nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 332):

Leven als Dagobert Duck

Bron: o.m.: Weekblad Ons Utrecht

Mijn moeder en vader waren kleine zelfstandigen die vlak na de oorlog, net als vele anderen, met moeite het dagelijkse brood voor ons gezin verdienden. In die tijd was er ook vrijwel geen geld. Krediet kon je bij de paar banken beslist niet zonder een stevig onderpand krijgen.

In het weekblad Donald Duck vergaapte ik mij als klein jochie van 7 jaar elke week weer aan de verhalen en tekeningen van de in het geld zwemmende Dagobert Duck. Aan die strip en die tijd denk ik terug de laatste weken als ik lees en hoor over de "bewust" gecreëerde hype, die ‘n kredietcrisis heet te zijn.

Het is gek, maar dit gedoe werkt steeds meer op mijn lachspieren. Brullen moet ik als ik lees welke de bedragen zijn van de overheid, die miljarden spendeert om ons financieel systeem te redden. Duizenden miljarden dollars en euro’s vliegen ons dagelijks om de oren. Alsof het niks is. Het systeem dient koste wat het kost draaiend gehouden te worden. Het gekke in deze crisis is dat de goudprijs ca. 25 tot 30 procent in waarde daalde! Dus wat is er nu eigenlijk echt aan de hand?

De ochtendkrant sla ik met een brede grijns open: ‘Weer een Nederlandse bank door de Nederlandse staat gered’. De betaalde miljoenen aan bonussen aan bankdirecties en commissarissen zouden volgens onze minister van Financiën, na de staatsovername van Fortis, niet mogelijk meer zijn. Enkele
dagen voor de overname kon dat schijnbaar wel! Ik lach er maar om, maar thuis noemden wij dat diefstal. Onze Dagobert Duck geldbedrijven die altijd via deze vrije markt en over onze ruggen heen zichzelf met hoge rentes dik bedeelden, komen nu aan de door ons kabinet toegeworpen zuurstofflessen te hangen of klampen zich aan de heer Wouter Bos, met al zijn miljarden, stevig vast. Al zuigend krijgen zij nog steeds hun deel.

Het is toch te gek voor woorden. Ook provincies en gemeenten hebben met hun organisaties ons geld, duurzaam geld, belegd (opcenten benzinegelden) in landen als IJsland of in auto bedrijven als Lease Plan. En wat speelt zich ‘daar bij hen’ nog meer achter de schermen af?

Het is allemaal onzichtbaar! Het is toch om je dood te lachen, dat het vrijwel steeds weer diezelfde zogenaamde ‘toppers’ zijn, die zich via vooral de politiek allemaal in die positie mogen en hebben kunnen manoeuvreren. Ik lach, maar van binnen baal ik natuurlijk ontzettend. Deze topmannen zijn met hun enorme bonussen, gouden handdrukken en uitermate hoge buitensporige vertrekpremies, wat mij betreft, rijp om bij bewezen misbruik, voor het gerecht voorgeleid te worden. Want al die jaren worden wij, zoals ik het nu zie, als burger misleid. We zijn wellicht om de tuin geleid door deze zichzelf verrijkende toppers. Mijn met duur geld opgebouwd pensioen wordt, tot nog toe, gelukkig nog gegarandeerd. Voor hoe lang nog? Wat schuilt er nog meer achter onze Nederlandse spleten en nauwe gaten?

Als ik Wouter Bos zou zijn, pakte ik deze zogenaamde toppers met onmiddellijke ingang kei en keihard aan. Dat zou hem sieren als (door ons gekozen) staatsman. Want nu de gewone mens wordt aangetast in zijn bestaanszekerheid, is dat een noodzaak heer Bos! Aan deze zgn. toppers dient men, wat mij betreft, nu echt eens de rekening, met terugwerkende kracht te serveren. Dat had, ik schreef het eerder, al dienen te gebeuren.

Zo, ik ben uitgelachen. De woede heeft het overgenomen! Zal ik toch maar een nieuwe landelijke partij oprichten? Want bij geen enkele van de huidige partijen zie ik het licht op de juiste manier tevoorschijn komen. Integendeel zelfs. Economen van links en rechts lullen maar om de hete brij heen. Zij hebben net als al die zogenaamde toppers wellicht nooit op de werkvloer gestaan. Ach, ‘Wordt vervolgd’ stond er altijd onder de verhalen van Dagobert Duck in het vrolijkste weekblad van Nederland, dus volgende keer meer!

schrijver

Schrijver: Steef Schinkel
Inzender: Ons Utrecht, 09-11-2008


Geplaatst in de categorie: geld

Deze inzending is 706 keer bekeken

4/5 sterren met 18 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl