nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 201):

De gewone dingen

Niets is meer vanzelfsprekend wanneer je in de gelukkige omstandigheid bent ouder te worden. We denken allemaal van wel, maar geloof me, niets is zo onzeker als de toekomst. Zijn we er allemaal morgen nog? Worden we met zijn allen nog wakker, kunnen we morgen nog doen, wat we vandaag voor normaalhielden?

Gelukkig maar dat we geen van allen een zogenaamde vooruitziende blik hebben, dus draai ik - en velen met mij / op de automatische piloot. Beter voor iedereen. Je hoort me niet mopperen op de warmte want we hebben het lang genoeg zonder moeten doen.

Ik snap wel, dat er mensen zijn die er slecht tegen kunnen, zoals mijn eega en dat is naar genoeg. Het gewone leven gaat voor iedereen door en zo vul ik mijn wasmachine en vraag: zal ik jouw korte broek maar meteen meedoen? Ja bromt hij, doe maar, maar niet met mij erin dan.

Een lachsalvo klinkt door het huis, ziezo, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd toch? Ineens denk ik terug aan vroeger, toen alles vanzelfsprekend ging, toen alles van een leien dakje liep en ik vraag me af: waar is toch dat dakje gebleven?

schrijver

Schrijver: An Terlouw
Inzender: An.Terlouw, 24-07-2016

An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 101 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:An Terlouw
Datum:26-07-2016
Bericht:Joanan, dank voor je reactie maar je zou toch iets beter moeten lezen, want er staat helemaal niet dat het vroeger beter was....ik heb het over een leien dakje, dus iets minder agressief graag.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:26-07-2016
Bericht:Grote onzin, An, het was namelijk vroeger echt niet beter dan tegenwoordig! Het is juist tegenwoordig veel beter dan vroeger! Nú gaat juist alles van een leien dakje! Je pessimisme slaat nergens op. De jeugd heeft de toekomst en de jeugd van tegenwoordig is hoogst positief ingesteld en daar doet jouw destructieve visie niets aan af! Wij ouderen kunnen beter inbinden en nederig onze schuld bekennen. Wij hebben namelijk teveel onnodige schade aangericht. Ik wens de nieuwe mensen volop leien daken toe, ingesmeerd met groene zeep en champagne!...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl