nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (970)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 908):

Tjitske Jansen: Ik hou van Icarus

Ik hou van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.
Ik hou van het meisje dat wel zag hoe blauw de baard van Blauwbaard was - dat was juist de reden. Ik houd van Doornroosje die alleen maar deed alsof ze sliep.

Ik hou van sneeuwwitje, die de dwergen een stelletje neuroten vond.
'Wie heeft er op mijn stoeltje gezeten? Wie heeft er van mijn bordje gegeten?'
En van de dwerg, die helemaal niet zoveel van Sneeuwwitje hield:

'Toen zij er nog niet was, waren wij nog zeven. En nu? Moet je ons nu eens zien.'
Van de reus die kwaad is, omdat iedereen zijn schoenen laarzen noemt.
Ik hou van wie niet in het sprookje past. Maar vooral

hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.


Tjitske Jansen is geboren in 1971 te Barneveld. Barneveld is een saai dorp, gedomineerd door protestantse godsdienstfanatici en met één keer per jaar een luchtballonnenfestijn.
Ik vermoed dat Jan van Schaffelaar gesprongen is, omdat hij zich daar stierlijk verveelde, toen al. De plek is omringd door duizenden kippen van grootgelddenkers en vooruitgang-belemmeraars.

Toen Tjitske twaalf was kwam ze in een pleeggezin terecht, waar zoals wij weten het een en ander aan voorafgegaan moet zijn, wat niet leuk was, waarschijnlijk traumatisch. Ze deed het VWO en in 1991 ging ze naar de Hogeschool voor de Kunsten te Arnhem. Ze leefde daar voor het eerst als 20-jarige op kamers. Vijf jaar later haalde ze cum laude haar diploma voor beeldende kunst, drama en theater.
Ze volgde in Nijmegen aan de Radboud-universiteit de studie Nederlands, die ze niet afmaakte.
Ze had diverse banen: marktkoopvrouw, serveerster, administratief medewerker, mediterraans georiënteerde kokshulp. Een ondernemende en gezellige vrouw.

In 2001 brak ze door tijdens een finale van een Poetry-slam in eetcafé 'Festina Lente' te A'dam. Ze werd de winnares. Dat was meteen de start van vele festivalbezoeken en voordrachten aldaar. Zo was ze o.a. bij Poetry International, de Nacht van de Poëzie en Wintertuin.

In 2009 was ze ook in 'Wintertuin' te Nijmegen en ze las toen een prachtig gedicht over de koningin voor, met als laatste regel:
'Heeft u wel eens op een bed gestaan met een deken om, denkend, eigenlijk ben ik een prinses?'.

Ze heeft een indringende, melodieuze, acterende, maar ongedwongen, stem met een kleine air.

Ze volgde een theateropleiding en schrijft dus ook theaterteksten en kindervoorstellingen.
Ze is ook actrice.
Ze woonde in Utrecht, maar woont nu in Amsterdam.

In 2003 kwam haar nationale doorbraak met de dichtbundel 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', inmiddels meer dan 12500 exemplaren verkocht, wat zeer veel is voor een dichtbundel.
Ze vindt haar eigen gedichten kinderlijk en puberaal, maar dat noemen wij valse bescheidenheid en zelfonderschatting. Ze heeft veel fantasieën over sprookjesfiguren, ook schrijft ze over de jeugd en de liefde met een veelal objectieve blik. Enkele gedichten van haar verschenen in de bloemlezing 'Vanuit de lucht', waar een nieuwe generatie van de 21-ste eeuw werd voorgesteld.

Het motto van haar debuutbundel komt van de dichteres Sylvia Plath, een citaat uit 'De glazen stolp'. Ze zei dat ze het meisje op de frontfoto is en dat ze toen zes jaar was, maar dat is waarschijnlijk niet het geval.

In 2004 verscheen 'Vind je mij opwindend?', vol dialogen en monologen.

Ze is momenteel full-time auteur en kan daar blijkbaar van leven, plus allemaal nevenactiviteiten dan hé.

In 2007 verscheen haar tweede dichtbundel 'Koerikoeloem', een leuk geschreven variatie op curriculum.
Haar taalgebruik is eenvoudig, nonchalant, humoristisch, helder, eigenzinnig en brutaal, maar wat is nu nog brutaal vandaag de dag!

Voor deze bundel kreeg zij de Anna Bijns Prijs 2009.

Let op, zij is zeker een veel meer belovend talent, dat zal doorgroeien tot een van de beste dichteressen, die ons land kent!

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 09-12-2010


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 973 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl