nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (7)
discriminatie (4)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (16)
emoties (23)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (6)
humor (4)
idool (2)
individu (31)
internet (5)
kerstmis (2)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (27)
literatuur (4)
maatschappij (9)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (3)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (2)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (4)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (13)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 405):

Brief uit Amerika

Ik had opnieuw het nummer “Cowgirl in the sand“ van Neil Young beluisterd door de koptelefoon en me mee laten slepen door het gitaargeluid van mijn muzikale held. Ik ging naar de brievenbus in het huis van mijn hospita en zag tot mijn grote vreugde dat er een brief uit Amerika op de deurmat lag. De enveloppe zat vol met zeven blaadjes handgeschreven tekst en de auteur van die tekst was Emma Petronella. Ik herkende haar gedistingeerde handschrift onmiddellijk. Ze had een eminente manier van zinnen componeren. De eerste drie paragrafen maakten zoveel indruk op me dat ik bijna vergat dat ik ook nog een eigen leven had. Een leven waarin ik voor mezelf moest zorgen en er belang bij had om Frits de kater op tijd zijn eten te geven. En de kattenbak verschonen en mijn schoenen poetsen, mijn broeken wassen, mijn boekentas vullen en steeds naar in de weer met andere spullen. Het was alsof er een droom was uitgekomen waarvan ik had gehoopt dat ik die droom nooit had willen dromen. De ene na andere zin was zo indrukwekkend dat ik er verdrietig van werd dat er geen enkel woord over mij ging of over onze liefde.

De brief uit Amerika had me aan het denken gezet. Het was een lange uitvoerige brief die ze me had geschreven. Terwijl ik op de dikwijls ondeugende Frits moest passen en ik mij moest voorbereiden op de examens van school, was mijn sensuele hospita in Amerika veranderd in een verwilderd liefdesdier. Ze was volgens eigen hilarisch schrijven aan de haak geslagen door een rijke Amerikaan, die haar meenam naar feestjes waar ook Lou Reed, Bob Dylan en allerlei andere bekende Amerikanen rondhingen. In geuren en kleuren had ze mij haar avonturen beschreven en ze kon dat goed met haar jarenlange ervaring als journaliste op het gebied van kunst. Haar brief was een brok pure literatuur, nog nooit had ik zo intens over de liefde gelezen als in de brief uit Amerika die mijn hospita mij had gestuurd. Maar nergens ontdekte ik ook maar een woord dat over mij ging of over mijn prille overweldigende liefde. Ik moest niet zeuren, welke beeldschone vrouw zou er ooit zo’n uitvoerige brief aan haar zestien jaar jongere minnaar schrijven.
En ze had een uitbundige onderhoudende schrijfstijl. Ze hield van symbolische betekenissen en gebruikte geraffineerde metaforen om haar eigenzinnige status nauwkeurig te benadrukken.

Ik voelde me vermoeid terwijl ik mij boog over hoofdstuk zevenentwintig van mijn schelkundeboek, terwijl Frits een plas deed in de hoek van de kamer waar de kattenbak niet stond.

Een brief uit Amerika, vol bekende namen, meeslepende avonturen en pikante details over de liefde die ze daar had gevonden in haar verwilderde leven. Het kon niet anders, ze was volkomen losgeslagen, mijn lieve Emma Petronella en haar jonge minnaar Bjarne, want zo had ik mezelf maar genoemd, kwam totaal niet in de brief voor. Alsof er niets had plaats gevonden in het bed van Emma Petronella.

Ze had me ingeruild voor een ander en ik moest mijn examens zien te halen door te studeren in het huis van een vrouw die mij had gebruikt als een lustobject en een handige huurder die voor haar kater kon zorgen.

Ik pakte een dweil om de zeik van Frits op te dweilen. Het beest kon me niet meer troosten en er waren ook geen mensen die ik kende die dat wel konden doen. Ik moest aan Peter denken, maar ik was zijn opdringerigheid van de laatste tijd behoorlijk zat aan het worden. Ik sloeg me er in mijn eentje doorheen. Ik haalde met veel geluk een zes voor mijn examen bedrijfskunde.

De brief uit Amerika las ik steeds weer opnieuw, haar schrijfkunst was nog aantrekkelijker dan haar praatkunst. Ik droomde er over dat ze ooit misschien een brief zou schrijven waar ík in voor kwam. Ik, haar jonge minnaar Bjarne. Ik droomde ervan dat ze een heel boek over mij zou schrijven.

Emma Petronella was een obsessieve vrouw en ik wankelde omdat ik wist dat ik niet langer objectief kon oordelen over wie ik was en wie ik wilde zijn.


Zie ook: https://www.youtube.com/watch?v=3fAXl97-RFg

Illustratie: “Cowgirl in the sand“ van Neil Young

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 25-11-2017


Geplaatst in de categorie: liefde

Deze inzending is 25 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl