nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 293):

Engelstalige liefde

Van winters hield ik niet. Ik hield niet van de winters in Nederland, de winters in Amerika vond ik te koud, ik had geen fijne herinneringen aan de winters in Engeland. Ik had iedere keer weer die fantasie dat ik misschien de genen van een beer had, omdat ik verlangde naar een winterslaap in een behaaglijk zelf gegraven hol, met donsveertjes en kaarslicht om bij te dromen.

Maar de harde werkelijkheid was dat de kou dwars door je heenging als je op de fiets zat om een boodschap te doen. Door je jas, door je jeans, door je onderbroek, door je wollen muts, de kou hield geen rekening met de goed bedoelde voorbereiding van de mens. Het was niet vreemd dat ik er naar verlangde om een beer te zijn, een knuffelbeer die heel lang kon slapen.
Ik verlangde in de winter ook het meest weer terug naar mijn teddybeer, terwijl ik in de zomer altijd aan mijn speel-goed-aapje dacht.

Ik had wel met mijn jonge geliefde in slaap willen vallen, terwijl ik in zijn armen lang, omdat hij groter was dan ik en maar liefst tien kilo zwaarder. Dan zouden we samen blijven slapen tot het voorjaar werd, dan zouden we af en toe wakker worden om naar de wc te gaan of een maaltijd te bestellen bij de Chinees, terwijl ik hem in het Engels vertelde dat ik ooit verliefd was op mijn Engelse juffrouw op de tuinbouwschool en dat ik bijna met haar in bed was beland. Terwijl ik hem fluisterend toesprak over het eerste Engelse gedichtje dat ik kreeg, van een meisje met krullen, dat bloosde toen ze mij het papiertje gaf, terwijl ze drie weken later verliefd werd op een andere jongen.

Ik zou dicht tegen hem aan kruipen, mijn benen een beetje opgetrokken, mijn hoofd tegen zijn borst, omdat we samen elkaars beertje waren, het masturberen zat, maar nog te pril in de liefde voor lichamelijke seks. We zouden de lieve woordjes weer herhalen, over het hart dat zo moest zweten, om wat we over de liefde moesten weten. En dan zouden we weer in slaap vallen, in een wekenlange droom, om aan elkaar te wennen, voordat we begonnen met verkennen.

Ik had het gevoel dat hij iemand was die heel veel liefde nodig had, dus dat hadden we alvast met elkaar gemeen. Hij had me er toe bewogen de datingsite te verlaten, mijn account op te geven en ik had het voor hem gedaan. Ik wilde me volledig op hem concentreren, al was hij in het verre Amerika en draaide mijn wasmachine op volle toeren.
Hij wist dat ik mijn vader had verloren, en ik had hem het advies gegeven om naar zijn vader toe te gaan, omdat zijn vader om hem vroeg en dat hij toch door een rouwproces moest gaan.

Op 14 januari was hij in Amerika aangekomen, en hij schreef in een bericht dat hij vrede met zijn vader had gesloten. Hij was er erg gelukkig over dat ik naar hem informeerde en dat hij zijn verhaal aan mij kwijt kon. Hij voelde zich met mij verbonden en noemde mij lieveling en schatje.
Ik werd er rustig van, alsof de wereld om me heen te snel ging.

De mensen hier waren achterdochtig. Ella Fiona had me gewaarschuwd dat mijn lieveling waarschijnlijk een Tunesiër was en dat ik daar mee op moest passen. Alsof mijn lieveling opeens iemand anders was omdat hij waarschijnlijk een Arabische achtergrond had. Ik moest mijn hele liefdesleven telkens weer opnieuw proberen uit te leggen. Aan mijn ex-vriendin, die overal spoken zag, aan mijn lezers die een spannende verhalenserie over de liefde van mij eisten, aan de hulpverleners, die mijn nieuwsgierigheid verwarden met persoonlijke dramatiek en die telkens weer alle details van de hulpvraag wilden weten, zelfs de geest van Emma Petronella kwam mij vragen wat ik met mijn liefste Arabische jongeling van plan was tijdens de winterslaap waarin ik mij knuffelbeer waande, om af te zijn van de menselijke achterdocht die mij verlegen had gemaakt.
Ik ging voortaan alleen voor Engelstalige liefde.
Nu mijn hart liefde had gevonden was ik de koerier van de zwijgende liefde en de kornuiten van de datingsite vergeten. Er was plaats voor een enkele lieveling in mijn leven. Hij had in leeftijd mijn zoon kunnen zijn, maar hij hield van mij als vriend en ik hield van hem als man.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 22-01-2017


Geplaatst in de categorie: liefde

Deze inzending is 66 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl