nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 202):

Interview in het ziekenhuis

Een paar dagen na mijn droevige ervaring met het huilende schilderij in een galerie voor beeldende kunst werd ik opgebeld vanuit het ziekenhuis door Christiaan de kunstenaar, die zich aan het voorbereiden was voor het interview, dat voor de gelegenheid in het ziekenhuis werd gehouden, omdat het vanwege zijn gebroken rug niet anders kon.
“Hallo Bjarne” klonk zijn rustige stem. “Zou jij misschien mijn aantekenschrift vanmiddag naar het ziekenhuis willen brengen?” Hij vertelde mij waar de sleutels van zijn atelier verstopt lagen in het huis van mijn hospita. “Ik heb ze nodig voor het interview, er staan belangrijke details in over mijn beweegreden voor het maken van mijn schilderijen.”
Ik had er niet veel zin in, maar ik had veel aan deze wijze kunstenaar te danken, dus ik vermande mij, zocht naar de sleutels, die ik niet lang daarna vond en ging op mijn roestige tweewieler naar het ruime atelier van de bekende Utrechtse kunstenaar. Hij had me gedetailleerd verteld waar ik het lijvige aantekenschrift kon vinden en toen ik dat gevonden had, nam ik het mee naar het ziekenhuis waar ik de kunstenaar in memorabele toestand aantrof, euforisch door de morfine en nog altijd gedreven door het leven.
We hadden een kort, maar reuze interessant gesprek en hij vertelde me dat ik de volgende dag naar een radiostation moest luisteren, omdat het interview live werd uitgezonden voor het Utrechtse volk.

Ik luisterde de volgende dag met onbevangen oren, en wat ik hoorde verwonderde me, meer nog dan dat ik mijzelf had verwonderd door mijn intieme relatie met mijn hospita.
Christiaan wist meer over het leven dan ik tot dan toe had begrepen. Hij was verzwakt, door de zware val met een bromfiets op een eiland met een Griekse naam, maar al was zijn rug gebroken, zijn gedrevenheid nog altijd niet. Hij gaf het beste interview dat hij ooit had gegeven.
Het kostte mij drie eenzame maanden om te beseffen dat ik hem had begrepen.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 27-07-2016


Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 66 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl