nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (970)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1254):

Mies Bouhuys: Om u...

Om u verloopt bij nacht de waak,
dien ik bij dag verbeid,
als ik de verre grens genaak
rondom uw eenzaamheid.

Gesloten rijk, waar ik u weet,
waar ik geen weg in vind,
land, dat uw naaktheid hult in 't kleed,
dat u geen hand ontbindt.

O poort, waartoe mijn voet zich wringt,
o hand, die aan u slaat,
o hart, dat om een aalmoes dwingt,
o gij, die niet verstaat.

Verlangen sluit uw grenzen in,
en het kent taal noch tijd,
gij kust uw nachtzwarte vriendin,
uw eenzaamheid.

Mies Bouhuys is geboren in 1927 te Weesp. Haar vader was schoolmeester en ze had vijf broers en zussen. Ze wandelden vaak langs de Vecht, waarbij hun vader liedjes zong, verhalen vertelde en hen van de natuur liet genieten.
Hun vader werd ontslagen, omdat hij het openlijk voor de Joden opnam in zijn klas, dat het een grote schande was wat men met de Joden deed, hij reisde zelfs naar het station van Weesp om hen persoonlijk te groeten, geestelijk te ondersteunen. Mies heeft ook haar hele leven tegen onrecht gestreden.
Ze ging in Amsterdam naar de kweekschool en ze is daar opgeleid tot onderwijzeres, maar ze heeft die functie nooit uitgevoerd, wat ze later volop heeft goedgemaakt met haar kinder- en jeugdboeken.
Na de kweekschool studeerde ze Spaanse taal- en letterkunde aan de universiteit van Amsterdam. Dat verklaart ook haar latere interesse in het Spaanstalige Zuid-Amerika. Ze werkte in een antiquarische boekhandel.
En in 1947 ontmoette ze de dichter Eduard Hoornik, die in Dachau had gezeten. Hij stimuleerde haar om haar gedichten te bundelen, wat in 1948 resulteerde in het dichtbundeldebuut 'Ariadne op Naxos', opgedragen aan haar geliefde. Ze ontving voor deze bundel de Reina Prinsen Geerligsprijs.

Vanaf 1956 was ze full-time schrijfster en in 1957 is ze getrouwd met Ed. Hoornik. Ze woonden vanaf 1956 in een antieke thee- en koffiewinkel aan een gracht te Amsterdam.
In 1958 ging ze bij de AVRO werken als regisseuse en scenarioschrijfster van kinderprogramma's.
In 1966 verscheen 'Kinderverhalen' bij uitgeverij Holland en dit werd door de CPNB bekroond als 'Kinderboek van het jaar', wat later de Gouden Griffel werd.
In het Parool verschenen jarenlang haar berijmde versjes over twee avontuurlijke poezen Pim en Pom, met olijke tekeningen van Fiep Westendorp. Deze verhaaltjes werden in 1969 gebundeld tot 'Pim en Pomnibus'.

In 1970 overleed haar man, hij werd zestig.

In 1971 verscheen nog de bundel 'Blijven kijken', maar daarna was het gedaan met de volwassen lyriek.
In 1980 verscheen 'De dag dat Tommy drie werd', gebaseerd op de tekeningen van Bedrich Fritta, die Auschwitz niet heeft overleefd.
In 1982 verscheen 'Anne Frank is niet van gisteren', natuurlijk anti-fascistisch en stellend dat vervolging en onderdrukking nog steeds voorkomt.
Ze ontving de Edmond Hustinxprijs voor toneel- en televisiewerk.
Ze was ook bestuurslid van de Vereniging van Letterkundigen.
In 1985 verscheen 'Het is maar tien uur sporen naar Berlijn', over haar leven met Hoornik, plus een keuze uit zijn werk.
In 2000 schreef ze 'Vrijheid geef je door', verhalen en gedichten.
Ook bewerkte ze een Amerikaans toneelstuk over Anne Frank.
In 2002 verscheen 'Voetje van de vloer, vijftig verhalen en versjes van toen en nu', ter gelegenheid van haar 75-ste verjaardag.
Ze heeft sterk bijgedragen aan de vernieuwing van de jeugdliteratuur.
Ze was politiek bewust en strijdbaar. Ze kwam op voor de Dwaze Moeders van de Plaza de Mayo in Argentinië, waar de vreselijke dictatuur vele gevangenen martelde en vermoordde, als haaienvoer gewetenloos en beestachtig wreed in zee dumpte. Ze was datzelfde jaar dan ook fel tegenstander van de mogelijke komst van Videla-minister Zorreguieta bij het huwelijk van zijn dochter Maxima en Willem-Alexander.

In 2008 overleed ze in haar Amsterdamse grachtenhuis.

'Nu vraagt de wind die haar verstoken van zon en sappen vindt, en radeloos verdoken tegen de wrede groei haar jonge loof ziet hangen: 'Hoe zou zij nog verlangen naar een vergeefse bloei?''

Illustratie: Mies Bouhuys:

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 17-11-2011


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 116 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl