nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (2)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 259):

De kakatoe

Ineens schiet me het verhaal te binnen, hoe ik eega leerde kennen, hij ging met zijn moeder naar het ziekenhuis voor een onderzoek en zijn moeder zou rijden...we woonden niet samen en ik had dus ook geen kennis gemaakt met zijn ouders.

Wanneer hij terug is van het bezoek/onderzoek belt ie me op en ik hoor op de achtergrond een oorverdovend lawaai. Hij schreeuwt erover heen en ik vraag: wat is dat in vredesnaam? Antwoord: dat is mijn moeder, wil je haar even aan de.....tuut tuut tuut. Ik had de hoorn erop gegooid.

Oh shit, waar ben ik nou in verzeild geraakt? In wat voor familie kom ik nou terecht? De telefoon gaat...ik twijfel of ik op zal nemen. Hij staat lachend aan me uit te leggen dat de buurvrouw langs is want: wederom een pest-herrie dat horen en zien vergaat.

Ik zeg: ik vind dit niet zo grappig hoor, ga verder met de afwas, waarop hij zegt: verbaasd, wil je mijn moeder niet aan de lijn....ik zeg nog snel, nee volgende keer. Doeiiii

's Avonds belt hij me terug, inmiddels op zijn eigen flat, aanmerkelijk rustiger dan het gesprek ervoor...en dan ineens blijkt de herrieschopper niet mijn schoonma in wording te zijn, ook niet de buurvrouw, nee het was een kakatoe die, zodra de telefoon of de voordeurbel ging, een keel opzette dat horen en zien verging...

De relatie met mijn schoonmoeder was trouwens geweldig...

schrijver

Schrijver: An Terlouw, 16-11-2016

An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: dieren

Deze inzending is 68 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:17-11-2016
Bericht:Leuk verhaal, An!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl