nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (8)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (954)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 907):

Maria Barnas: Dit huis

Dit huis

Er zijn vogels die ik nog moet opzoeken.
Er is lucht en er is de duidelijke maan
en er staat een witte geit achter dit huis.
Soms mag zij bij de zwarte paarden
en rent witte rondjes van blijdschap.
Het zou genoeg moeten zijn.
Ik zeg dat het het huis is. Niet de vriendin
of de man, niet de vriendin en de man
of de pannen die kringen vormen in de kast.
Het zijn de koude vloeren en de stapels kranten
die niemand weggooit. Dat niemand gordijnen ophangt
terwijl de dingen en de honden in hun schaduw
kruipen, donkerblauw als dode tand.
In dit huis kan ik niet blijven. Het staat er wit
onder de hysterische bomen. Wit als een geblakerd hart
dat zich herinnert hoe wit het was.

Maria Barnas is geboren in 1973 te Hoorn.
Haar vader was leraar Nederlands. Toen zij zes jaar was verhuisden zij naar het Engelse platteland; haar vader gaf daar les op een internationale school. Hoe lang dat avontuur precies heeft geduurd kon ik niet achterhalen. Die jonge dichteressen laten maar weinig los over hun persoonlijke geschiedenis, of ze verwerken alles bedekt in hun kunstuitingen of ze doen nu niet graag aan psycho-analyse. Levensfeiten hebben hun interesse niet en daar valt wat voor te zeggen.

Vanaf 1994 (ze was 21) tot 1998 zat ze op de Rietveld Academie en van 1999 tot 2001 zat ze op de Rijksacademie te Amsterdam, afdeling beeldende kunsten. Op de Rietveld Academie was ze een tijd docente Schrijven, in de voetsporen van haar vader.
Via haar vader leerde ze ooit het werk van J.C. Bloem en M. Nijhoff kennen, dat haar sterk beïnvloed heeft.

Ten tijde van haar Rietveld-opleiding publiceerde ze in 1997 haar roman 'Engelen van ijs', in 2000 gevolgd door de roman 'De baadster'.
In 2003 verscheen haar eerste dichtbundel 'Twee zonnen', waar ze tien jaar aan gewerkt had. Het was een groot succes en in 2004 kreeg ze hiervoor de C. Buddingh' Poëzieprijs.
In 2004 verscheen 'Doordeweeks/On a weekday'.
In 2005 verscheen een groot boekwerk 'Binnenzee', een poëtische uiting over een wandeling van Spaarnewoude naar de Noordzee. Dit was voor de psychiatrische inrichting Spaarnestad. Ze had niet voor niets op twee academies gezeten, ze begon veel kunstzinnige projecten, ook in het buitenland.
Echt een bezige bij, terwijl ze elke dag ook nog veel schrijft. Ze werkte o.a. in Rome, Parijs en Recife (Brazilië, 2009). Ook verbleef ze een tijd op IJsland.

In 2007 verscheen 'Er staat een stad op', waar ze de J.C. Bloem-prijs voor kreeg. Gedichten o.a. over Hiroshima, het einde van een relatie en de bomaanslagen in Londen.
Ze publiceerde in Maatstaf, Tirade en in diverse bloemlezingen.
Verder is ze recensente, essayiste, zeer actief beeldend kunstenares, redacteur van 'De Gids' en columniste van het Cultureel Supplement (NRC). Onlangs verscheen 'Fantastisch', een bundeling NRC-columns. Ze is mederedacteur van 'KOMMA', een kunsttijdschrift. Ze maakte 'Het pianomeer', een libretto. Ze schrijft ook nog voor De Groene Amsterdammer en de Volkskrant.

Ik weet niet wat voor speciale energiepillen zij slikt, maar ik krijg het er Spaans benauwd van, wat is die vrouw vlijtig! Moet ze dat allemaal van haarzelf of hoe zit dat? Of is het een uit de hand gelopen concurrentiestrijd met haar vader?
Ze deed ook nog een project op de Diemerzeedijk, een oude gifstortplaats, op 103 putdeksels schreef ze teksten over gif en liefde.

Ze is werkelijk een beeldschone vrouw om te zien, alsof ze van Italiaanse adel is of een wereldberoemd fotomodel, haar stem klinkt helder en duidelijk articulerend. Ze heeft een brede glimlacht en guitige ogen, kortom, een vrouw om lief te hebben.
Ze heeft een vaste vriend en twee kinderen en ze woont in Amsterdam.
Ze had ooit een relatie met de dichter Rogi Wieg, met wie ze haar fascinatie voor angststoornissen deelde.

Dat zij artistiek hoogbegaafd is, mag duidelijk zijn, of zij nog veel aan de weg gaat timmeren, is, gezien haar juffrouwmierachtige verleden, geen echte vraag meer.

Illustratie: Maria Barnas

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 08-12-2010


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 224 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl