nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1002)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1432):

Een blueslegende in volle bloei

(voor Bonnie Raitt Lynn (8 november 1949))

Je bent geboren in Burbank, in de staat Californië, waar je vader John een musicalster op Broadway was en je moeder Marjorie Haydock een pianiste.

Je leerde op je twaalfde gitaar spelen, wat destijds voor meisjes uitzonderlijk was. Later werd je een virtuoos in het bottleneck spelen. Je speelde op school en tijdens de zomerkampen in Camp Regis-Applejack in de Adirondack Mountains.

Je zat op de Oakwood Friends School in Poughkeepsie aan de Hudson River.

Op je achttiende ging je naar het Radcliffe College in Cambridge, waar je vooral Afrikaanse Studies deed en je was werkelijk van plan om naar Tanzania te gaan, om daar de democratie op poten te zetten.
Je ontmoette de blues-promotor Dick Waterman (1935), die je ontdekte en je wilde helpen, wat je ouders maar zo-zo vonden. In je tweede studiejaar volgde je hem en zijn vriendenschaar naar Philadelphia, want je wilde deze kans niet voorbij laten glippen en verder studeren kon altijd nog.
In Boston speelde je folk en rhythm and blues in enkele clubs, naast de grote namen als Chester Arthur Burnett, Sippie Wallace en Mississippi Fred McDowell, bekend van 'You Gotta Move', gecoverd door The Rolling Stones.

In New York trad je op in café The Gaslight, dat gerund werd door Betty Smyth, de moeder van de rockzangeres Patty, inmiddels getrouwd met ex-tennisser John McEnroe. Daar werd je ontdekt door de platenbazen en op je tweeëntwintigste verscheen je debuutalbum 'Bonnie Raitt' bij Warner Bros. Het album won negen Grammy Awards.
Een jaar later verscheen 'Give It Up' met 'Love Me Like A Man', maar het verkoopsucces bleef uit.
De opvolger 'Takin 'My Time' verkocht wel heel goed.
Daarna verschenen 'Streetlightning' en 'Home Plate'.

Je speelde mee op het debuutalbum van de rockzanger Warren Zevon, samen met Stevie Nicks en Lindsey Buckingham, die toen nog onbekenden waren.

Op je achtentwintigste brak je pas goed door met je album 'Sweet Forgiveness', met de coverhit 'Runaway'. Door je grote succes wilde Columbia Records je binnenhalen, maar je bleef Warner Bros trouw.
'The Glow' verscheen en je optredens in de Madison Square Garden hebben je roem nog meer vergroot, naast het live-album 'No Nukes', samen met artiesten als Bruce Springsteen (zijn eerste optreden) en Tom Petty. 'Green Light' verscheen, maar dat had weinig succes.

Je zou 'Tongue & Groove' uitbrengen, maar Warner Bros zag daar vanaf, ook omdat je zwaar verslaafd was aan de drugs en de alcohol. Ze hebben je op straat gezet, net als je eveneens stevig drinkende collega Van Morrison. Desondanks bleef je naar hartenlust optredens verzorgen, ook voor diverse goede doelen, zoals Amnesty International.

Op je achtendertigste verscheen je laatste, negende album bij Warner Bros, cynisch getiteld 'Nine Lives'. Je werd de achtergrondzangeres van Roy Orbison en je zong samen met Stevie Ray Vaughhan, die zelf verslaafd was geweest en hij hielp je met het afkicken van je roesmiddelen. Niet lang daarna stierf hij op zijn zesendertigste door een helikopterongeluk.

Op je eenenveertigste had je groot succes met 'Nick of Time' en je zong een fantastisch duet met John Lee Hooker, 'In the Mood of Love', op zijn superalbum 'The Heeler'.
Je trouwde met de acteur Michael O'Keefe, die zes jaar jonger was. Het huwelijk hield acht jaar stand.
Er volgden meerdere succescd's van jou en je laatste album tot nu toe heet 'Slipstream'. Je Slipstreamtournee komt niet naar Nederland, het dichtst bij is je optreden in Wenen op 14 juni aanstaande.
Ik zal er zijn... als je me de nodige dollars stuurt.


Zie ook: http://www.youtube.com/watch?v=Fqm0dPel3_0

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 12-05-2012


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 137 keer bekeken

-1/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Len Cornelis
Datum:12-05-2012
Bericht:Erg handig en zeer informatief, deze stukken van Joanan over muzikanten in de (pop)muziek.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl