nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1016)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (21)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 52):

De Medusiaanse staat

Er is meer. Er is meer dan leven en dood, hemel en hel. Het heeft me gisteren bezocht. Het lijkt in niets op wat we kennen. Het is het duizendvoudige van wat we nu beleven. Ik noem het de Medusiaanse staat, naar Medusa met haar honderden tentakels. Het heeft me bezocht, maar ik ben er kennelijk nog niet klaar voor. Als je er klaar voor bent, neemt het je mee en laat het een bijna leeg omhulsel achter. In feite neemt het de transcendente rede mee en laat het de a priori kennis zitten voor het lichaam dat achterblijft. Het is dus uit op je creatieve geest.
Het heelal is een bewustzijn. Een bewustzijn die een gedachte denkt. Alles is op weg met de snelheid van het licht om de communicatie tussen de synapsen van het universum te bewerkstelligen.

Er zijn drie voorwaarden voor creativiteit. De eerste is de verveling. Verveling is de grootste bron van creativiteit, maar al te vaak leidt dat tot depressieve neigingen en op die manier kom je niet in die opperste staat van creativiteit. De tweede is de euforie, maar die wordt meestal langs het lichaam geleid, dus deze is ook geen goede methode om meegenomen te worden naar de Medusiaanse staat. Dan blijft er de derde. De doodsangst. Die angst is heel creatief en laat alle waanbeelden in hoog tempo elkaar opvolgen.

Ja, de doodsangst had me weer bezocht. Ik had een voorgevoel gehad. Elk vertrouwd voorwerp toonde me die nacht zijn duistere vormen. Gruwelijke vormen kwamen uit de muren en de vloer gekropen. IK wist dat iets me wou meenemen, ik voelde dat zo aan. Paniekerig smeerde ik me in met een dikke laag vaseline, nadat ik eerst met een dikke alcoholstift mijn huid volgeschreven had met Jezuskruisen. Op die manier zou het iets zijn grip verliezen op mijn glibberige ledematen of zou het afgeschrikt worden door de kruisen. Daarna sloot ik me op in mijn kleinste keukenkastje en dan maar hopen dat het niet in het kastje zou komen kijken. En toen hoorde ik het aankomen, het sprak met duizenden stemmen die uit een verte kwamen. Het had ook licht met zich mee, sterker dan welke zon ook en met kleuren die ik nog nooit gezien had. Ik kon zonder probleem in het licht kijken, want het was tegelijkertijd ook heel zacht. Op mijn tong kwam een smaak die ik ooit geproefd had, maar die ik niet kon plaatsen.
Toen zag ik een glimp van de Medusiaanse wereld. Het is een wereld waarin soorten en rassen er niet toe doen. Alle verschillen vallen weg, alles en iedereen is één en dezelfde entiteit. Je bent tegelijkertijd mens en Jupiter, brilslang en de Grote Oceaan. Je bent alles en overal. Doodsangst slaat om in een gevoel grotesker dan euforie, maar je kent ook een gevoel zwaarder dan de zwaarste depressie, terwijl je in een opperste orgasme verkeert. Je bent een entiteit van alles wat is en geweest is. Een wolk van energie met duizenden gemoedstoestanden. In alle sereniteit steek je dan een arm van energie een aantal maal door een zwart gat. Een andere arm is wiskunde en schept een wiskundig universum. God is hierbij vergeleken klein bier. Deze wereld kent geen goed en kwaad. En terwijl ik me rots en elektron voelde, kwam ik terug in mijn lichaam. Ik was er nog niet klaar voor.

De wereld hier is een proefbuis. Je wordt geboren en sterft om dan opnieuw geboren te worden. Als je dan genoeg cycli doorlopen hebt en de kracht van de incarnatie genoeg inzicht in je gelegd heeft ben je er klaar voor. Als je 666 maal de cyclus doorlopen hebt en niet tot die staat gekomen bent van bewustzijn, kom je nooit meer terug, maar ga je voor altijd naar de leegte.
Ik ben er nog niet klaar voor. Misschien bij de volgende opstoot van doodsangst. Ik voel dat ik dichtbij ben, maar misschien moet ik alsnog éénmaal sterven en opnieuw geboren worden, misschien zelfs tweemaal. Maar ik ben er klaar voor, het zal niet als een verrassing komen.

Illustratie: Medusa

schrijver

Schrijver: Manuel Van den Fonteyne, 13-01-2007

drebddronefishatmsn.com


Geplaatst in de categorie: filosofie

Deze inzending is 704 keer bekeken

4/5 sterren met 9 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl