nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (8)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (954)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1313):

Nachoem M. Wijnberg: Hij kan niet spreken tegen

Hij kan niet spreken tegen

Hij kan niet spreken tegen
wie hij op een dag was,
hij stuurt hem vooruit,
met de anderen.
Hij vraagt hem
zijn schoenen en sokken uit te doen,
bekijkt zijn voetzolen,
zijn tenen; hij kan verder.
Hij kan hem niet dagen geven
alsof hij een geliefde
kan vinden en met haar
die dagen ergens kan wonen,
zonder ogen of voeten, en zo bevrijd;
hij kan niet tegen hem spreken op zijn dag.
Hoe kan iemand iets willen nalaten aan wie hij was?
Wie hij was moet beginnen iets te maken
wat dit mogelijk maakt. Als ik laat zien hoe blij
het mij maakt en hoe hij het mij kan geven,
hoe kan hij het mij niet willen geven?
(het tegenovergestelde van tijd is kunnen spreken
met wie hij was? Met iemand kunnen spreken en met
iemand die hij was, de een naast hem, de ander voor hem,
is tegenovergesteld aan angst die niet tegenovergesteld
aan verlangen is?) Alleen dat wat onveranderlijk is
heen en weer sturen van iemand naar iemand die hij was?
Onveranderlijk omdat het iemand en iemand die hij was
op dezelfde manier laat veranderen?
Hij wil oefenen met een geliefde
om met iemand om te gaan die hij was.
Wat wil je later worden?
Dat wil ik liever niet zeggen.
Je kan het mij rustig zeggen
of je kan het mij laten raden.

Nachoem Mesoelam Wijnberg is geboren in 1961 te Amsterdam. Daar ging hij op zijn twaalfde naar het Maimonides Lyceum voor de opleiding gymnasium bèta. Hij studeerde daarna aan de Universiteit van Amsterdam; Nederlands Recht, Economie, Natuurkunde en Psychologie.
In 1983 behaalde hij zijn doctoraal Nederlands Recht en in 1984 zijn doctoraal Algemene Economie.

In 1985 debuteerde hij met enkele gedichten in Tirade en later in het Hollands Maandblad.
Hij werd onderzoeker en leraar aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam; dit deed hij vijf jaar en in 1990 werd hij leraar aan de Universiteit van Amsterdam, elf jaar lang.
Hij promoveerde in de bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit.
In 2001 werd hij hoogleraar Industriële Economie en Organisatie aan de Faculteit van de Bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Vanaf 2005 is hij hoogleraar Cultureel ondernemerschap en management aan de Universiteit van Amsterdam.

In 1989 verscheen zijn dichtbundeldebuut 'De simulatie van de schepping' bij uitgeverij Holland, in 1990 opgevolgd door 'De voorstelling in de nachtclub'.
Dertien bundels later, met een aantal bij uitgeverij De Bezige Bij, verscheen in 2009 'Divan van Ghalib' en in 2011 verscheen 'Als ik als eerste aankom'.

Nachoem haalt zijn inspiratie uit de joodse religie, de mythologie, de filosofie, het werk van mededichters en beeldende kunstenaars.
Zo beland je als lezer in het atelier van Rodin en deel je zijn devotie voor Johannes van het Kruis. Hij schreef eerder anekdotisch, maar nu vooral abstract en hij houdt van heldere lyriek met een verhaallijn.
Zijn werk is verschenen in Hongaarse, Engelse, Duitse, Franse en Chinese bladen.

In 1997 ontving hij de Herman Gorter-prijs voor zijn dichtbundel 'Geschenken'.
Zijn prozadebuut 'Landschapsseks' verscheen in 1997, in 1999 'De Joden' en in 2005 'De opvolging'.
In 1999 was hij mede-jurylid voor de Herman Gorter-prijs en in 2004 ontving hij de Paul Snoek Poëzieprijs voor zijn bundel 'Vogels', waar het hierboven geciteerde gedicht uit komt, en hij kreeg de Jan Campert-prijs voor de bundel 'Eerst dit dan dat'.
Een jaar later werd hij genomineerd voor de VSB-Poëzieprijs met 'Eerst dit dan dat'.
In 2008 won hij de Ida Gerhardt Poëzie Prijs voor zijn bundel 'Liedjes' en in 2009 ontving hij toch de VSB-Poëzieprijs, maar voor de bundel 'Het leven van'.

Zijn stem klinkt zacht-mannelijk, heel helder, Wim de Bie-achtig, zachtaardig en serieus-geëmotioneerd.

'De woestijn is zo smal, er is nauwelijks plaats om langs elkaar heen te lopen, voor mij en een ander die ook niet kan krijgen waar hij naar verlangt'

Illustratie: Nachoem M. Wijnberg

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 11-01-2012


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 141 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl