nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1000)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (496)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1100):

Anna Blaman: Ik droomde...

Ik droomde...

Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag
en eerst haar handen begroef en toen haar voeten
En toen ik haar geboeid en weerloos zag
begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten

De duinpan werd dieper dan de schoot der zee
en het zand liep op tot hoge golven
Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee
en stervend hervond ik me diep ingedolven

en leunend aan haar als het verzonken wier,
als tooi om haar borsten, zeedierwelpen,
en in haar oksels, wiergrotten, en dan ook hier -
haar dijen zijn uiteengeweken zeeschelpen.


Johanna Petronella Vrugt oftewel Anna Blaman is geboren in 1905 aan het Vredenoordplein te Rotterdam. Haar ouders heetten Pieter Jacob Vrugt en Johanna Karolina Wessels.
Ze was de middelste van drie kinderen. Ze was als kind erg gevoelig en ziekelijk. Ze had een slechte relatie met haar vader, die ruw en streng was. Hij had vier fietsenzaken. Hij stierf toen hij 44 was.

Anna ging naar de kweekschool en in 1926 kreeg ze haar hoofdakte. De moeder verkocht de fietszaken en begon een pension in de Vliegerstraat 50a. Anna woonde van 1928 tot aan haar overlijden in 1960 in dit pension van haar moeder, ook met haar zus en zwager.
In het begin van de jaren dertig werd ze verliefd op een voordrachtkunstenares en in 1936 had ze een relatie met een verpleegster, die eindigde in 1945, toen de verpleegtster er met een dansleraar vandoor ging, al bleven ze elkaar tot aan Anna's dood zien.
In 1938 weigerde de uitgever Stols een dichtbundel van haar.
In 1939 debuteerde ze met gedichten en verhalen in de tijdschriften 'Criterium' en 'Werk'.
Haar pseudoniem Blaman is een afkorting van Ben Liever Als MAN.

Ze werd meteen bekend met haar debuutroman 'Vrouw en vriend', die in 1941 verscheen.
In 1945 kreeg ze haar MO-akte Frans; ze was lerares Frans en ze gaf les aan bibliotheekassistentes.
In 1948 verscheen haar roman 'Eenzaam avontuur', opgesierd met homo-erotische anekdoten, door Simon Vestdijk een meesterwerk genoemd. Katholieken en gereformeerden waren woedend om de homo-erotische passages. In 1949 kreeg ze de Van der Hoogtprijs 'onder moreel voorbehoud', waardoor ze de prijs weigerde.
Voor haar derde roman 'Op leven en dood' ontving ze de literatuurprijs van Amsterdam.
In 1955 had ze een hartaanval.
In 1956 ontving ze als eerste de P.C. Hooftprijs voor heel haar oeuvre.
Ze is o.a. beïnvloed door het Franse existentialisme. Ze heeft een authentiek taalgebruik en volgens haar zijn erotische relaties per definitie ontoereikend. Ze probeert zoveel mogelijk de menselijke eenzaamheid in een liefdeloze wereld te doorgronden.

Ze was medewerker van De Groene Amsterdammer en Het Vrije Volk, ze schreef teksten voor Wim Sonneveld en ze werkte als dramaturg en theaterlerares. Ze kwam openlijk voor haar lesbische geaardheid uit in een tijd waarin dat nog heelerg moeilijk was, waardoor ze een krijgshaftig boegbeeld werd voor de homo-seksuelen.

Ze overleed in 1960 aan een hersenembolie.

Er bestaat een Anna Blamanprijs en aan de Heemraadssingel staat inmiddels een beeld van een grote, zilveren motorfiets, gemaakt door de kunstenares Maria Roosen. Dit is ter ere van Anna, omdat ze in de jaren veertig al op zo'n motorfiets reed, een Harley-Davidson.
Er is ook een portret van haar geplaatst in de Vliegerstraat, tegenover haar vroegere woonhuis.
In 2010 verscheen de CD 'Ik heb haar lief' van de zangeres Plattèl, die daarop tien gedichten van Anna Blaman zingt.

'Haar armen glad en blank in 't lome van donker tule, veel parfum en lippen van karmijnrood - ik zie de tippen van haar borsten deinend gaan en komen, winkel schemering, veel stoffen op de toonbank, zij buigt voorover in begerig kijken, ik zie haar blouse soepel open wijken en ben verzonken - diep en blank'

Illustratie: Anna Blaman

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 18-06-2011


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 227 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Lodewijk
Datum:20-06-2011
Bericht:Goed geschreven over Anna Blaman. Een van de weinige goede Nederlandse schrijvers. Beter nog dan ,,Eenzaam avontuur'' vind ik ,,De verliezers''.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl