nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (7)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (954)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (19)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1426):

Emotioneel lijden electrisch weergegeven

(voor Johnny Allen (Jimi) Hendrix (1942 - 1970))

Je bent geboren in Seattle als het eerste kind van vader James Allen en moeder Lucille Jeter.
Je moeder was toen zeventien en later kwamen je broers Leon en Jozef en je zussen Kathy en Pamela.
Je stamde af van Afro-Amerikaanse, Europese en Indiaanse (Cherokee) voorouders.

Toen James in dienst zat, ging Lucille vreemd. Beiden waren alcoholist. Je moeder was een danseres. Je groeide op temidden van veel ruzies en fysiek geweld, waardoor je je vaak in een kast verstopte. Door de huiselijke omstandigheden verbleef je veel bij familie in de achterbuurten.
Je was supergevoelig, introvert en timide.
Op je negende zijn je ouders gescheiden.
Op je tiende kreeg je een gehuurde ukelele. Je speelde dat een bezem je gitaar was en op je elfde kreeg je een akoestische gitaar.
Twee jaar later kreeg je een elektrische gitaar, wat een gouden geschenk was, en je speelde ermee in je band 'The Rocking Kings'.

Je werd als kind seksueel misbruikt door een man, wat je een extra trauma bezorgde en je gevoel voor veiligheid totaal de grond inboorde.
Je broers en zussen belandden in pleeggezinnen.
En op je vijftiende stierf je moeder door levercirrose. Je ging naar een concert van Elvis Presley, maar zelfs hij kon het verlies van je moeder niet teniet doen.

Je ontdekte de helende werking van cannabis.
Je ging op je negentiende in militaire dienst, bij de luchtlandingsdivisie in Fort Campbell te Kentucky. Daar ontmoette je de bassist Billy Cox, die later deel uit zou maken van je bands. Hij is de enige van al je bandleden, die nu nog in leven is. Je deed alsof je homofiel was, want je wilde uit het leger weg, wat je lukte.

Je werkte samen met B.B. King, Little Richard, Jackie Wilson, Bo Diddley en The Isley Brothers. Je oefende acht uur per dag en terwijl je in café Wha te New York speelde, werd je ontdekt door de basgitarist van The Animals, die later je manager in Engeland werd. Samen met Noel Redding, gitarist, en Mitch Mitchell, drummer, vormde jij de Jimi Hendrix Experience.
De vriendin van Keith Richards, Linda Keith, gaf je een Fender stratocaster en de originele versie van 'Hey Joe' door Tim Rose, omdat ze verliefd op je was en je had later een seksaffaire met haar.
Je speelde in kleine cafés te Engeland en op je vierentwintigste verscheen je coverhit 'Hey Joe'.

Op je vijfentwintigste verscheen je debuutalbum 'Are You Experienced', waarna er grote roem volgde in Engeland en heel Europa. Je trad op in Duitsland, Frankrijk en Noorwegen, terwijl je tweede album 'Axis Bold as Love' verscheen.

Naast je hasj-gebruik slikte je LSD-pillen en was je een zwaardere alcoholist dan je ouders. Voor het wakker-worden en presteren gebruikte je amfetamine.
Op je zesentwintigste verscheen 'Electric Ladyland', je beste en meest verkochte album, maar de hoes met negentien blote vrouwen stond je niet aan. Noel botste steeds meer met jouw perfectionistische karakter, hij begon zijn eigen band en hij kwam nauwelijks nog opdagen, zodat jij ook de bas moest bespelen. Hij haatte het commerciële gedoe en dus verliet hij de band.

Op Woodstock stond je met Billy en drummer Buddy Miles als de 'Hendrix Band of Gypsys', wat ook de titel van je live-elpee was, drie maanden voor je overlijden.
Je volgende album was 'First Rays Of The New Rising Sun' en met Billy Cox en Mitch Mitchell vormde je 'The Cry of Love Band', waarmee je op tournee ging.
Je liet je droomstudio 'Electric Lady Studios' in New York bouwen en je verbleef in het Samarkand Hotel te Londen.
Na een feestavond, waarbij je tenminste één amfetaminepil had geslikt, werd je rond drie uur 's nachts door je vriendin Monika Dannemann naar je hotel gereden. Je was al behoorlijk dronken van de wijn en op je hotelkamer gooide je negen Vesperax-slaappillen naar binnen, wat acht teveel was, waardoor je in een coma belandde. In het St. Mary Abotts ziekenhuis ben je in je eigen braaksel gestikt.
Volgens sommigen ben je vermoord door je manager Michael Jeffery, omdat hij wist dat je een andere manager wilde. Drie jaar later kwam hij om tijdens een vliegtuigongeluk. Hij schijnt in een dronken bui zijn moord te hebben opgebiecht, maar dan had hij samengewerkt met Monika, want die leverde je de slaappillen. Een complottheorie die vergezocht lijkt, want gezien je zwaartraumatische verleden, is het hoogstwaarschijnlijk suïcide geweest, hoe onbewust ook. Je voelde je zelfs door je vrienden vreselijk in de steek gelaten, zoals je je door je ouders afgewezen had gevoeld.

Ene Kathy Etchingham beschuldigde Monica ervan een schakel te zijn geweest in de moord op jou, waarna zij op vijftigjarige leeftijd zichzelf gedood heeft via koolmonoxide-vergiftiging. Kunnen wij Kathy weer beschuldigen.

Wat rest zijn jouw gitaarklanken, waarin wij als het goed is de waarheid kunnen achterhalen. Teveel pijn is dodelijk, lijkt mij.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 03-05-2012


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 117 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl