nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (2)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 193):

Kwade buurman

Een vriendelijke, Marokkaanse buurman en ik stonden op het trottoir wat te kletsen over hoe het met ons ging. Hij wees me op een fietsenhokdeur, die duidelijke sporen van een mislukte inbraak vertoonde. Ineens, vanuit het niets, begint een buurman vanaf drie hoog tegen mij te schreeuwen. De damp komt uit zijn neusgaten en hij krijst 'Ja, jij daar, met je schijnheilige smoel, als je nog meer durft te zeggen, dan bel ik de politie!'. Mijn Marokkaanse buurman is totaal verbouwereerd, net als ik, en hij zegt 'Maar dit is je buurman, man!'

Daarna begint de boze helleveeg tegen mijn Marokkaanse buurman tekeer te gaan. Hij zegt 'In Engeland sturen ze alle moslims naar hun eigen landen terug!, dus pas maar op, want jij komt straks ook aan de beurt!' 'Als dat zo is, dan ga ik graag naar Marokko terug!', zegt mijn vriendelijke, Marokkaanse buurman. 'En dan ga ik met je mee!', zeg ik tegen hem, 'want Marokko is een veel mooier land!' Mijn Marokkaanse buurman herhaalt dat tegen de verdwaasde, randje-opname-zijnde bovenbuurman.

Ik kijk die hatelijke buurman recht in zijn verdwaasde gezicht en ik zie hoe hij mij niet ziet, maar hoe hij volop projecteert vanuit zijn traumatische on(der)bewustzijn. In Engeland wordt inmiddels openlijk racisme gepleegd jegens allochtonen, een gevolg van de Brexit en het arrogante geflikvlooi van de potsierlijke dandy Nigel Farage en de lelijke tuinkabouter Boris. Dat er inmiddels een halt jegens de immigratie moet worden gemaakt, is zonneklaar, maar om daarbij ook nog eens vreselijk brutaal af te geven op de reeds lange tijd hier aanwezige 'buitenlanders' is hoogst ongepast en getuigt van weinig echte beschaving.

De gemoederen raken oververhit en dat kan niet de bedoeling van een tolerante samenleving zijn. De Marokkaanse buurman raadt mij aan om maar weg te fietsen en dat doe ik dan ook. De kwade, bezeten bovenbuurman raaskalt nog heftig door en er passeert mij een aardige vrouw op een fiets, die mij zegt, dat ze die boze malloot straten ver al hoorde soebatten. Ik zei dat dat mijn buurman is. 'Nou, daar ben je dan mooi klaar mee, ik wens je sterkte toe!', zei ze vrolijk relativerend. De bewuste buurman komt soms dagenlang niet buiten en zijn keukenraam zit potdicht. Ik heb toevallig wel een goede verstandhouding met zijn linkerbuurman, die ik eens een opklapbed heb geleend, toen zijn hele inboedel op een kwade dag weggeroofd werd, omdat hij wat rekeningen niet wist te betalen.

Ik weet dat de kwade buurman slecht ter been is en al maanden met ondersteuningsstokken oefent om te lopen. Ook weet ik dat hij door kinderen gepest is en dat ik hem toen mentaal gesteund heb. De man wordt blijkbaar door vele blinde vlekken getergd. Hij ziet overal enge spoken. De flat, waarin ik woon, is een soort inrichting zonder hulpverleners, ook aldus mijn buurman, die er nog langer woont. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de religieus-gestoorde Ada, die in de zwoele zomeravonden God en Gouda vervloekt en de meest hatelijke, mensonterende termen uitstoot. Deze stadsgekkin wordt dan ook menigmaal door de jeugd op de korrel genomen. Ze dagen haar vaak uit door haar naam de scanderen. Haar heksachtige, hoge stem weergalmt vaak door mijn straat en dan hangen de meeste bewoners met angst en beven op de balkons. Toch loopt het altijd af met een sisser.

Ik denk nog even aan mijn boze buurman van verderop, ik kijk vanuit mijn keuken pal richting zijn flatwoning. Moet ik hem nu als potentiële vijand beschouwen of kan ik zijn waanzingedrag maar beter als een luchtbel kapot blazen? Dat laatste vermoed ik. En dat geldt ook voor de vele, niet alleen Engelse, stumperds, die allochtonen ineens als de schuld van de economische teloorgang zien. Juist heel veel autochtonen zijn schuldig aan de economische teloorgang, omdat ze er met de pet naar gegooid hebben. Volop fraude en meineed gepleegd. Buiten proporties hebben geleefd.
Ik denk dan ook dat mijn kwade buurman in wezen kwaad is op al die uitbuitende geldgraaiers, die egoïstisch de gezonde economie verziekt hebben.

Schrijver: Joanan Rutgers, 30-06-2016


Geplaatst in de categorie: discriminatie

Deze inzending is 135 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:02-07-2016
Bericht:verdraagzaamheid, begrip, context, medemenselijkheid; soms worden ze in het nauw gebracht door frontale slagregens van opgekropte woede.. Gelukkig doe je aan zelfbeheersing en empathie. Dat zijn zaken die zorgen dat onze Aarde niet oververhit raakt..




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl