nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (986)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (496)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (47)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 131):

Soevereiniteit in eigen kring op agenda

Veel wijst er op dat in de Tour de France enkele dagen voor de finish aan niet onbegrijpelijke uitslagvervalsing is gedaan. Met het terugtrekken en wegsturen van Rasmussen door de eigen ploegleiding, met Nederlandse RABO als sponsor en belanghebbende. Vrijwillig dus door zijn eigen mensen.
Het heeft er mijns inziens veel van weg dat de Deen een niet gewenste winnaar was. Wel voor de RABO en de ploeg(leiding), maar niet voor pers, Tourorganisatie, wielerorganisaties, wielerpublieken, oudrenners en deskundigen. De RABO-vrijwilligheid was dus betrekkelijk.

Naar mijn idee is in de Tour een scenario in werking getreden dat de dit jaar overleden liftenfabrikant Dé Stoop al tientallen jaren geleden voorzag. En wel als noodzakelijk voor topprofsport. Een scenario dat vele bij topsport belanghebbenden steeds meer accepteren zonder dat duidelijk uit te spreken. Het scenario dat topsport eigen wetten kent en daar ook naar bestuurd moet worden. Eigen regels, eigen uitvoering, eigen afdwinging.
Stoop was een zelfstandig denker met grote zakelijke verbeeldingskracht en vooral niet bang. De man was initiatiefnemer tot en financier van de wilde profbond, die het KNVB-profvoetbal in 1953 inluidde en afdwong. En speelde nadien een opmerkelijke rol als profvoetbalbestuurder op puur zakelijke grondslag. Wie herinnert hem niet als spraakmakend.

Tot verontwaardiging van velen zei Stoop destijds dat gezien de grote belangen van continuïteit en stabiliteit in het aanbod van professionele competities ook uitslagen gestuurd moesten kunnen worden.
Bij voorbeeld om topclubs de nodige punten te bezorgen om de spanning er tot het laatst in te houden.
Bij voorbeeld om clubs die 'toevallig' tijdens de competitie in de top belanden, dus niet over de nodige uitstraling, faciliteiten en achterban beschikken, tijdig punten te laten verliezen. Dusdanig dat 'de' publiekstrekkers van de bedrijfstak weer in gezamenlijkheid spoedig voor het gevraagde product kunnen zorgen: de hoogst haalbare spanning, winnaars met de grootste publieksuitstraling, idolen, groeimogelijkheden.

De laatste weken van de vorige competitie laten zich in een dergelijk scenario herschrijven. Als op afspraak wisselden AZ, PSV en Ajax stuivertje. Met op de laatste dag vanuit het bedrijfsbelang de meest wenselijke uitslagen. PSV als gerenommeerde en door voetballiefhebbers meest vertrouwde deelnemer championsleague landskampioen. Voor Ajax met een rijk verleden en voor het behoud van dromen de runner-up-plek, tweede dus. AZ, met nog te weinig goodwill in den lande, gebrek aan internationale ervaring en ook twijfels over stabiele uitbouwkansen de derde plek.
De uitslagen waren er ook naar. Excelsior gaf AZ geen schijn van kans. PSV maakte er na elk Ajax-goaltjes-bericht in het laatste half uur snel eentje bij. Tegen het doodmoe innerlijk verward ogende Vitesse van de in afspraken zeer ingevoerde coach Aad de Mos. Die zoals hij vooraf had beloofd zijn team voluit liet gaan. Zijn sterspeler werd zelfs uit het veld gestuurd. Wel meteen naar PSV getransfereerd.
Ook in de nacompetitie deed iedere deelnemer precies wat van hem verwacht werd zodat Ajax de finale won van AZ.

De competitie als geheel voldeed echter niet aan deze voorstelling van zaken. Met name Feijenoord had minimaal bij de top-vier moeten zitten. Gezien het verloop in de matches was dat mogelijk over-all ook de bedoeling. Maar de Rotterdammers blunderden te overdreven en schoten desnoods in eigen doel.
Dan is het farce majeure en helpt geen steun uit onverdachte hoek.

Stoop benadrukte daartoe destijds telkenmale het belang van een volstrekt onafhankelijke betaald voetbal organisatie. Geen pottenkijkers als rijksoverheid. Zelf eigen codes ontwikkelen uit doelen normen en waarden van de bedrijfstak, stoelend op besef van gedeelde belangen. De in-en uitvoering, of zo men wil, implementatie, zou prudent, discreet, gezaghebbend, flexibel en onopvallend moeten zijn.

Nu de Tour dit jaar. Na jaren de verschrikkelijke Amerikaan Lance Armstrong te moeten verduren en vorig jaar het vermeende dopingfiasco Landis, werd het hoog tijd voor verfrissing aan de top. Mede ook de uitstoting van oudegedienden als Ullrich.
Dat krijg je niet van een schrale Deen van drieëndertig jaar die tot nu slechts bewezen heeft te kunnen klimmen en niet charismatisch toont. Volgens velen er zelfs helemaal niet uitziet.
Kijk hem in zijn Tourtijdrit van 2005: zieltogend aan de zwabber, zo iemand als winnaar geloof je toch niet. Willen de liefhebbers niet. Hij leek op telkens herhaalde beelden uit 2005 wel de marathonloopster van Los Angeles, wil je gewoon niet weten.
Komen die rare afspraken in de publiciteit dat hij in juni niet was waar hij had gezegd te zijn. Was vertrouwelijk. Volgens de UCI niet bezwaarlijk: een volgende keer was-ie pas strafbaar.
Hoe dan ook nog niks vergeleken met alle deelnemers op lijsten die 99% zeker wezen op dopinggebruik. Of deelnemers als Zabel en andere erkende dopinggebruikers tot nu onbestraft.

De Franse pers was het zat. Voelde de publieke stemming perfect aan: weg met die Deen. Die eerdere Deense winnaar(1996) Bjarne Riis 'monsieur 60%' geheten naar zijn hoge hematocrietgehalte was ook nooit betrapt. Tot tien jaar na zijn overwinning hij niet meer kon ontkennen.
Je hoorde ze in Frankrijk denken: die immense Deense vee-ervaring in de fokkerij wordt dubbel betaald. Eerst via landbouwsubsidies en nu halen ze de tourprijzen op.

Kortom de gelederen sloten zich. Zo is het gegaan. Iedereen mocht winnen behalve Rasmussen. Een ramp voor de Tour de France, de hele bedrijfstak.
Maar ja: pure willekeur. Greg Lemond commentarieerde gisteren: '33 jaar en dan ineens de Tour winnen. Kan toch niet, zeg zelf. Goed voor de wielersport dat die viking gepakt is'.
Ja Greg: dat is pas echt indirect recht doen. Geen schijntje van direct bewijs. Rasmussen is nog nooit betrapt.
Jullie in de States noemen dat 'circumstantial proof', indirecte aanwijzingen. Lijkt me nu wel erg indirect. In Nederland mag niemand alleen op indirect bewijs veroordeeld worden. Terecht naar mijn idee.

Tim Krabbé, als wielerkenner langdurig uit beeld om alle boeken van de Japanse schrijver Haruki Murakabi uit zijn hoofd te leren, bleek gister naar NOVA getrommeld.
Hij vond de verwijdering van Rasmussen een schandaal. Te verklaren uit lafhartige bescherming van bankbelangen.
Men kon het niet langer afdoen als administratieve fout.
De bank zat met het probleem van de rechtmatigheid en betrouwbaarheid in het maatschappelijk verkeer. Het vertrouwen van beleggers. Zei de auteur van het Gouden Ei.
Onjuist geaccentueerd mijns inziens: Theo de Rooij is als boomblad omgegaan voor veronderstelde grote meerderheden in de wielerwereld en de kijkers.
Maar niet in zijn eentje vermoedelijk. (Er komt nu een commissie van buiten de RABO die o.a. dat onderzoekt.)

Tegelijkertijd hangt schaker Krabbé een Dé Stoop-achtig verhaal op over verzelfstandiging van de profwielrennerij, los te maken van de maatschappij. Waarbij doping niet per se uitgesloten wordt maar onderworpen aan de codes van de bedrijfstak.

Vreemd genoeg volgt Heer Krabbé niet allereerst de redenering dat Rasmussen een voor de bedrijfstak wielrennerij in de breedte ongewenste winnaar was. En daarom uitgestoten. Hij noemt zelfs niet de mogelijkheid.
Toch lijkt dat juist nu interessant: we hebben nu een jonge winnaar maar wel één echt op een dopinglijst. Na een prachtige Tour met schijnbaar echte strijd.
Er is meer harde grond hem te verdenken dan Rasmussen. Een dopinglijst met o.a. Ullrich: tot nu toe zijn alleen de grote jongens van twee jaar geleden min of meer aangepakt.

Om Contador als winnaar te handhaven dient de bedrijfstak wielrennen zo snel mogelijk een eigen systeem van waarden en normen ontwikkelen en vaststellen. Van waaruit voor de buitenwereld mogelijk arbitrair maar wel recht gesproken wordt. Soevereiniteit in eigen kring, Abraham Kuyper komt in het land van Marianne! Met toevoeging van eigenrechtsfuncties.
Dat is een voor de hand liggende weg. De ASO, organisator van de Tour slaat hem al in door alle banden met de ICU te verbreken. Het lijkt niet logisch maar is het volgens de Stoop-visie wel!

schrijver

Schrijver: jos zuijderwijk, 01-08-2007


Geplaatst in de categorie: filosofie

Deze inzending is 751 keer bekeken

2/5 sterren met 13 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl