nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (7)
discriminatie (4)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (16)
emoties (23)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (6)
humor (4)
idool (2)
individu (31)
internet (5)
kerstmis (3)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (27)
literatuur (4)
maatschappij (9)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (3)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (2)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (4)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (13)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 388):

Weemoedige klanken van het heimwee verlangen

Het was die mysterieuze Rus weer geweest die Bjarne was komen opzoeken ergens in zijn denkwereld in het heimwee-land. De melancholieke zanger had oude muziek uitgebracht uit de jaren zeventig, maar het klonk zo fris als een wereldwijs waterhoentje dat naar een paraplu vroeg.
Het dwalen had zijn weerga niet gekend tijdens de verwarde periodes, maar er waren muzikanten die Bjarne graag verwelkomden in hun zweethut met de fijne kneepjes van het vak.

Hij zong dan weer over de indianen die uit hun tipi werden verdreven. De buffels die het moesten afleggen tegen de bulldozers. Hij was langs de oevers van het zoetwatermeer gaan fietsen. Met niets anders in zijn hoofd dan dat hij de wereld moest vergeten. Dan klonken die gitaren geweldig en viel de ritmesectie op zijn plaats. Hij had afwisselend geluisterd naar het geluid van de vogels en het geluid van de mensen.

Hij kon niet praten tegen die Rus, het was een blanco bladzijde uit een vergeten boek. Daar konden de therapeuten geen woorden in schrijven of hun kruiperige stemmen laten horen wanneer ze hem toespraken in het verleden van zijn nachtmerrie.
Het was een genadeloze echo geworden. Iets wat hij had gedaan toen hij zelf iets van plan was.
Dus het was hem niet overkomen, hij had het zichzelf aangedaan.
Maar hij kon niet langer schrijven over alles wat hem menselijk maakte. Het was niet geheel onmogelijk dat die Rus helemaal niet bestond. Want wat had hij geschreven, dat die Rus hem mocht vergeten. En waarom bezocht hij telkens weer opnieuw het profiel van Bjarne op de datingsite.

Er kwam geen liefde uit Rusland anders had Bjarne het wel geweten. Er was even weer die wanhopige onrustig geworden stem die met zijn helderheid tegen de onderkant van de wolken prikte. Een gitaar die in het gras lag te wachten op een volgend lied.
Het zachte ruisen van de wind.

Illustratie: Het zachte ruisen van de wind

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 05-10-2017


Geplaatst in de categorie: muziek


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 48 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl