nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1017)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (21)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1570):

Onder de fluwelen cape een wildevrouw

(voor Amandine Lucile Aurore Dudevant Dupin (1804 - 1876))

Je bent geboren op 1 juli 1804 in Parijs. Je vader Maurice Dupin was een luitenant in het leger. Je moeder was Sophie Victoire Antoinette Delaborde. Op je vierde overleed je vader, die inmiddels kolonel onder Napoleon was. Hij was van zijn paard gevallen. Als kind was je erg eenzaam en je verbleef veel bij je oma van vaderszijde, Madame Maria Aurora Dupin de Francueil, in Nohant. Ze was een dochter van Maurits van Saksen, maarschalk/hertog, en Johanna Viktoria Fugendreich von Loeben. Oma Dupin bleef boos op je moeder, omdat haar zoon met haar getrouwd was en zij van lage afkomst was. Dat vervloekte standsverschilgezeik. Je moeder was er niet echt blij mee, dat je bij haar verbleef, maar ze had nu eenmaal te weinig geld om je continu genoeg te bieden. Je hield van het bosrijke platteland, waar je later over schreef. Van je dertiende tot je zestiende zat je in een klooster te Parijs, tussen Engelse Augustinessen, die je het jonge leven zuur maakten met hun absurde strengheid. Op je achttiende werd je uitgehuwelijkt aan baron Casimir Dudevant, een herenboer. Het was een verstandshuwelijk en je woonde in Nohent. Op je negentiende werd jullie zoon Maurice geboren. Twee jaar later verscheen Jean-Pierre Aurélien de Sèze op het toneel, een advocaat-generaal uit Bordeaux. Je correspondeerde vijf jaar met hem, terwijl je hem nauwelijks ontmoette. Je had een platonische band met hem, maar Casimir ontstak in jaloerse woede, zijn fantasie sloeg op hol en je huwelijk begon te wankelen. Je echtgenoot werd paranoia en hij had bovendien meer oog en aandacht voor zijn veestapel en de spannende jachtfestijnen, dan voor jou. Hij was ook nog eens intellectueel niet tegen jou opgewassen. Je kreeg een liefdesrelatie met je jeugdvriend Stéphane Ajasson de Gransagne en in het roddelcircuit ging je over de tong als een overspelige vrouw. Op je vierentwintigste werd je dochter Solange geboren en de meeste mensen wisten wel dat Stéphane de vader was. Je ging steeds meer feestvieren met je jeugdvrienden, waarbij Casimir werd buitengesloten, maar hij leed allerminst, want hij bezatte zich iedere dag aan de wijn en hij dook geregeld bij wulpse dienstmeiden in bed. In 1831 gingen jullie uit elkaar en vijf jaar later was de scheiding op papier ook rond. Jij kreeg de voogdij over beide kinderen. Samen met hen ging je naar Parijs, waar je voor de literatuur koos. Je bewoog in de literaire groepen en je ging samenwonen met Jules Sandeau, in een appartement aan de Quai Saint-Michel. Via de uitgever Henri de Latouche werd je journaliste bij de krant Le Figaro, waar Jules ook voor werkte. Jullie werden een literair koppel en jullie roman 'Rose et Blanche' verscheen onder de naam Jules Sand. Daarna verscheen jouw eigen debuutroman 'Indiana' en voortaan was je pseudoniem George Sand. Je kreeg succes en de schrijver Charles Augustin Sainte-Beuve (1804 - 1869) was zeer met je ingenomen. Jules wilde echter niet geassocieerd worden met jouw werk en dus nam hij de benen en ging hij elders wonen en het contact werd voorgoed verbroken. 'Valentine' en 'Lélia' verschenen en je was geliefd bij de literaire mensen. Monsieur Sainte-Beuve werd je mentor, raadgever en intieme vriend. Hij lustte wel pap van jouw florissante lichaam, de fine fleur van de vrouwelijke schrijfsters. Je vond hem in wezen niet aantrekkelijk, maar het was zo'n hondstrouwe goedzak, dat je zijn lans niet wilde weigeren. Hij was ooit bevriend met Victor Hugo, maar na een seksuele relatie met zijn vrouw Adèle Foucher kwam daar een eind aan, hoewel Hugo zelf meerdere minnaressen had, waarvan de actrice Juliette Drouet de bekendste is en een vergeldende reactie op Adèle's avontuur. Best wel hypocriet van die hypochondrische, bourgondische Hugo! Je had een korte affaire met Prosper Mérimée (1803 - 1870), schrijver/historicus/archeoloog. Hij had ook Valentine Delessert als dessert-maîtresse, wat iedereen wist, behalve haar bedrogen man. Hij was bevriend met Stendhal. Zo kwamen de literaire lijnen richting jou. Je versleet heel wat mannen en meestal in korte seksaffaires, terwijl je gekleed ging als een man en je de (hasj)pijp rookte. In 1833 kreeg je een langere relatie met Alfred de Musset (1810 - 1857), dichter/schrijver, wat stormachtig verliep en uit elkaar knalde in Venetië. Als een echte nymfomane papte je daar aan met de dokter Pietro Pagello, die Alfred behandelde, die overigens daar de cafés en hoeren bezocht. Alfred keerde diep gekwetst alleen terug naar Parijs en jij volgde met je Italiaanse dokter, die al gauw weer, gek geworden van jou, naar zijn land terugkeerde. Alfred vergaf je ontrouw niet, wat best raar was, gezien zijn eigen promiscuïteit. Met Marie d'Agoult begon je een literaire salon. Zij leefde vier jaar met Franz Liszt, met wie ze drie kinderen kreeg. Je verdiepte je in het spiritisme en de theosofie en je trok jezelf terug in je kasteel te Nohant, waar je landelijke romans schreef en een autobiografie. Je leefde nu net zo riant als je oma Dupin. De cirkel was rond. Je laatste, langdurige minnaar was je secretaris Alexandre Manceau, van 1849 tot 1865, toen hij overleed. Je laatste minnares was de jonge actrice Marie Duval, terwijl jullie 46 jaar scheelden. Op 8 juni 1876 overleed je op je landgoed, met een voldane glimlach op je knappe gelaat.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 12-10-2012


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 100 keer bekeken

1/5 sterren met 11 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl