nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1017)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (21)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 780):

Herinnering aan mijn droeve hoeren

van Gabriel García Márquez (boekbespreking)

Een man viert zijn negentigste verjaardag. Aangezien hij zijn hele leven nooit anders heeft gekend dan de betaalde liefde en die vrouwen dus altijd al een keertje waren gebruikt, wil hij zichzelf eens trakteren op een nacht met een originele maagd. Een hoerenmadam aan het eind van haar carrière regelt voor hem een onschuld van veertien jaar.

Je hoeft geen moraalridder te zijn om te huiveren bij het idee van een negentigjarige man met een veertienjarig meisje, maar Márquez weet dat dilemma op subtiele wijze te omzeilen. Zonder deze roman van hem weg te geven, gaat het boek met name over de fenomenen leeftijd en ouderdom. De innerlijke beleving van onze biologische leeftijd gaat niet altijd gelijk op met wat de buitenwereld waarneemt. En kennelijk gaan innerlijk en uiterlijk meer uit de pas lopen met elkaar naarmate we ouder worden; niet zelden voeding gevend aan de aanmatigende opmerking “hoe ouder, hoe gekker”.

De colombiaanse schrijver Márquez (1927) vertelt duidelijk uit eigen ervaring over de frictie tussen de biologische leeftijd en onze eigen perceptie daarvan en chargeert die verwarring nog eens door een man van negentig jaar neer te zetten. De confrontatie met het meisje verloopt geheel anders dan de man zich had voorgesteld en schopt hem er vierkant onderuit. Hij ondergaat emotionele processen die eerder bij een puberteit horen dan bij zijn huidige, hoge leeftijd. En het kost de man moeite om zijn evenwicht weer terug te vinden.

Ooit zei een schrijver in een interview, dat de laatste regel van een boek bepalend is voor de kwaliteit daarvan. Bij uitzondering hier dan toch de laatste regel, vooral bedoeld als een aanbeveling voor dit loflied op de ouderdom:

Dit was eindelijk het echte leven, mijn hart was gered, en na een gelukkige doodsstrijd was het ertoe gedoemd om, vervuld van goede liefde, te sterven op de een of andere dag na mijn honderdste.

Kijk, dat bedoel ik dus.

Illustratie: Gabriel García Márquez

schrijver

Schrijver: Max R. Hubeek, 13-09-2010

max_hubeekatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 364 keer bekeken

4/5 sterren met 7 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl