nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 209):

Het tapijt is te dik

40.2

Ik laat niet merken dat ik ook maar iets weet over de pornobaas en lach gewoon mee met de anderen om zijn stoere verhalen. Maar ondertussen vind ik het doodeng en ben ik erg op mijn hoede. In plaats van champagne drink ik water. Af en toe neem ik een klein slokje champagne, maar spuug dat ongemerkt weer terug in het glas.
Ik wil zoals altijd, maar nu helemaal, mijn hoofd erbij houden.

Later op de avond gaan we met de groep naar een andere zaal ergens beneden in het restaurant. Een oud klooster of zo. Daar wordt een flamenco-show opgevoerd speciaal voor de jarige vriendin. Het is een prachtige show en daardoor vergeet ik even met wat voor enge types is daar eigenlijk zit. Omdat ik niet steeds water wil drinken, neem ik een glas cola. Ik zit met mijn rug naar de bar waar mijn colaatje staat en ben afgeleid door één van de flamencodansers die mij het aparte ritme van de flamenco wil leren klappen. Er zijn inmiddels meer mannen bij ons gezelschap aangeschoven.
Ik blijf bij Cees in de buurt en denk steeds, straks gaan we weg, straks ben ik weer veilig.
Ook tegenover Cees wil ik zo normaal en neutraal mogelijk doen, omdat ik het gevoel heb dat hij zich ook niet helemaal op zn gemak voelt.
Ik overweeg nog even om te doen alsof ik me niet goed voel en onmiddellijk weg wil, maar het lijkt me beter om op geen enkele manier de aandacht op mezelf te vestigen. Rustig blijven zitten. Straks is de show afgelopen en kunnen we met goed fatsoen weg.

Het volgende dat ik me kan herinneren is dat ik een brede trap op loop en ondersteund word door twee mannen. Ik denk bij mezelf: jeetje, wat is dat tapijt dik, ongelooflijk, er is geen doorkomen aan.

Bij het volgende heldere moment zit ik onderuit gezakt in een diepe bank in een kamer met meerdere mensen. In de hoek staat een groot beeldscherm waarop een pornofilm is te zien.
Ik wil weg en probeer op te staan uit de bank, maar mijn lichaam werkt niet mee. O ja, dat dikke tapijt, het is veel te dik, er is geen doorkomen aan. Op dat moment komt me dat voor als een heel logische gedachte. Het tapijt is te dik, daarom kan ik niet weg. Vervolgens zak ik weer weg

schrijver

Schrijver: Lone Wills, 06-08-2016


Geplaatst in de categorie: misdaad

Deze inzending is 102 keer bekeken

4/5 sterren met 9 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:06-08-2016
Bericht:Je hebt het vaag gehouden, maar door de foto snap ik het. Je bent blijkbaar door iets als GHB zwaar beneveld gemaakt met als doel om je seksueel te misbruiken. Vuile kerels, die dat soort verkrachtingsmethoden gebruiken.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl