nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (7)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (943)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (6)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (15)
moraal (18)
muziek (411)
natuur (19)
oorlog (15)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (17)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 336):

Voorkruipzorg

Nou we staan er gekleurd op. Voor 900 euro extra kan je voordringen bij ons. Fraai is dat. De directeur zegt dat we alleen efficiënt gebruik maken van de restcapaciteit, dat niemand er de dupe van hoeft te worden. Maar ja, het blijft raar. Waarom zou je ook die capaciteit alleen gunnen aan mensen die het geluk hebben te werken bij een bedrijf dat bereid is er wat meer voor te betalen.

Bovendien zou ik niet weten waar die restcapaciteit te vinden is. Als er een spoedoperatie plaats moet vinden kan je mooi nog een dag langer wachten met je rotte knie of ander klein ongemak.
Laatst weigerde een patiënt domweg om weer naar huis te gaan. Die had zoiets van: binnen is binnen. Dan nog maar een nachtje brommen om niet.
Afspraak is afspraak in ons ziekenhuis, hij wist inmiddels wel wat dat betekende. De wachttijd bij een gemiddelde polikliniek loopt gemakkelijk op tot een uur. Daarmee doen we het helemaal niet slecht, andere ziekenhuizen presteren al net zo ver onder de prestatienorm die de NS wordt opgelegd.

En, als het nodig is, creëren we extra capaciteit stelt directeur tot slot. Waarmee, vraag ik me af. Van de zomer hebben we ok's op een locatie tijdelijk gesloten. Geen personeel. Een avondpoli is maar zeer beperkt mogelijk, een poli op zaterdag voorlasnog uitgesloten. Geen geld. Dat gaat Quality Medical Services ons leveren, maar ja, met die twee patiënten die we tot dusver gehad hebben schiet het niet op natuurlijk.

Het is geen voorkruipzorg, het is gewoon gevolg van de marktwerking in de zorg, zegt onze directeur. Tja, ik stel me zo voor: een kassa bij AppieHappie waar je sneller geholpen wordt als je bereid bent 10% meer te betalen. Lijkt me wel wat. Verzekeraars doen het ook, zegt hij vervolgens. Dat is al wat zwakker. Verzekeraars bellen in de rondte waar je het snelst geholpen kan worden, maar betalen geen cent meer.

Hou je mond er maar over, wordt ons gevraagd. Verwijs maar door naar communicatie. Iermand is zo stom geweest een interne brief aan een bevriende journalist te laten lezen, of, erger, heeft dat bewust gedaan. En dat, dat vind ik nog het zwakste van alles. Waarom niet gewoon open en eerlijk, zoals in een moderne, midden in de samenleving staande organisatie zou moeten? Waarom zo stiekem die 900 euro beuren? We zijn toch geen boeven? Op zoek naar alternatieve vormen van zorg, naar verbetering kan je wel eens een uitglijder maken. Er zijn genoeg redenen om het wel te doen. Clubs als QMS kunnen misschien zelf wel een ziekenhuis beginnen en zich ontwikkelen dat de appiehappies in gezondheidszorgland. Waarna wij tot de Aldi degraderen. Wil je toch ook niet.

Van de week had ik nog kunnen voorkruipen toen ik met Cornelis weer naar huis werd gestuurd. Even Woemi lief laten glimlachen naar de dokter of zoiets. Laten huilen werkt ook vaak goed bij mannen. Nu wilden ze hem niet hebben. Jammer, de kinderen hadden hem wel een nachtje of wat willen laten brommen zodat ze snel thuis de boel op orde hadden kunnen brengen.

Cornelis ligt ziek in bed of hangt hele dagen in zijn stoel, Charlotte kan het niet meer aan, de boel vervuilt, maar weigert hulp. Hij moet gewoon zelf meer in actie komen, ondanks al die kilo's. Nou ok dan, als dat de oplossing is. Ik begin meteen.
Het blijft gesjor in zijn nieuwe auto met hoge instap. Cornelis piept als een speenvarken. Ik moet aan zijn kop trekken om hem door het portier eruit te krijgen. Natuurlijk krijgen we ruzie. Die klote auto met zijn moderne snufjes, het kostte me een half uur om hem af te sluiten en nu dit weer. Een paar uur na zijn ritje in de ambulance zit hij weer in zijn stoel. De rest moeten de kinderen maar doen.

Als ik daags later weer eens kom kijken loopt hij. Moeizaam, langzaam, achter een rollator, maar hij loopt. Ik weet niet wat ik zie. Hij glimt van trots. 'Dat komt door jou' zegt hij eerlijk. 'Nee, je doet het zelf' zeg ik, en laat het ondertussen al sms'end de hele wereld weten.

Voorkruipen? Ga uw gang.

schrijver

Schrijver: jorrit, 17-11-2008

jorrit3athotmail.com


Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 403 keer bekeken

4/5 sterren met 11 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:George
Datum:18-11-2008
Bericht:Geeft niet, Jorrit, dat er twee beschouwingen onder elkaar staan over hetzelfde onderwerp. De zorg verdient veel aandacht en baart zorg. Grappig genoeg had ik het ook als column bedoeld, maar ja de schrijver wikt, de redactie beslist.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl