzekerheid, de angst, de galgenhumor, over de afspraken en kuren die gevolgd moeten worden, de trajecten die worden afgelegd (ook al een dubbele betekenis) kortom: kanker MOET gewoon bespreekbaar zijn.

Deze vijf mensen zijn dan ook, net als ík, niet zielig, niet meelijwekkend, ze staan en gaan ervoor. Bedenken dingen als: misschien kan manlief nog een andere partner vinden, misschien een nieuwe moeder voor de jonge kinderen...en natuurlijk is het een waardeloze K ziekte, natuurlijk wil níemand ermee geconfronteerd worden, maar níemand heeft het voor 't zeggen.

Je krijgt het, gratis en voor niks en weet je: je bént er niet, als er een tumor is weggesneden, het traject erna LIEGT er ook niet om, bestralingen, chemokuren, pillen slikken, met alle nare gevolgen van dien. En ik weet als geen ander dat ook de familie er veel van meekrijgt, maar dat programma DAT zou iedereen moeten bekijken, want een stempel krijg je met deze ziekte toch wel, alleen gaat het me echt te ver als mensen beweren dat kankerpatiënten hun ziekte gebruiken om meelij op te wekken, want praktisch alle mensen, en dus ook deze vijf in het programma, houden zich staande, door ermee om te gaan.

Dus zie of ken je iemand met kanker, vragen mág, móet en lúister dan ook, want ze zijn NIET zielig, maar je moet wel tegen hun (galgen)humor kunnen, want zó gaan ze ermee om.

Schrijver: An Terlouw, 12-05-2016

An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 78 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl