nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (2)
afscheid (4)
algemeen (3)
bedankt (3)
dieren (7)
discriminatie (1)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (11)
emoties (18)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (2)
geschiedenis (25)
heelal (1)
hobby (4)
humor (4)
idool (2)
individu (19)
internet (1)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (21)
literatuur (4)
maatschappij (7)
mannen (2)
milieu (1)
misdaad (18)
muziek (3)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (8)
overig (5)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (14)
rampen (4)
reizen (2)
schilderkunst (2)
school (14)
sms (1)
spijt (1)
sport (2)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (6)
verdriet (4)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
voedsel (5)
vriendschap (6)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (7)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (2)
ziekte (15)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 320):

Het warme liefdeshart

Natuurlijk spatte de droom als een zeepbel uiteen. Een cliënt die verliefd werd op zijn hulpverlener beging in die jaren een doodzonde. Nog voor dat de analyse rond mijn vreemde gedrag in oktober 2016 voltooid was, werd ik uit het administratiesysteem gegooid, uit het traject, maar wat het traject precies inhield hadden ze mij niet kunnen vertellen.
Het had me over een drempel geholpen. Ik moest voortaan met mannen daten en niet meer met vrouwen.
Het ergste was dat ik personages had verzonnen, ik deed alsof de poes van mijn vroegere buurman mijn onwettige kind was, ik deed alsof de buurvrouw een personage uit een boek van een andere schrijver was.
Ik liet mijn boodschappen voortaan met een bestelbus bezorgen. Die kwam voor de deur staan zonder extra kosten te berekenen. De jonge bezorger tilde de zooi naar boven.

Ik had dezelfde middag beet op een internetsite voor volwassenen die wilde daten.
Een man van vijfentwintig, biseksueel en gecharmeerd van mijn foto's en het feit dat we een match hadden. Het leeftijdsverschil was geen bezwaar, schreef hij, en hij had een sympathieke chat met mij vanuit zijn woonplaats in Indonesië.

Zat er dan toch nog een virtuele knuffel in voor Bjarne, in het land waar de avonden langer werden?
Het was dit keer geen verzonnen personage die ik in mijn verhalen liet opdraven.
Maar een dappere prins op een paard met een intense kop die mij wellicht in de toekomst een virtuele knuffel wilde geven.
De decembermaand van 2016 had het sinterklaasfeest achter zich gelaten, het was inmiddels de elfde dag van de maand toen ik het boek dat ik bij de kringloopwinkel had aangeschaft, omdat ik dol was op citaten, opensloeg op een willekeurige bladzijde.
“In het woordenboek der jeugd komt het woord 'mislukking' niet voor.
Edward Bulwer Lytton”
Ik vond het een mooi citaat en mijn gedachten dwaalden terug naar mijn jeugd.
Bij het overladen van vogelkooien uit vliegtuigen op de luchthaven Schiphol ontsnapten er soms papegaaien. Die papegaaien streken dan neer in bomen rond ons huis. Wij als kinderen vonden dat prachtig. Ik wist toen nog niet wat de betekenis was van papegaaien.
Nu mijn vader was overleden leken herinneringen een andere betekenis te krijgen. Ik voelde me alleen. Het was de nacht van kou, ik had de weg naar de drank weer hervonden en ik schaamde me omdat ik opnieuw verdrietig was. Er moest een route in mijn verhalen zijn die me dichter kon brengen bij het warme liefdeshart.
De Zombies die uit mijn schaduw dronken hadden een plan opgevat om een lied te schrijven
over mijn warme liefdeshart. Ik moest daarvoor de hele dag naar liefdesliedjes luisteren, waarvan er een aantal mij naar de strot grepen. Ik probeerde teksten te begrijpen en leefde me helemaal in met de inhoud van de teksten en drama van de muziek.
Ik wilde de Zombies niet in de steek laten, maar ik was behoorlijk van de kaart omdat mijn ex voor de grap mijn rug had gestreeld. Ik was het drie dagen blijven voelen, alsof er een onzichtbare deken aan mijn rug hing.

Door verschillende mensen was ik gevraagd om bij wijze van kennismaking seks te hebben zonder te weten of er sprake was van wederzijdse genegenheid.
Ik raakte uit mijn doen, ik klikte de gesprekjes zoveel mogelijk weg, herzag mijn profieltekst voor de zoveelste keer, maar ik voelde me er niet prettig onder. Ik zocht niet iemand voor anonieme seks, ik zocht iemand voor zichtbare en voelbare liefde. Een liefdesvriend die interesse had in mijn warme liefdeshart. Niet omdat ik mij had opgegeven als orgaandonor, maar om samen frambozen te eten en mij gerust te stellen met teder knuffelen.

Als ik werkelijk alleen maar uit was op seks, had ik een merkwaardig leven gekregen, met rare lieden met een merkwaardige obsessie. Maar hoe zou ik ooit de enige ware nog tegenkomen als mijn ex mij zo bleef bejegenen met haar intensieve manier van contact zoeken. Zij had haar vriendin, maar ik had niemand om mee te vrijen, en daar verlangde ik naar omdat mijn warme liefdeshart moest blijven zingen.

Mensen die langere tijd onvrijwillig single waren, kregen vaak goedbedoelde, maar weinig motiverende clichés te horen als: 'Hou eerst van jezelf, dan komt de liefde vanzelf.'
Mijn ex vertelde mij de hele dag niets anders.

Het was Bjarne die me weer terug naar mezelf bracht, Ella Fiona leek daar iets van te begrijpen. Ze had me altijd kinderlijk gevonden, dat was de reden dat ze dikwijls dominant was, wanneer ik in de war raakte door mijn eigen emoties.
Ze bleef op een vreemde manier mijn leven beheersen, ik wilde nog graag intiem zijn met haar, maar zij had haar Engelse vriendin en die was verschrikkelijk jaloers. Ze wilde het zelf ook niet meer, eigenlijk al jaren. We bleven soms grapjes maken over seks, maar die waren eigenlijk heel onschuldig omdat ze wist wat haar grenzen waren en mij gewoon niet meer op die manier aantrekkelijk vond.
Het enige lichamelijke contact was wanneer zij mijn haren knipte, omdat die zo snel groeiden door mijn onaangepaste gedrag. Ik keek er iedere maand met verlangen naar uit, en slikte zelfs extra haargroei middelen zodat zij mij vaker moest knippen.

Het was al nacht, toen ik de jongeman uit Brabant vroeg waarom hij mij een hartje had gegeven.
Plotseling vertelde hij me dat hij nog maagd was, en nieuwsgierig, dat hij alles wilde proberen.
Het was charmant hoe hij mij probeerde uit te leggen wat hij van mij zou verlangen wanneer hij mij zou tegenkomen in de liefde. Het chatgesprek eindigde plotseling, misschien was hij geschrokken van zijn eigen woorden. Ik was er stil van geworden, maar hij was voor mij leuk genoeg om niet te negeren.

Ik besloot om er niets over aan Ella Fiona te vertellen, ze zou me uitlachen.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 19-03-2017


Geplaatst in de categorie: liefde

Deze inzending is 21 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl