nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (8)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (954)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1411):

Madonna boven alle wereldreligies (deel 1)

(voor Madonna Louise Veronica Ciccone (16 augustus 1958))

Je bent geboren in Bay City, in de staat Michigan, waar je moeder Madonna Fortin en je vader Sylvio dolgelukkig met je waren.
Je vader is een Italiaan en je moeder was een Frans-Canadese vrouw.
Je broers zijn Anthony, Martin en Christopher en je zussen zijn Paula en Melanie.
Je bent opgegroeid in Rochester Hills en Pontiac. Op je vijfde overleed je moeder aan borstkanker, wat je intens veel verdriet heeft gedaan en wat de onbewuste drijfveer van je zangcarrière is. De pijn van het immense verlies heb je op een briljante wijze omgesmeed in een hoog opgevoerde kunststrijd, zonder laffe compromissen en om de wereld te betoveren. Ter ere van je geliefde moeder, die maar dertig werd en ook om de wereld eerlijker te maken, openhartiger en zonder scrupules.

Je vader hertrouwde met de huishoudster Joan Gustafson, die jij haatte, omdat ze zomaar dacht dat ze je moeder kon vervangen, je moeder, die voortaan als een Godin over je waakte en die je geheel doorzag.
Je kreeg een stiefzus Jennifer en een stiefbroer Mario.
Je deed al vroeg aan ballet en piano-spelen. Je ging naar de Universiteit van Michigan en je kreeg balletlessen in Rochester van Christopher Flynn, die je als eerste zeer mooi heeft genoemd, als een antiek beeld, en hij nam je mee naar de homobars in Detroit. Hij heeft je heel sterk beïnvloed en door hem ging je naar New York City, waar je moderne dans ging studeren.
Je ontdekte dat je broer Christopher ook homofiel is.
Je woonde in The Music Building en je zong in punk-bandjes als Emmy and the Emmys. Door die omgeving leerde je anders naar de wereld te kijken, je werd wilder, kritischer en recht-voor-z'n-raap. Als punkster heb je je diepste energieën in beweging gezet en wist je alle gêne van je af te schudden.
Je werkte als verkoopster bij Dunkin' Donuts, wat je maar kleverige, ongezonde misbaksels vond. Op je twintigste was je de achtergrondzangeres van Patrick Hernandez, bij wie je in Aalbeke verbleef. Hij had je als beroemde rocker makkelijk versierd en in je schemertoestand heb je hem je maagdelijkheid geschonken, waarbij hij als een dronken zot 'Born to be alive' inzette, maar met een paar flinke krassen op zijn rug wist je hem te manen.

Op je vijfentwintigste verscheen je debuutalbum 'Madonna' met 'Holiday', 'Lucky Star' en 'Borderline', waardoor ik dacht dat je aan een borderline-persoonlijkheidsstoornis leed.
Het album 'Like a Virgin' verscheen met 'Like a Virgin' en 'Material Girl', maagdelijke liederen, maar wel heel doeltreffend en typisch jij, verleidelijk en extatisch, een uitdagende vamp om verliefd op te worden.
Je acteerde in de films 'Vision Quest' en 'Desperately Seeking Susan', waarin je 'Into The Groove' zingt.
Er verschenen naaktfoto's van jou, die New Yorkse kunststudenten van je gemaakt hadden, ook omdat je wat bij wilde verdienen, maar vooral omdat je met je geweldige lichaam graag in the picture stond, ijdelheid en narcisme.

Op je zevenentwintigste trouwde je met de extreme acteur Jean Justin Penn, die twee jaar jonger was en behoorlijk agressief tegen de pers reageerde, wat vreemd was, want hij had één van de mooiste vrouwen ter wereld tot zijn beschikking. Misschien wilde hij je ridderlijk verdedigen of was hij als de dood voor concurrentie.

Je derde album 'True Blue' verscheen met 'Papa Don't Preach', 'Open Your Heart', 'Live to Tell' en 'La Isla Bonita'.
De film 'Who's That Girl' en het album 'You Can Dance' vormden een deuk in je carrière, maar je vocht terug en met het album 'Like A Prayer' bereikte je een hoogtepunt, waarbij de titelsong het Vaticaan deed trillen op zijn grondvesten, vanwege de vermenging van rauwe erotiek en roomse symboliek.


Zie ook: http://www.youtube.com/watch?v=y-XGpov_2I8

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 17-04-2012


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 78 keer bekeken

2/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl