nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (7)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (954)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (19)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1064):

Hans van Pinxteren: Brief uit den vreemde

Brief uit den vreemde

Ik woon hier in een stad zonder water, de bron is besmet.
Stad van zand, zonder herinnering, niets dan zand.
Woestijn zonder weg, en boven de ruïnes wijkt de hemel.
Stinkende stad, strontstad! De kadavers rotten weg op straat! Ik ben verwikkeld in een vreemde, verre onderneming.
Ik handel in het ongekende... Ieder jaar laait de vlam hoger, hardt mijn woorden in dit zwijgen. Muren van stilte
rondom de beerput, deze stad!

Geen woord dringt meer tot mij door, geen woord waarin ik nog geloof... En nu eens voel ik mij machteloos, zonder tong, zonder taal, vod in de windhoos, een lor; dan weer, een volgend moment, is het mij of ik de stilte meester ben: ik bedien mij ervan. De mensen deinzen terug voor dit zwijgen. Maalstenen van de verlatenheid! Van al de reizen die ik maak, heb gemaakt, blijft niets bij mij dan de witte ellende op de Gotthard. 's winters, door een halve meter sneeuw, en de vlokken kolken om je heen. Geen weg, geen afgrond, kloof noch hemel. Niets dan wit om te denken, te raken, te zien of niet te zien: ik ben niets dan getuige van de witte verveling.


Hans van Pinxteren is geboren in 1943, vermoedelijk ergens in het Groningse landschap.
Hij ging Frans studeren en als 26-jarige student was er een dirigent, die hem vroeg om de 'Illuminations' van Arthur Rimbaud te vertalen, hij heeft deze prozagedichten werkelijk meesterlijk vertaald en ik las Rimbaud dan ook als eerste in zijn vertaling. Tijdens die vertaalslag droomde hij dat hij zelf Rimbaud was, zo weet hij zich te identificeren met de schrijvers die hij vertaalt. Daarna volgt natuurlijk een zware afkickperiode.

Na de 'Illuminations' vroeg wijlen Johan Polak hem om 'Salammbô' van Gustave Flaubert te vertalen, wat hij graag deed. Hij heeft er drie jaar, dag en nacht, aan gewerkt. Als een literatuurslaaf.
'Madame Bovary' kostte hem anderhalf jaar.
Verder vertaalde hij 'Vader Goriot' van Honoré de Balzac. Ook vertaalde hij Voltaire en Artaud. Vooral die laatste is een literaire dieptepsychiater. Tja, hij vertaalde ook nog eens 'Le rouge et le noir' van Stendhal, jeetjemina, wat een werklust! Hij vertaalde Rimbaud zelfs 8 tot 10 keer opnieuw, meerdere keren stoned en dronken. In de geest van Rimbaud, zeg maar, lekker legaal.
Hij deed zijn verhaal uit de doeken over het vertaalproces in het tijdschrift 'Filter'. Hij publiceerde in De Revisor en Avenue.

Zijn debuutbundel 'Verstuivend gebied' verscheen in 1979. Dichten deed hij al veel eerder voordat hij ging vertalen.
In 2001 ontving hij de Dr Elly Jafféprijs, wat hem zo'n 50.000 euro opleverde.
Hij vertaalde De Essays van Michel de Montaigne (1533 - 1593), waar hij twaalf jaar over deed. Hij werkte van 's morgens vroeg tot 's avonds laat met rugklachten als gevolg. Het werd uitgegeven bij uitgeverij Athenaeum- Polak & Van Gennep. Montaigne zocht de grenzen van de vrijheid van meningsuiting, zonder te beledigen, wat men vandaag de dag nog maar nauwelijks beheerst.
Tevens ontving hij de Martinus Nijhoffprijs voor al zijn vertalingen.

Hij schreef zo'n tien dichtbundels. In 2007 verscheen 'De kaaiman' bij uitgeverij Voetnoot. In hoeverre zijn wij in staat de werkelijkheid te verwoorden is een rode draad in zijn dichtbundels. Het is veelal visuele poëzie met steeds meer gaten in het geheugen. Alcohol, drugs, ouderdom? Gefragmenteerde beelden, als ijsschotsen, bijna onsamenhangend. Steeds griezeliger wordend, maar nog steeds hanteerbaar door geniale geesteskunsten.

Ooit zond ik hem een hommage, waarop hij mij een dankbriefje stuurde. Ik bezocht zijn geheime schrijfplek in Stedum, naast de slager, waar mijn opa altijd zulke lekkere worsten kocht en naast het kerkhof, waar mijn opa en oma begraven zijn. Hij was helaas niet thuis, maar ik was dichtbij het vuur van de vertaalde 'Illuminations' en zijn aparte, diepgaande
dichterschap.

Illustratie: Hans van Pinxteren

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 07-05-2011


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 93 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl