nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (8)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (954)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1383):

Schijnbare kleuterschoolcollages

(voor Paul Klee (1879 - 1940))

Je bent geboren in Münchenbucksee als het tweede kind van vader Hans Wilhelm Klee en moeder Ida Marie Frick. Je drie jaar oudere zus heette Mathilde.
Je vader was musicus, hij zong en hij speelde piano, orgel en viool. Hij had gestudeerd aan het conservatorium in Stuttgart en hij werkte als muziekleraar aan een seminarie in Hofwil.
Je moeder was zangeres.
Na een jaar verhuisde je naar Bern, waar oma Anna Frick je leerde tekenen en kleuren.
Je ging er naar het gymnasium, je las veel literatuur en je speelde uitmuntend viool.
Op je zestiende maakte je al bijzondere landschapstekeningen en ondanks de zware protesten van je geschokte ouders koos je toch voor de schilderkunst.
Je bewoonde een flat in München, terwijl je daar naar de tekenschool van Heinrich Knirr ging, omdat je op je negentiende was afgewezen door de kunstacademiebazen. Je bezocht iedere nacht de feestelijke kroegen, waar je flirtte met laaggeschoolde volkstypes en halfdronken modellen. Zeg maar gerust dat je flink gebeest hebt en dat je flink geëxperimenteerd hebt. Met één van die losgeslagen scharrelkippen kreeg je een kind, maar dat leefde maar een paar weken.

Op je tweeëntwintigste mocht je wel naar de kunstacademie, maar je spijbelde geregeld en je leerde er bar weinig, al kreeg je wel les van de grote meester Franz von Stuck.
Met de beeldhouwer Hermann Haller bezocht je Florence, Rome en Napels. De vroegchristelijke en byzantijnse kunst raakten je ziel.
Je keerde terug naar je ouders in Bern, waar je jezelf verder hielp.

Op je zevenentwintigste trouwde je met de hoogst artistieke pianiste Lily Stumpf, die drie jaar ouder was. Een jaar later kregen jullie zoon Felix Paulus en jullie woonden in een buitenwijk van München.
Op je eenendertigste ontmoette je Kandinsky en Marc en werd je lid van 'Der Blaue Reiter'.
In Parijs snuffelde je aan de kubistische werken en je begon met je kleurgebruik grenzen te verleggen. Je reisde met August Macke en Louis Moilliet door het magnifieke Tunesië, waar je sterk gecharmeerd was door het licht in dat land.
Tijdens de eerste wereldoorlog hoefde je niet naar het front, maar je geliefde vrienden Macke en Marc wel, die allebei sneuvelden, terwijl jij camouflage schilderde op de bommenwerpers.
Je maakte kennis met Rilke, die je schilderijen associeerde met muzieknoten en notenbalken. De successen volgden elkander op en op je eenenveertigste werd je leraar aan het Staatliche Bauhaus in Weimar, maar ook als leraar spijbelde je veel en van de herhaaldelijke berispingen trok je je niets aan.
Je moeder stierf.
En twee jaar later werd je lid van 'Der Blaue Vier', samen met Kandinsky, de Duits-Amerikaanse Feininger en de Russische Jawlensky. Als expressionist was je beïnvloed door de primitieve kunst, kindertekeningen en tekeningen van geestelijk gestoorden.
Je maakte nog een reis naar Egypte, maar dat boeide je minder dan Tunesië. Vijf jaar later verloor je je baan door de nationaalsocialisten, die je voor joods versleten, wat ook zo was, en ze beschuldigden je van linkse, politieke acties, wat ze erbij verzonnen, maar de Gestapo haalde je huis overhoop en enkele jaren later ontvreemden ze 102 schilderijen, waarvan ze er 17 op de Entartete Kunst-expositie tentoonstelden. Toch merkwaardig dat ze zo'n expositie überhaupt organiseerden.
Je werk werd in die tijd somberder van aard en de aantallen verminderden aanzienlijk. Je keerde naar Bern terug, waar je verzocht om een Zwitsers staatsburger te worden en waar de politie jou vernederde door je kunst links en ontaard te noemen.

Op je zesenvijftigste kreeg je de ongeneeslijke ziekte sclerodermie, maar toch werd je werk veel vrolijker en vol humor. In Ticino onderging je een kuur en op je zestigste stierf je in een ziekenhuis te Locarno, in hetzelfde jaar, waarin je vader stierf.
Je bent begraven op het Schosshaldenfriedhof in Bern. Je hebt de wereld 10.000 kunstwerken nagelaten.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 20-03-2012


Geplaatst in de categorie: schilderkunst

Deze inzending is 106 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl