nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (14)
vrijheid (1)
vrouwen (5)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 178):

Dé bewijsfoto

Ik ben nog steeds niet echt bekomen van het privé-concert, dat Ellen ten Damme onlangs in de Vrijbuiter te Gouda gaf. In de Goudse Post staat een close-up foto van haar, terwijl ze volop zingt met haar zilveren glitterarmbanden en haar parelwitte tanden. De kop luidt 'Multitasker met duizend gezichten'. De verslaggeefster stelt dat er zo'n veertig mensen bij aanwezig waren. Dat zit dicht bij de waarheid. Het is nu al een legendarisch optreden te noemen. Zo privé zul je Ellen als liefhebber niet gauw meer meemaken. En inderdaad, ze demonstreerde ook dat ze perfect op haar handen kan lopen en zeer uitdagend en soepel kan dansen. Haar hoge, zwarte tovenaarshoed staat haar perfect. Dat ze supersexy is, weet ze zelf ook wel en toont ze lekker ongecompliceerd en met gemak.

Ze eindigde haar wervelende optreden op topniveau door de microfoonbolling in haar mond te steken en wegzinkende gorgelgeluiden te maken. Ellen was bevriend met de punkster Nina Hagen en die kon/kan er ook wat van. Ellen is een rasartieste en een niet te stuiten vrije ziel. Op deze bewijsfoto zie je hoe ik haar in mijn linkerarm stuit. De linkerzijde is de ontvangende zijde en daarmee sluit ik haar dus zichtbaar en onzichtbaar op in mijn verliefde hart. In dat ene moment voelde ik haar wezen heel sterk als zeer kwetsbaar, dit in tegenstelling tot haar vaak krachtdadige en zelfverzekerde optredens. Ik was vreselijk zenuwachtig, maar ik deed het toch maar mooi. Zonder mijn antidepressiva en wijnverslaving had ik dit nooit gedurfd. Dat is al een overwinningswonder op zich! Ik zou best bevriend met haar willen zijn, maar zij niet met mij, vrees ik. Hoewel, als je de foto goed bekijkt, dan lijken we toch een aardig stelletje, zij het dat ik op een oude opa lijk en zij op mijn kleindochter.

De ongelooflijk highmakende roes van haar topconcert is nog steeds niet uitgedoofd en ik heb nog steeds kleurrijke vlinders in mijn bierbuik. Ik heb haar muziekvideo bij 'Durf jij?' honderden keren bekeken en ik kijk enorm tegen haar op en dat wil heel wat zeggen, want meestal heb ik bij alle artiesten wel kanttekeningen, maar bij haar absoluut niet. Zij is de menselijke belichaming van de Godin, die ik hartstochtelijk aanbid en bemin. Ze doet het uitstekend als natuurgetrouwe heks, in haar is alle diepe magie van nature aanwezig. Ze is één en al Liefde en in die zin een ware Maria Magdalena, gesneden uit de Christusgeest.

Op het moment van het maken van deze fantastische foto ben ik officieel met haar wezen, ziel, geest en lichaam versmolten. Zo werkt dat bij haar en mij. Daar is maar een klein moment voor nodig. We weten elkaar nu voor eeuwig terug te vinden als soulmates. Ik ben fysiek veel minder elastisch dan zij, maar dat compenseer ik met mijn boekenwijsheden en persoonlijke ondervindingen, zoals o.a. via trancereizen, zweethutrituelen, vuurloopsessies, behandelingen door paranormaal begaafden, astrologen, emotioneel lichaamswerkers, de beste Freudiaanse en Jungiaanse psychiaters en (overleden) sjamanen. Bovendien slurpt geestelijk werk de meeste energie op, een geleende wijsheid van Frederik van Eeden, ook een grote zielsvriend van mij. Ooit heb ik als jongeling een bos rozen op zijn graf tussen de vier cypressen in Bussum-Zuid gelegd. Enfin, met grote trots laat ik jullie deze foto zien!...

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 02-06-2016


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 113 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:05-06-2016
Bericht:Ik ken die twee uitspraken natuurlijk ook. In wezen ligt het dieper en heeft het met mijn karma te maken. Volgens Jomanda heb ik in mijn vorige leven suïcide gepleegd en heb ik daarom zo'n enorme moeite om te aarden/reïncarneren. Als kind kwam er vaak een droom terug, een val van grote hoogte. In de Golan Hoogvlakte was ik op de plek waar honderden Israëliërs zich van de hoge rotsen hebben gegooid om niet in handen van de vijanden te komen. Ik ervoer duidelijk diepe herkenning. Nadat ik Jomanda had aangeraakt, vloog ik naar buiten en knielde ik ineen, volop huilend en het beeld van een sprong van grote hoogte ziende. Het was beangstigend, maar tevens helend. In een andere incarnatie was ik een Indiaanse sjamaan, die van achteren door een Spaanse soldaat is doodgeschoten. In weer een andere incarnatie was ik een beroemde, Ierse schrijver, wonend in een groot kasteel. De zweem van die weelde hangt nog steeds om mij heen. Als vergane lorren weliswaar.



Naam:Gabriëla Mommers
Datum:04-06-2016
Bericht:Ooit een normaal mens ontmoet, Joanan? En..., beviel het?

(Tekst van een oude poster van Stichting Pandora, die ooit aan mijn deur prijkte, nu ergens op zolder in een doos ligt - de spiegelversie.)

(P.S.
Ik had in die tijd ook een button die ik als een soort broche droeg, met de pakkende tekst: 'If you think I'm strange, wait till you meet my parents'.)



Naam:Joanan Rutgers
Datum:03-06-2016
Bericht:Lieve Gabriëla, wat kijk je weer indrukwekkend scherp en sla je de spijker op zijn kop! Die hoed kocht ik eens bij 'Matelootje', een zwarte kousen kerk hoedenzaak in Gouda. Ik draag al sinds mijn jeugd veel petten en hoeden. Ik blijf een lage dunk van mijzelf houden, hoezeer ik ook goed boer. Chronische depressie, weet je wel. Zonder de antidepressiva en de wijninvloeden zou ik echt niet zo uitbundig gelachen hebben. Overigens beweer ik daarmee niet dat het fake is, integendeel. Ik heb Ellen via haar site gevraagd om met haar te kunnen/willen samenwerken, net zoals Ilja dat heeft gedaan, die sociaal gezien natuurlijk veel betere troeven heeft. Ik als poète maudit en randfiguur spoor natuurlijk veel minder. Toch heb ik haar uitgedaagd! Moedig hé? Ik weet wel dat ze me nooit zal benaderen, maar ik heb tenminste de boot niet afgehouden. Ik kan haar de meest prachtige teksten bieden, ze hoeft alleen maar te reageren. Ik weet het wel, ik heb een gekkenstigma, dát is het!...



Naam:Gabriëla Mommers
Datum:02-06-2016
Bericht:Jemig man, wat sta je hier mooi op! Geen wonder dat Ellen met jou op de foto wilde! Geweldige hoed ook. Staat je prachtig! Net als je mooie lach en de kuiltjes in je wangen. Sluit maar wat vaker mooie vrouwen in je armen, lieve Joanan, want je stralende energie knalt van de foto! Ellen staat er ook prachtig op, maar het lijkt wel bijna of zij jouw fan is en jij haar popidool. Je hebt wellicht net zo'n onvergetelijke indruk op haar gemaakt als zij op jou. Prachtige foto!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl