nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (7)
discriminatie (4)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (16)
emoties (23)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (6)
humor (4)
idool (2)
individu (31)
internet (5)
kerstmis (2)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (27)
literatuur (4)
maatschappij (9)
mannen (13)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (3)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (2)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (4)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (13)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 411):

Spijt, berouw en diepe stilte

Er waren de oude cowboyliedjes die ik beluisterde door de koptelefoon, wanneer ik in de nacht niet kon slapen en terugdacht aan de heuvels. Zo ernstig was mijn verdriet niet, ik leerde met alles leven, maar ik dacht toch terug en ik had gevoelens van spijt en berouw. Ik had mijn aanhankelijkheid niet moeten laten gelden op momenten wanneer zij behoefte had om alleen te zijn. En zij had niet alles hoeven slikken, omdat ze van me hield en het haar een kick gaf om me hulpeloos te zien.

En er waren ook andere incidenten geweest, dat ik mijn handen beter thuis had kunnen laten, en dat ik met de ogen van mijn hart had moeten kijken in plaats van met het inzicht van mijn verstand.
We hadden allebei de situatie kunnen onderschatten, maar we gingen er vol tegenaan.
En in die passie was er zoveel tegenwind, dat we allemaal tegelijk verdwaalden. De liefde had ons blind gemaakt en daarom was het echte liefde.

Het waren korte hevige liefdesaffaires, niet altijd met dezelfde persoon. Er werden harten gebroken en emoties verbrijzeld. Iedereen stond weer op, behalve Emma Petronella. Ze gedroeg zich als een rouwende weduwe. Ze kocht alleen nog maar zwarte en donkerpaarse kleren en iedere zaterdagmiddag een bos witte rozen. Ik was de oorzaak van al haar ellende. Zelfs jaren nadat we uit elkaar waren gegaan, hing ze al haar persoonlijke leed aan haar voormalige jeugdige minnaar op.

Pas na haar dood realiseerde ik me hoeveel ik van haar had gehouden. En dat ze helemaal niets meer aan mijn spijt en mijn berouw in diepe stilte had.

Er was een koude nacht over de stad gevallen. De wind was afgenomen, maar de temperaturen daalden tot onder het vriespunt.

Illustratie: dat ik met de ogen van mijn hart had moeten kijken

schrijver

Schrijver: Bjarne Gosse, 08-12-2017


Geplaatst in de categorie: spijt

Deze inzending is 30 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl