nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (971)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (44)
psychologie (47)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1046):

Dirk van Bastelaere: Zelfportret...

Zelfportret in vallend serviesgoed

Ze diept blank aardewerk op
Uit het teiltje. Zo is ze begaan
Met de voortgang van orde
En reikt me een schaal toe: dat liefde
Als de onze van eenvoud kan worden.

Dan in een glimp op het wentelen,
Het gezicht waaruit ik mij ontspin:
Een Romeinse neus en gifzwarte ogen.
Voorts het plafond, beneden in licht,
Waarop zich zwarte vliegen bewegen.

Wanneer ik, ten slotte, het water
Dat zingt op de rotsen gelijk,
Tegen de vloer aan diggelen val,
Mag ik wel ooit zijn voortgebracht,
De vloer vermaakt wat ze kan.

Het is ongedaan weer. Zo is het goed.

Dirk van Bastelaere is geboren in 1960 te Sint-Niklaas.
Naast dichter is hij vertaler en essayist. Hij studeerde Germaanse filologie in Leuven, maar hij stopte zijn studie vroegtijdig.

In 1984 verscheen zijn dichtbundeldebuut 'Vijf jaar'. Hij verwijst veel naar andere kunstvormen en literatuur.
Hij ontving de Prijs voor het beste Vlaamse debuut.
Hij vormde samen met Erik Spinoy tot 1994 de redactie van het befaamde tijdschrift Yang, waar Jotie 'T Hooft nog in gepubliceerd heeft.
In 1988 verscheen zijn tweede bundel 'Pornschlegel en andere gedichten', waarvoor hij de Hugues C. Pernathprijs ontving.
In 1994 verscheen 'Diep in Amerika', dat minder applaus kreeg.
In 2000 kwam 'Hartswedervaren' op de boekenmarkt en dat werd bekroond met de Vlaamse Cultuurprijs voor Poëzie.

Dirk publiceerde o.a. in: Dietsche Warande & Belfort, De Gids, Yang, Ambrozijn, Diogenes, Nieuw Wereldtijdschrift, Maatstaf, Kreatief, Poëziekrant, De Vlaamse Gids, Parmentier en De Brakke Hond.
Hij was mede-oprichter van de tijdschriften 'R.I.P. Tijdschrift voor Literatuur en Stijl' en 'Freespace Nieuwzuid'.

Hij is één van de vier grote postmodernistische dichters. De andere drie zijn: Peter Verhelst, Erik Spinoy, Stefan Hertmans.
In 2006 verscheen de bundel 'De voorbode van iets groots', genomineerd voor de Paul Snoekprijs, omdat hij steeds weer vernieuwd werk levert.
In 2007 ontving hij de Jan Campertprijs.
Hij zoekt in zijn gedichten naar een zekere orde, maar hij torpedeert die orde evengoed. Vormen en vernietigen. Je ziet het kleuters al doen, die zandkastelen bouwen en kapot trappen. Zijn poëzie is hermetisch afgesloten, ondoorgrondelijk, en hij verlegt percepties en perspectieven. Hij is een taalnihilist en een taalarchitect, soms zelfs een taalanarchist en een taalgod. Hij wil zo dicht mogelijk de werkelijkheid vatten en de werkelijkheid achter de werkelijkheid. In 2008 was hij samen met Tommy Wieringa in Stellenbosch. Daar zijn ze in een café door de politie afgetuigd. Die waren op drugsjacht.

In datzelfde jaar verscheen de bloemlezing 'Hotel New Flandres', boordevol poëzie van dichters die publiceerden tussen 1945 en 2005, samengesteld door Dirk, Erwin Jans en Patrick Peeters. 752 bladzijden dik. Afgekraakt door Gerrit Komrij, die vond dat ze op zijn terrein liepen, zonder zijn toestemming en de boel ook nog eens in de war schoppend. In 2011 deed Komrij alsof hij een pornofilm had, waar Dirk als pornoster in meedeed. De film (eerder ontdekt door Tommy Wieringa) stond op zijn weblog. Dirk reageerde dat hij wel vaker werd vergeleken met de pornokoning Dennis Black Magic en inderdaad, als twee druppels water. Komrij, sluwe vos, probeerde hem een hak te zetten. Hij noemde 'Hotel New Flandres' het bordeel van de poëzie! en er is een peeskamer voor Dirk geboekt!

Zijn venijn is scherp en humoristisch, maar niet altijd terecht, iedere grootmeester laat wel eens steken vallen. Al zou Dirk in een pornofilm hebben meegespeeld, wat dan nog? Hoeveel dichters/schrijvers gingen en gaan er niet naar de hoeren, maar dan meestal in het geniep. Voer voor Freud. Komrij jaloers? Of misschien wel heimelijk verliefd op Dirk? In ieder geval zou Dirk nooit op zo'n platvloerse manier Gerrit te grabbel gooien. Hij mag dan in een kwaad daglicht zijn gesteld, als het echt onwaar is, dan weerkaatst dat kwade licht vanzelf terug naar de boze schijnwerper. Meestal met de kracht van een steen, die de schijnwerper uiteen doet knallen.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 17-04-2011


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 272 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl