nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1002)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1295):

WAARHEEN ZIJN WIJ ONDERWEG? (1 / Inleiding)

Quo vadimus? Waarheen zijn wij onderweg? Op een dag breekt het besef helder en klaar tot je door: de mensheid is op het ruimteschip aarde bezig aan een vele generaties omspannende reis door ruimte en tijd. Het vertrekpunt ligt in een ver en ongekend verleden, de bestemming in een verre en onvoorstelbare toekomst. We staan op de breuklijn van verleden en toekomst, van micro- en macrokosmos. Nee, eigenlijk stáán we niet, maar we bewegen. We bewegen met de tijdstroom mee van moment tot moment, van dag tot dag, van jaar tot jaar. Wat geweest is, is er niet meer en wat komt, is er nog niet. Ook de wereld om ons heen is in beweging: alles verandert, alles is onderweg. Vanwaar? Waarheen?

Is er een bestemming? Een richting? Heeft het zin dat wij er zijn? Heeft het zin dat wij het leven doorgeven? Hebben die miljarden kriskras lopende levensdraden en zigzaggende geschiedenislijnen betekenis? Is er een doel? Een bedoeling? Een Bedoeler? Is er iemand die ons ruimteschip bestuurt? Of koerst het op de automatische piloot? Is alles voorgeprogrammeerd? Of zijn we overgeleverd aan de grillen van het toeval?

Is het denkbaar dat de absurditeiten die schering en inslag zijn van het leven, dat het warrige weefsel dat zich voor onze ogen ontrolt, de raadselachtige zelfkant is van een ordelijker en zinvoller patroon aan gene zijde? En hoe zou dat patroon er dan uit kunnen zien? Kan bestudering van de warboel aan onze kant van de werkelijkheid ons ook maar iets – hoe weinig ook – doen vermoeden van de aard van die andere werkelijkheid? En biedt die werkelijkheid een hoopvol perspectief?

Wat we zien, hangt af van hoe we kijken. Hoe we kijken, hangt af van hoe we zijn. Hoe we zijn hangt af van de ontwikkeling van onze genetische potenties, van het samenspel van nature en nurture. Onbevangenheid en objectiviteit zijn ons dus vreemd. We zien de werkelijkheid als door een bril met getinte en geribbelde glazen: een gekleurd en vertekend beeld.

Dit stukje is bedoeld als inleiding op enkele vervolgartikelen, geschreven uit verwondering over het bestaan en in reflectie op vragen die deze verwondering oproept. Ze hebben niet de pretentie van objectiviteit, noch van helderziendheid. Maar misschien geven ze een idee van de richting waarin het leven zich lijkt te ontwikkelen. Misschien wekken ze een vermoeden aan de bestemming van de levensreis. Misschien kunnen ze de verwachting wekken of versterken van een zinvol patroon aan de keerzijde van de zichtbare werkelijkheid – een patroon waarin ook onze eigen levensdraad verweven ligt.

schrijver

Schrijver: H.P. Winkelman, 28-12-2011


Geplaatst in de categorie: filosofie

Deze inzending is 247 keer bekeken

3/5 sterren met 7 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 8 reacties op deze inzending:

Naam:Maarten
Datum:29-12-2011
Bericht:Nee, nee, het is ook een manier om met je sterfelijkheid om te gaan. Het wordt gebruikt als troost, het kan worden gebruikt als verrijking van je geestelijke leven. Voor sommige mensen is het slechts een gewoonte waarmee ze zijn opgegroeid en niet teveel vragen bij stellen.

Maar het wordt ook wel gebruikt om verklaringen te geven voor het onbekende. Nee ik begrijp de diepere betekenis tot op bepaalde hoogte wel. Maar de essentie blijft dat de meeste gelovigen bepaalde wetenschappelijke verklaringen verwerpen teneinde de basis van hun geloof te behouden.

Daar kun je niet omheen Hendrik, maar je hoeft het ook niet persoonlijk aan te trekken, voor iedereen zal er ongetwijfeld een persoonlijke motivatie liggen. Toch blijven we op hetzelfde punt terugkomen, het geloof in bepaalde facetten interfereert met de wetenschap en dus zal ik argumenten blijven aanvoeren om hier kanttekeningen bij te plaatsen.



Naam:Hendrik Klaassens
Datum:29-12-2011
Emailadres:klaassens38atzonnet.nl
Bericht:@ Winkelman, ik zie met belangstelling uit naar de serie die je hierbij aankondigt. De vragen, die je in deze inleiding hebt gesteld, prikkelen tot nadenken.
Een artikelenreeks over deze onderwerpen moet m.i. kunnen. Zelf heb ik een serie geschreven over de kenmerken van BDE's en over hekserij in Europa. Daar werd toen wel leuk op gereageerd.

@ Maarten: religie is beslist méér en ook iets anders dan een poging om overal verouderde, alternatieve of vergezochte verklaringen voor te bedenken. Voor mij en voor heel anderen geldt, dat geloof géén stoplap is om datgene, wat we met de wetenschap niet kunnen verklaren, via een omweg alsnog te kunnen bevatten. Ik ben jaren lang 20 uur per week actief geweest voor een studentenpastoraat en ben nog niemand tegengekomen voor wie het geloof die functie had.



Naam:H.P. Winkelman
Datum:28-12-2011
Bericht:@ Günter Schultz 28-12-2011
Span je verwachtingen asjeblieft niet ál te hoog. De vragen die ik in de inleiding stel, zijn mijn eigen vragen en in wat volgt probeer ik al redenerend wat dichter bij de antwoorden te komen. Zoals gezegd: misschien geven ze enig idee van de richting waarin het leven zich ontwikkelt. Als ik daarmee anderen een stapje verder kan helpen in hun denkproces hierover, zou dat al heel mooi zijn. Maar ik heb de wijsheid niet in pacht. Als anderen er juist heel anders over denken en dat ook laten weten, kunnen ze op hun beurt mij misschien weer wat dichter bij de echte antwoorden brengen.
Over tijdreizen in fysieke zin, zul je in mijn beschouwingen niets lezen. Het lijkt mij een vorm van fiction waaraan weinig science te pas is gekomen. Dat alleen al omdat fysieke tijdreizen de paradox zouden opleveren dat de tijdreiziger door ingrijpen in het verleden in principe in staat zou zijn om zijn eigen bestaan te voorkomen. Zo zijn er nog wel meer bezwaren aan te voeren.
Wat de toekomst betreft: die ligt m.i. inderdaad vast, aangezien ze het strikt oorzakelijke gevolg is van verleden en heden. (“In het verleden ligt het heden, in het nu wat worden zal.”)



Naam:H.P. Winkelman
Datum:28-12-2011
Bericht:@ Len Cornelis 28-12-2011
Kom, kom, niet overdrijven! Het zijn er wel veel, maar ook weer niet zóveel. En dan zijn het er altijd nog weinig in vergelijking met het werkelijke aantal levensvragen. Zo zie je maar weer: alles is betrekkelijk. Of een “reeks” geschikt is voor deze site – nou, eerlijk gezegd ben ik daar zelf ook niet helemaal zeker van. We zullen zien.



Naam:H.P. Winkelman
Datum:28-12-2011
Bericht:@ Maarten 28-12-2011
Dat de natuur ons haar wetten oplegt, daar ben ik het mee eens. Maar zijn ze willekeurig? Dat vraag ik me af. En bepaal je zelf je lot wel helemaal? Daar valt m.i. toch ook nog wel wat op af te dingen. Je hebt immers om te beginnen al helemaal geen stem gehad in de openingszet: uit welk voorgeslacht, met welke genen en onder welke omstandigheden je geboren werd.
Je bezwaren tegen een vlucht in het bovennatuurlijke door wie niet op eigen benen durft te staan, deel ik.
Ik houd mij aanbevolen voor je commentaar op de vervolgartikelen.



Naam:Günter Schulz
Datum:28-12-2011
Emailadres:ag.schulzattiscali.nl
Bericht:Ik zie reikhalzend en met groot interesse uit naar de volgende afleveringen. Ik hoop, dat in één ervan de begrippen ‘heden, toekomst en verleden’ van een uitgebreider worden definitie zullen worden voorzien. De vraag die mij al lang intrigeert is: waarom kunnen wij het heden en het verleden vastleggen (films, foto’s tekeningen, schrift, mondelinge overleveringen, en zomede teruggaan in de tijd) en hebben wij de mogelijkheid voor de toekomst niet? Ik denk daarbij niet aan de mogelijkheid om door de tijd te kunnen reizen, want daarbij kan men fysiek zowel voor- als achteruit in de tijdslijn. Is het zo, dat het verleden tot op dit moment opgetekend is op een, denkbeeldig, eindeloos lint en dat dit lint voor de toekomst nog blanco is? Hoe zit het dan in dat verband weer met de profetieën, waarbij ervan wordt uitgegaan, dat ook de toekomst reeds vastligt en waarbij het denkbare lint is beschreven. Moet ik mij de tijdslijn dan als een oneindige spiraal voorstellen? Ik hoop, dat ik in de komende afleveringen er iets over lees. Toegegeven: mijn vragen zijn nogal simpel verwoord, maar ik ben, ondanks mijn belangstelling, niet zo belezen en op de hoogte over de denkbeelden van anderen over dit onderwerp; je zult dit hopelijk niet als storend ervaren.



Naam:Len Cornelis
Datum:28-12-2011
Bericht:Ruim dertig vraagtekens in uw bijdrage, heer Winkelman! Zo'n beetje alle levensvragen op rij. Toe maar. Zou wellicht onsje minder kunnen. Zitten zeker boeiende thema's bij. Straks een 'artikelenreeks'? Ik aarzel. Is een 'reeks' geschikt voor deze site?



Naam:Maarten
Datum:28-12-2011
Bericht:Menselijke hersenen (met name de neocortex) wijken af van de hersenen van dieren door hun vergevorderde cognitieve vaardigheden (ofwel bewustzijn). En het is precies die vaardigheid die ervoor zorgt dat de mens probeert zijn omgeving en zijn plaats daarin te verklaren. En voor veel mensen is dat teveel gevraagd. Zij kunnen of willen niet inzien dat de natuur ons haar willekeurige wetten oplegt.

Het is natuurlijk ook vreselijk als je tot het besef komt dat er geen groot plan klaarligt, dat niemand, behalve jezelf, je lot bepaald en dat er achter de wetten van de natuur, enkel de natuur zelf ligt. Het is erg verleidelijk om één en ander een bovennatuurlijke verklaring te geven. Het is rustgevend om te denken dat er wel een groot plan is, dat er wel iemand op je past, en dat we niet zijn overgeleverd aan de grillen van de natuur. Echter is dat naar mijn mening niet de juiste manier om in het leven te staan. En helaas zien we dat, naarmate de wetenschap de geheimen van de natuur blootlegt, bepaalde mensen angstvallig vasthouden aan verouderde of alternatieve, vergezochte verklaringen teneinde hun gemoedsrust te behouden.

Ben benieuwd naar je vervolgartikelen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl