nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (7)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (942)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (6)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (15)
moraal (18)
muziek (411)
natuur (19)
oorlog (15)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (17)
werk (11)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 150):

Vacature: backscraper

Sommige vacatures verschijnen te laat of staan in het verkeerde blaadje. Ben ik net begonnen in een nieuwe baan, lees ik dat Mariah Carey een nieuwe persoonlijke assistent heeft aangesteld. Op zijn visitekaartje staat ‘titty boy’. Pardon? Deze man is eindverantwoordelijk voor de borsten van de diva. Hij moet er voor zorgen dat ze tijdens optredens op hun plek blijven. Zelf ben ik vooral fan van de stem van Mariah, echt waar, maar het is ook mij (als vroomheid zelve) niet ontgaan dat de boezem van Miss Carey de laatste jaren op wonderbaarlijke wijze groeit. Er is werkelijk geen houden aan. Alle hens aan dek dus. De titty boy plakt de boel zorgvuldig vast met tape.
Onder het motto van Mariah's hit: ‘we belong together’.

Bij een muziekgala in New York werd mijn favoriete zangeres laatst omringd door negen assistenten, onder wie de titty boy. Iemand anders droeg een riem met borstels en haarlak, weer een ander was verantwoordelijk voor de krulspelden. Wát een leven. Inderdaad, wat een vre-se-lijk leven. Koop gewoon een grotere cup. Of, indien niet beschikbaar, haal die siliconen eruit. En volg ook even een bijspijkercursus 'haren kammen'.

Ik vraag me tegelijk af met welke verhalen je thuis komt als je deze ‘baan’ hebt aangenomen. “Nog wat bijzonders meegemaakt?” “Jazeker, er waren twee krulspelden zoek, de hel brak los, maar gelukkig geen tepel te zien vandaag.” Tja, over de definitie van geluk kun je twisten.
“Make it happen” zingt Mariah zelf.

Laten we even van onderwerp switchen. Want ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik ga onbewust de publiekstrekkers van Miss Carey in gedachten nemen terwijl ik er over schrijf. En dat wil ik niet, want er leest ook familie mee. Genante situatie dus. Kijk, dat scheelt, nu heb ik de bloedverwanten in gedachten. Ze lijken wat ‘ongemakkelijk met de situatie’. Misschien kunnen we de draad daarom beter oppakken door het over de tape te hebben. Waar ‘ze’ mee vast zitten. Is dat dan dubbelzijdige tape? Is dat spul onderdeel van de inkoop voor de tournee? En wordt na het optreden de handel in één ruk los getrokken? (AU!) Vragen die ik nooit zou hebben als dit belangwekkende nieuws het Algemeen Dagblad niet had bereikt. Wie heeft in vredesnaam zo ijverig dat persbericht getikt en rondgestuurd?

De krant meldt verder nog dat ook de bodyguards niet bij Mariah zijn weg te slaan. De beveiligers veroorzaakten onlangs veel irritatie toen ze tien minuten lang de toiletten afsloten zodat de nachtegaal haar make-up kon bijwerken. Waarschijnlijk stond ter plekke, volgens draaiboek, al een mannetje klaar om mevrouw te helpen. Tja, dat zijn erebaantjes waarover men wel schrijft, maar die nooit de vacaturepagina’s halen. Goed nieuws, daar gaat nu verandering in komen! Ik heb namelijk geregeld jeuk op mijn rug. Precies op een plekje dat ik met geen van beide armen kan bereiken. Wel met de vliegenmepper, maar dat is een elektrische en geeft het risico op een lichte schok. Zoveel jeuk heb ik meestal ook weer niet. Dus wie wil mij assisteren? Betaalt slecht, maar je hebt wel iets te vertellen bij het avondeten. We noemen je ‘backscraper’.

schrijver

Schrijver: Arno, 27-09-2007


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 872 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl