nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (5)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 212):

Mijn nieuwe kamer

De verhuizing naar het statige herenhuis van mijn aantrekkelijke blonde hospita verliep rustig. Ik had een bakfiets gehuurd. Ik had niet veel spullen. Het was voldoende om in twee keer rijden mijn boeltje te verhuizen naar mijn nieuwe huurkamer in het mooie huis van Emma Petronella. Ik begon te sjouwen, mijn vriend Berend had slechts twee uur tijd om me te helpen.
Emma zei niet veel toen ik met de volgeladen bakfiets aankwam, ze deed de deur open en legde een steen voor de deur zodat die openbleef staan. Ze gaf me instructies voor de verzorging van Frits de kater en wenste me een goede tijd.
Ik schoof mijn smalle bed naar de andere kant van de muur. Er was nog ruimte voor een tafel, die wilde ik binnenkort op een rommelmarkt gaan kopen. Ik had ook nog geen stoel omdat ik in mijn vorige kamer altijd op mijn bed of op de grond zat.
Ik hing mijn vijf mooiste zelfgemaakte tekeningen, zonder lijst, met een punaise aan de andere muur. De tekening van de dronken vrouw en de vinylplatenspeler hing in het midden. De tekening van het zinkende schip hing aan de rechterkant. De tekening van het blauwe hoofd hing aan de linkerkant. De tekening van het web van een spin hing naast de tekening van het blauwe hoofd. De tekening die ik maakte van de enge brug hing naast de tekening van het zinkende schip. Ik kon er vanuit mijn bed naar kijken.
Ik zette de twee balkondeuren open omdat de zon scheen en het een mooie heldere dag was.
Emma Petronella kwam haastig afscheid nemen. “Ik ga voor een werkbezoek naar Parijs Bjarne. Ik logeer bij Victoria Martin die je ontmoette tijdens het diner. Ik zie je over vijf dagen.”
Ik ging verder met mijn kleren uitpakken, een nieuwe grijze spijkerbroek, een tweekleurige sweater, een warme wollen trui, drie setjes ondergoed, het was allemaal nieuw. Door mijn werk op zaterdag in het tuincentrum had ik het kunnen kopen.

Toen ik naar beneden de trap afging naar de keuken om thee te zetten was Emma Petronella verdwenen. Toen ik in de woonkamer kwam viel mijn blik weer op de imposante boekenkast. Ik zag dat Emma veel boeken van dezelfde schrijvers had. Frits liep heen en weer voor de boekenkast.
Een naam die ik veel op de ruggen van de boeken zag was: Karel Krampool.
Ik had nog nooit van deze schrijver gehoord of er iets van gelezen, maar het was duidelijk dat het een favoriete schrijver van Emma Petronella was. Niet alleen in de boekenkast stonden veel boeken van deze schrijver, het prikbord bij het schrijfbureau hing vol met uitgeknipte krantenartikelen over deze schrijver.

Frits de zwarte kater was erg in zijn nopjes met mijn aanwezigheid. Hij was me niet vergeten. Nog voordat ik tijd vond om iets voor mezelf te gaan koken, kookte ik voor hem de vis, die hij zo graag at. Hij at er tevreden van.
Ik besloot een pizza te bestellen, vier soorten kaas, ik had zelf geen zin in vis of vlees. Ik was moe van het sjouwen en het was te laat om boodschappen te doen.
Dertig minuten duurde het, en toen stond de pizzakoerier voor de deur. Het was de donkerblonde Kees Broodakker, die ik kende van school, hij verdiende wat centjes extra in zijn vrije tijd als pizzakoerier.
We babbelden even oppervlakkig omdat we elkaar herkenden, maar ik was te moe om diep op zijn blijdschap in te gaan. Ik gaf hem een kleine fooi om zijn vrolijke bui niet te bederven, en ik stortte me op de overheerlijke pizza die hij op zijn bromfiets had meegenomen.

Karel Krampool de schrijver, ook het prikbord in de eetkamer hing vol met uitgeknipte krantenartikelen over deze auteur. Ik was te moe om de artikelen te gaan lezen, maar het was me duidelijk dat deze schrijver een belangrijke rol vervulde in het leven van mijn blonde hospita, Emma Petronella.
Terug in mijn nieuwe kamer haalde ik de cassettetapes met muziek uit een volgestouwde tas en zette een oude tape met de muziek van Neil Young en Bruce Springsteen op. Ik genoot van de avondzon die langzaam in het verderop gelegen park zonk, om de nacht te verwelkomen met dromen. Hier zou ik dus twee jaar blijven wonen, in een kamer met een zonnig balkon en een eigen wastafel, en binnenkort ook een tafel en een stoel.
Hier moest ik slapen, snurken, dromen, studeren, tekenen, schrijven, rekenen, ademen, denken, voelen, en verwerken wat er in het leven op me afkwam. Het was alsof ik het verleden van me af had weten te schudden.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 09-08-2016


Geplaatst in de categorie: verhuizen

Deze inzending is 53 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl