nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (983)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (496)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (47)
rampen (5)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 168):

De winter is in het land

Het grasgroene zodentapijt en het bonte bloementapijt hebben hun tijd gehad. Lanen en pleinen, heuvels en dalen, haagkanten en bossen staan kaal. Langzaam sleept de waterstroom van de beek zich voort onder de drukkende ijslast. Het donzige sneeuwkleed breidde zich in verte uit. Snerpende noordenwind woei door bossen, over weiden en brake velden. Het vogelgepiep en gefluit vloogheen naar waar de luchtstreken milder zijn.

Hoewel, eentonigheid heerst in de onstuimige winter; ze ontrukt hem toch niet van al zijn bekoorlijkheden. Wie bewonderde nooit in huiverige dagen het landschap, waar vlok na vlok zachtjes neerstreek tot zacht zwanendons? Waarop het zonlicht, door helder hemelazuur schuinsstralend schijnt, en waar men alom goudstralen en zilverkristallen ontdekt. Die rijkelijk verspreid liggen te fonkelen op het statige kleed van de verheven creatie. Nog nooit was het veld zo schoon, nooit droeg het een schitterender tooisel, noch in de kiemtijd, noch wanneer het met vruchten prijkte van rijkdom. Kijk hoe nu het zilvergespin zich heeft geslingerd om de naakte gewassen, en hoe elk uiterste puntje van de tere twijgjes een druppel, gesmolten en wederbevroren tot parel tentoonspreidt. En hoe stellig u ook de schoonheid van de winter ontkent, laat toch de wind maar huilen en de poedersneeuw wervelen. We warmen ons wel bij het haardvuur zijn laaiende vlammen.

We vrezen immers het afgesloten zijn noch de koude, integendeel we herontdekken het gezellige leven, de bron van welzijn op deze wereld. Worden niet, terwijl de aarde uitrust, de plannen gemaakt voor de toekomst? Worden nu de gaten in de kousen niet hersteld of het reilen en zeilen van de volgende zomer overlegd? We drinken een slokje likeur of jenever, kerstbier of wijn. We houden ons warm, slapen dichter bij elkaar.
In de schoot van de koude winter wordt het leven pas gezellig warm.

schrijver

Schrijver: Karel De Pelsemaeker, 02-12-2007



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Deze inzending is 2049 keer bekeken

3/5 sterren met 11 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl