nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (6)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 391):

Mijn Britse prins

Wat er op zijn datingprofiel had gestaan wist ik niet meer, maar er moest iets zijn wat mij was opgevallen, want in alle drukte van de dagelijkse dingen, kregen we een tijdje later op Skype een chatgesprek waar vooral van zijn kant al snel de romantische vonken vanaf spatte.
We waren samen nog maar nauwelijks een week oud in ons samenzijn, hij in Londen, ik in Amsterdam, maar het was gemoedelijk en hij vertelde me iedere avond dat ik zoet over ons samen moest dromen.
Hij werkte als verkoper in een drukke groentewinkel en kwam iedere dag moe van zijn werk weer thuis in het appartement waar hij alleen woonde, dan vroeg hij even hoe het met mij ging en noemde hij mij ‘Honey”, al wist ik niet waarom en waardoor dat was gekomen. Ik vond het prettig, het gaf me een zoet gevoel alsof ik in een potje paste en alsof er overal een deksel voor was, wanneer de liefde haar stoffige kanten liet zien, mijn vingers moe door het herhalen van dichtregels die maar niet de juiste vorm kregen in het gevecht met het vertaalprogramma.
We kende elkaar maar nauwelijks, maar het wekte een verlangen bij me op, geen haast, geen tijdelijkheid.
Hij wilde in Amsterdam komen wonen omdat het leven hier goedkoper zou zijn en hij hield net als ik van de wilde natuur en de prozaïsche wildernis der dingen. Dat schuurde met mijn eigenzinnige karakter, maar het maakte me milder en zachter. Alsof mijn ego een mystieke glimlach kreeg, maar niemand wist waarom. In mijn nopjes met mijn eigen hartsgeheim, weer even een zwerm vlinders tussen de hulpverlening en mij, tussen wie het maar niet wilde vlotten.

Hij dacht de hele dag aan mij, wanneer hij komkommers en sla aan de man bracht bij huisvrouwen uit Londen, en hij dacht ook aan mij wanneer hij zich verveelde en vermoeid op zijn bed lag. Hij nam iedere avond een douche, en hij kon zelf behoorlijk goed koken. Hij ging te voet naar zijn werk, hij had vroeger wel een fiets gehad, maar die had hij weer verkocht.

Ik kreeg virtuele hartjes van hem en hij liet steeds merken dat hij mij lief vond.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 09-09-2017


Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 44 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl