nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1003)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1374):

Beiden heel eigentijds

(voor Matthey Barnew (1967) en Björk (1965))

Jij, Matthey, bent geboren in San Francisco, waar je moeder Marsha Gibney een abstracte schilderes was. Je oudere zus heet Tracey en op je zesde zijn je ouders gescheiden, waardoor je moeder in haar eentje naar New York City verhuisde, terwijl jij naar Boise, de hoofdstad van Idaho, verhuisde, want je vader kon daar aan de slag.
Tot je achttiende ben je in Boise gebleven, terwijl je geregeld bij je moeder verbleef en zo de kunstwereld van New York leerde kennen.
Vanaf je achttiende heb je vier jaar gestudeerd aan de Yale-universiteit, afdeling Kunst, in New Haven. Deze universiteit is een van de beste ter wereld en mensen als George W. Bush, Bill en Hillary Clinton en Jodie Foster zaten eveneens op deze universiteit, waarbij George lid was van het Skull and Bones-genootschap, die wellicht de schedel van het Apache-opperhoofd Geronimo bezitten, wat niet te hopen is, want dat zou een grove ontheiliging betekenen.
Je deed aan worstelen, atletiek en voetbal, wat in je latere kunstwerken terugkeerde. Je verdiende bij als model om je kunstwerken te kunnen financieren en op je twintigste begon je al aan de Drawing Restraint serie.
Vijf jaar later was je met werk aanwezig tijdens de Documenta in Kassel en weer een jaar later exposeerde je bij de Biënnale van Venetië, waar je de Premio Europa ontving. Drie jaar later kreeg je de Hugo Boss Prize, wat je 100.000 dollar opleverde. Je was inmiddels met de Cremaster Cyclus gestart, waarin je de scheppingsprocessen verkende, met als startpunt de Cremaster spier en het verloop richting de seksuele differentiatie en grenzen. Zelf speel je in deze cyclus een dandy-achtige sater met rood haar en ramshoeven.

Na elf jaar getrouwd te zijn geweest met Maria Farley heb je haar verlaten voor de extravagante, kleurrijke, Kate Bush-achtige zangeres Björk, met wie je op je zesendertigste dochter Ísadóra kreeg. In 'Ren' en 'Beschermer van de sluier' verken je op rituele wijze de Egyptische symboliek. 'Bloed van Twee' deed je samen met de portretschilderes Elizabeth Peyton Joy, wat een kunstuitvoering op het eiland Hydra werd, met verdronken tekeningen in een vitrine, die werd opgevist en een dode haai, die werd gekookt en opgepeuzeld door de aanwezigen.

Jij, Björk Guõmundsdóttir, bent geboren in Reykjavik, waar je moeder Hildur Runa een activiste was en je vader een elektricien en vakbondsleider.
Op je elfde begon je piano te spelen en op je twaalfde kwam je debuutalbum al uit, met veelal IJslandse kinderliedjes.
Op je vijftiende was je al afgestudeerd aan het conservatorium en op je drieëntwintigste maakte je met de popgroep The Sugarcubes de elpee 'Life's Too Good'. Je zoon Sindri Eldon Dórsson was toen twee jaar en zijn vader is het bandlid Dór Eldon.
Op je zesentwintigste verscheen je eerste solo-album 'Debut' en daarna 'Post', 'Telegram' en 'Homogenic'. Die laatste titel verwijst naar je overtuiging dat iedereen ten diepste biseksueel is.
Op je eenendertigste werd je op het vliegveld van Bangkok door een journaliste welkom geheten, maar dat vond je zo'n flauwekul, dat je haar hebt aangevallen.
Later dat jaar stuurde een krankzinnige fan jou een uitgehold boek met daarin een echte bom. De crimineel schoot zichzelf dood en de politie heeft het explosieve boek weten te onderscheppen.

Op je zesendertigste verscheen je vierde solo-album 'Médulla' en je kreeg een liefdesrelatie met de supercoole artiest Matthey Barnew, die zo snel mogelijk scheidde van zijn vrouw om met jou verder te gaan.
Een jaar later kregen jullie samen dochter Ísadóra en jullie woonden en wonen nog steeds in Manhattan, New York City.
Je speelde ooit de hoofdrol in 'Dancer in the Dark' van Lars van Trier, waarvoor je in Cannes als Beste Actrice uit de bus kwam.
Op je veertigste speelde je de hoofdrol in 'Drawing Restraint 9' van je man en jij maakte daarbij de soundtrack. Je zingt en acteert nog steeds heel gevoelig, cryptisch, symbolisch en heksachtig, in de goede zin van dat woord.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 13-03-2012


Geplaatst in de categorie: kunst

Deze inzending is 127 keer bekeken

2/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl