nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (7)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (953)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (19)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 630):

Toekomstmuziek

Mijn moeder zong het graag en veel. Ze dacht ook dat het mooi klonk en niemand die haar uit de droom hielp. Als kind begreep ik niet wàt ze zong maar ik vond het een leuk deuntje en als Mama vrolijk door de keuken huppelde was dat zo'n feest, dat ik waarschijnlijk de dodenmars nog wel geestig zou hebben gevonden.

Het duurde jaren voordat ik de woorden kon verstaan en inmiddels was ik opgegroeid tot een onhandige, lompe puber. De tekst leek me op het lijf geschreven. Je weet immers niet wat er op je pad komt, er kan nog van alles gebeuren. Als rasoptimistje ging ik er toen nog vanuit dat veranderingen altijd verbeteringen waren. Dus droomde ik van een toekomst waarin ik gelukkig en succesvol zou zijn en zelf een dochter zou hebben die mij zou vragen hoe het leven eruit zou gaan zien.

En jawel. Het leven veranderde ten goede en het verlegen pubertje zonder zelfvertrouwen veranderde in een best aardige vrouw die de liefde van haar leven leerde kennen en samen met hem een prachtige dochter produceerde.
En hoewel ik altijd erg mijn best deed om niet op mijn moeder te lijken, betrapte ik me erop, met de toen nog peuterende Dochterlief door de kamer te huppelen, daarbij hetzelfde liedje zingend dat mijn moeder altijd zong.

We zijn weer heel wat jaren verder en wat denk je? Dochterlief heeft de tekst van het liedje op een t-shirt laten drukken en draagt het met veel plezier. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het wel bijzondere reden heeft. Que Sera Sera klinkt als...haar naam, vandaar. Maar toch. Het liedje blijft bekoren, hoe dan ook. Ik ben benieuwd wat zij later voor haar dochter(s) zingt!

Inmiddels ben ik wel zover dat zo'n liedje me nauwelijks meer kan inspireren. Ik weet nu toch wel hoe het leven in elkaar steekt en wat ik nog kan verwachten? Of niet? Ik loop nu al zolang rond...waar kijk ik nu nog naar uit?

Vorige week vond ik een jurk van mijn moeder, al meer dan veertig jaar oud. Écht vintage. De jurk werd, toen mijn moeder mijn leeftijd had, door de naaister gemaakt, helemaal op maat dus. Ik was nieuwsgierig dus trok hem aan. Hij paste. Hij paste niet gewoon, hij paste precies. Ik kreeg het griezelige gevoel dat verleden en heden, heden en toekomst en moeders en dochters zomaar in elkaar kunnen overgaan. Het was een rare gedachte toen ik zo voor de spiegel stond te draaien. Leek ik dan zo op mijn moeder? Was ik zó weinig origineel? En wat zou dat inhouden voor Dochterlief? Zou zij die jurk ooit aantrekken? De stof schijnt de decennia wel aan te kunnen, dus daar hoeft het niet aan te liggen. Verandert er dan eigenlijk niets? Sukkelt het leven gewoon door, van moeder op dochter en van dochter op kleindochter?

En toen schoot me dat liedje weer te binnen. Whatever will be, will be. Het leven is nog lang niet uitgeleefd. Wie weet wat de toekomst brengt! Een mooie gedachte zo op de laatste dag van het jaar. Ik hoop dat het een mooi jaar wordt, waarin alle veranderingen ook verbeteringen zullen blijken, net als vroeger. En niet alleen voor mezelf, maar voor jullie allemaal!
Ik wens ook jou een fantastisch 2010!


Zie ook: http://www.youtube.com/watch?v=xZbKHDPPrrc

schrijver

Schrijver: Emilie Kassenaar, 31-12-2009

emiliekassenaaratgmail.com


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 212 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:wim
Datum:01-01-2010
Emailadres:wim.c.brandseatplanet.nl
Bericht:Dank voor je leerzame/onderhoudende/kritische/ nostalgische bijdragen. Veel inspiratie toegewenst in het nieuwe jaar.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl