nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (7)
discriminatie (4)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (16)
emoties (23)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (6)
humor (4)
idool (2)
individu (31)
internet (5)
kerstmis (2)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (27)
literatuur (4)
maatschappij (9)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (3)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (2)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (4)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (13)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 409):

De maan liet alles schijnen

Terwijl ik me realiseerde dat ik het niet zo erg vond dat de oude baard in zijn rode mijter en zijn behulpzame geschminkte vriend niet bij mij langs waren geweest, zodat ik de tijd had om het contact met een oude bekende te herstellen, scheen het mij voor het eerst in mijn leven dat mijn mening er werkelijk iets toe deed.

Er hadden mensen naar mij geluisterd. Zij hadden gehoord dat ik pijn had omdat de pijnstillers niet afdoende hadden gewerkt en ik had gezwegen over het nieuws dat ons allen zo bezig hield de laatste tijd.
Het was niet eenvoudig om aan iemand met wie je lang niet meer had gesproken uit te leggen hoe het voelde dat je helemaal voor jezelf moest zorgen wanneer je niemand anders had die dat deed.
Maar door het feit dat er geluisterd werd, veranderde mijn mening over eigenlijk alles in de wereld.

De maan liet alles schijnen. Ik dacht het vroeger al toen ik klein alleen in bed lag en er geen verwarming was om de slaapkamer op het platteland te verwarmen. Wat was ik blij dat ik een winterwortel in mijn schoen vond, dan had ik tenminste iets om op te kauwen.

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 06-12-2017


Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 24 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl